Pytania pacjentów (65)
ODPOWIEDŹ LEKARZA:
Według mnie to już moment, aby udać się na konsultację do seksuologa dziecięcego - myślę, że to będzie na start lepszy wybór niż psycholog dziecięcy.
Myślę, że Pani też dalej powinna z córką o pewnych...
Więcej
ODPOWIEDŹ LEKARZA:
Dzień dobry!
Myślę, że trochę trudno określić, czym jest "terapia antybullyngowa" - bo po tym, jak dziecko doświadcza przemocy ze strony rówieśników i ma potrzebę wsparcia emocjonalnego itp. - to myślę,...
Więcej
ODPOWIEDŹ LEKARZA:
Za mało informacji, by cokolwiek doradzić, ale zadałabym sobie dwa pytania:
1. Czy coś nie zmieniło się w międzyczasie w domu?
2. Czy coś nie zmieniło się w międzyczasie w przedszkolu?
Zwykle jest tak,...
Więcej
ODPOWIEDŹ LEKARZA:
Nie ma informacji, w jakim wieku jest dziecko i czy to jest "coś nowego" czy "coś od zawsze". Niemniej jednak powody takiego zachowania mogą być różne - mogą być to kwestie objawów lękowo-depresyjnych,... Więcej
ODPOWIEDŹ LEKARZA:
Dzień dobry, temat jest trudny - i widzę, że wzbudza w Panu/Pani dużo emocji. Myślę sobie też, że syn pewnie też nie chce się tak czuć: a nie umie sobie inaczej poradzić. Cierpieć mogą więc obie strony.
Przede...
Więcej
ODPOWIEDŹ LEKARZA:
Może to kwestia zbytniego przebodźcowania? To multum informacji, sygnałów, dźwięków itp. dla rozwijającego się mózgu, który nie jest przyzwyczajony do takiego zalewu bodźców.
Czy ograniczenie ekranu do...
Więcej
ODPOWIEDŹ LEKARZA:
Trudno powiedzieć.
To może być zarówno kwestia wysokofunkcjonującego spektrum autyzmu (Asparger), jak i kwestie objawów lękowych, być może także jakieś problemy z adaptacją w przedszkolu. I tak dalej....
Więcej
ODPOWIEDŹ LEKARZA:
Zbyt mało konkretnych informacji. To mogą być zarówno objawy lękowe (u dzieci często objawiają się płaczem, krzykiem, buntem, agresją, nawet autoagresją) albo coś całkiem innego. Autyzm jest w stanie wykluczyć... Więcej
ODPOWIEDŹ LEKARZA:
Czasami nadmierne zainteresowanie seksualnością może być efektem nadużycia seksualnego.
Pamiętaj, że nie jesteś w tym sama i zasługujesz na wsparcie i pomoc!
Nie musisz rodzicom przyznawać się do wszystkich...
Więcej
ODPOWIEDŹ LEKARZA:
Zadajmy najpierw dwa pytania:
1. Czy to psycholog szkolny (wobec którego mimo wszystko dużo dzieci czuje pewną niepewność co do tajemnicy zawodowej - i chociaż zwykle są to tylko pewne lęki, być może łatwiej...
Więcej
ODPOWIEDŹ LEKARZA:
Podejdę przekornie: czy jednoznaczna odpowiedź coś w tej sytuacji zmieni? Czasami trudno odpowiedzieć na pytanie, skąd pojawia się pewien problem - ale fakty są następujące: myślenie o tym sprawia Tobie... Więcej
ODPOWIEDŹ LEKARZA:
Te myśli mają charakter lękowy - tak trzeba je postrzegać i powinno się z nimi pracować, aby zminimalizować Pani/Pana poczucie cierpienia z nimi związane. Jest wiele sposobów i działań, które można podjąć:... Więcej
ODPOWIEDŹ LEKARZA:
Myślę, że pierwszym kołem ratunkowym powinna być tu raczej wizyta u psychologa dziecięcego, by poszerzyć zasoby córki w kwestiach społecznych i emocjonalnych :)
Może wydawać się to rozwiązaniem dłuższym...
Więcej
ODPOWIEDŹ LEKARZA:
Może czas pomyśleć o treningu umiejętności społecznych (prywatnie, poza przedszkolem) lub poprosić psychologa w przedszkolu o objęcie syna dodatkową opieką psychologiczno-pedagogiczną na terenie przedszkola... Więcej
ODPOWIEDŹ LEKARZA:
Wszystko zależy od tego, jak długo trwa opisany problem. Czasem pewien regress następuje w wyniku skoku rozwojowego - jest to okres intensywnego rozwoju neuronalnego i testowania nowych połączeń neuronalnych... Więcej
ODPOWIEDŹ LEKARZA:
Dzień dobry,
sugeruję udać się do psychologa dziecięcego i/lub lekarza psychiatry w celu poszerzenia diagnostyki. Hipotez może być wiele, łącznie z kwestią lękową (może dziecko ma w nocy koszmary?).
Nie...
Więcej
ODPOWIEDŹ LEKARZA:
To zbyt mało informacji by móc rzetelnie odpowiedzieć.
Przede wszystkim należy wykluczyć problemy neurologiczne - a jeśli te były wykluczone, polecam udać się na wizytę do psychologa dziecięcego, którzy...
Więcej
ODPOWIEDŹ LEKARZA:
Dzień dobry!
Przede wszystkim miejmy świadomość tego, że rozwój emocjonalny dziecka w tym wieku wiąże się głównie z pomocą w regulacji emocji przez rodziców. To rodzice muszą znać pewne sposoby, ćwiczenia...
Więcej
Dzień dobry, mam problem od dzieciństwa mam piegi i zawsze je smakowałam jak tylko podrosłam, makijaż… urodziłam dwóch synów jeden nie ma piegowatych ale niestety drugi odziedziczył i ma całą twarz w piegach nie radzę sobie z tym nie chce synowi pokazywać że to że ma piegi że to jest jakiś defekt ale ja tak czuję i kocham go bardzo ale chyba patrząc przez pryzmat moich doświadczeń boję się że syn będzie wyśmiewany, że zaczną mu one przeszkadzać a ja nie umiem mu pomóc bo piegów nie da się tak łatwo pozbyć staram się unikać sytuacji w których ktoś mógłby zwrócić przy nim uwagę typu ale masz dużo piegów bo wtedy czuję takie uderzenie ciepła i jest mi źle że ktoś komentuje sama nie wiem jak sobie z tym radzić z jeden strony mówię sobie on jest taki i jest śliczny a z drugiej zaczyna pojawiać się strach w towarzystwie że ktoś zacznie temat posiadania przez niego piegów bo dla mnie piegi do dziś nie są ładne bo je zakrywam a teraz widzę je u własnego dziecka i mam wrażenie że sama nie umiem mu pomóc się ich pozbyć jestem bezradna a też w głowie myślę że przez to że ja mam on ma też i wygląda inaczej niż inni …
ODPOWIEDŹ LEKARZA:
Widać, że przemawia przez Panią lęk - co jest zrozumiałe, bo jako matka na pewno chciałaby Pani, żeby dziecku było jak najlepiej, żeby ominęły go wszystkie potencjalne cierpienia i upokorzenia. Myślę, że warto byłoby to umówić na dłuższej konsultacji psychologicznej - natomiast w tym momencie proszę sobie pomyśleć też w następujący sposób: syn zawsze znajdzie u Pani wsparcie, miłość i poczucie bezpieczeństwa, bez oceniania - więc warto zadbać po prostu o to, aby zdawał sobie z tego sprawę i teraz, i w przyszłości.
Nie da się obronić dziecka przed wszystkim - ale zawsze można wysłuchać, zrozumieć, a czasem nie trzeba więcej! :)
Dzień dobry, szukam terapeuty uzależnień pracujących z dziećmi z Bytomia lub okolic (Katowice, Chorzów itp.). Chodzi o 11-latkę uzależnioną od telefonu.
ODPOWIEDŹ LEKARZA:
Dzień dobry - jestem psychologiem, który pracuje z dzieckiem i przede wszystkim warto się zastanowić, jakie potrzeby spełniał u córki telefon, z jakich powodów go nadmiernie używała - i jakie oddziaływania można zaproponować, by córka z jednej strony sama chciała współpracował, a z drugiej: by zmiana zaszła na trwałe.
Popularne pytania
-
Katar i ból głowy od miesiąca - co robić?
Takie objawy mogą świadczyć o zapaleniu zatok. Na początek wskazana wizyta u lekarza…