przez cały czas muszę mieć coś w buzi, zauważyłam to dopiero ostatnio jak tym czymś zaczęło być jedz

Dzień dobry, to, że zauważyła Pani ten schemat, jest już bardzo ważną obserwacją. Z opisu wynika, że potrzeba żucia lub trzymania czegoś w ustach nie pojawiła się nagle, lecz towarzyszy Pani od dłuższego czasu, tylko wcześniej przybierała inną formę. Takie zachowania mogą pełnić różne funkcje. U niektórych osób pomagają rozładować napięcie, stres lub niepokój, u innych wspierają koncentrację albo dają poczucie ukojenia. Dlatego zanim zacznie Pani walczyć z tym nawykiem, warto z ciekawością przyjrzeć się sytuacjom, w których potrzeba żucia pojawia się najsilniej. Pomocne może być zwrócenie uwagi, czy nasila się ona podczas stresu, nudy, pracy wymagającej skupienia czy może w momentach silnych emocji. Ponieważ zachowanie stało się dla Pani uciążliwe i zaczęło wpływać na sposób jedzenia, warto rozważyć konsultację ze specjalistą, który pomoże lepiej zrozumieć jego przyczynę i znaleźć inne sposoby regulowania napięcia lub koncentracji. Sama obserwacja własnych wzorców jest często pierwszym krokiem do zmiany. Życzę Pani dużo ciekawości i łagodności wobec siebie

Czy była przeprowadzona konsultacja związana z integracją sensoryczną oraz wizyta u logopedy? To niekoniecznie muszą być objawy stricte psychologiczne (które sugerowałyby np. ADHD). Żeby podejść do sytuacji kompleksowo, należałoby przede wszystkim wykluczyć także inne potencjalne problemy, zebrać dokładniejszy wywiad (między innymi wiek) i ustalić sensowny plan działania :)

To co Pani opisuje może dotyczyć potrzeby stymulacji lub potrzeby redukcji napięcia. Ważnym jest aby zidentyfikować sytuacje, w których pojawia się potrzeba żucia. Czy są to sytuacje, w których pojawia się nuda a może stres? Takie działanie może mieć na celu regulację układu nerwowego, stąd może redukować napięcie a w efekcie mniejsze trudności w koncentracji. Pomocna w zmniejszeniu konsekwencjach zjadania może być modyfikacja rzeczy, po które Pani sięga np. guma do żucia lub chrupiące warzywa. Warto jednak w takiej sytuacji udać się do specjalisty w celu zidentyfikowania źródeł zachowania a także jego kontekstu. Taka praca może pomóc w szerszym wymiarze.

Dzień dobry, opisywana potrzeba ciągłego żucia lub trzymania czegoś w ustach może mieć różne podłoże. Czasami jest sposobem na rozładowanie napięcia, samoregulację lub zwiększenie poziomu pobudzenia potrzebnego do koncentracji. Może również wiązać się z utrwalonym nawykiem albo większą potrzebą stymulacji sensorycznej. Warto zaobserwować, czy potrzeba nasila się w określonych sytuacjach np. podczas stresu, nudy, pracy wymagającej skupienia lub odpoczynku oraz czy sięganie po jedzenie pojawia się niezależnie od głodu. Na podstawie krótkiego opisu nie da się jednak jednoznacznie określić przyczyny. Jeżeli trudność jest uciążliwa lub utrudnia codzienne funkcjonowanie, zapraszam na konsultację psychologiczną. Podczas spotkania można dokładniej przyjrzeć się mechanizmowi tego zachowania i dobrać odpowiednie sposoby radzenia sobie :)

W pierwszej chwili nasuwa mi się na myśl, że to nawyk, który można zmienić, to znaczy znaleźć inny, aby czymś zastąpić ten obecny. W tym celu potrzebna jest konsultacja z psychoterapeutą poznawczo-behawioralnym. Druga myśl jest taka, że łączy to Pani z kwestią koncentracji. Jest to ciekawy objaw, który często obserwuję u moich pacjentek z ADHD. Układ nerwowy osób z ADHD nieustannie poszukuje stymulacji. Kiedy jej nie ma, oraz kiedy zadanie nie jest interesujące, nie ma także skupienia i koncentracji. Co ważne stymulantem może być także jedzenie, zwłaszcza słodkie lub słone. Nie jest to oczywiście diagnoza, ale być może perspektywa, która będzie dla Pani drogowskazem do dalszych poszukiwań. Zachęcam do konsultacji z psychologiem zajmującym się ADHD.

Dzień dobry, To, co Pani opisuje, może mieć różne przyczyny i na podstawie samego opisu nie można postawić jednoznacznego rozpoznania. Potrzeba ciągłego żucia lub gryzienia różnych przedmiotów może być związana m.in. z napięciem i stresem, nawykiem wypracowanym przez lata, poszukiwaniem stymulacji sensorycznej, a u niektórych osób może również współwystępować z ADHD lub innymi trudnościami neurorozwojowymi. Nie oznacza to jednak, że któraś z tych przyczyn na pewno dotyczy Pani. Skoro zauważa Pani, że potrzeba żucia utrudnia koncentrację i zaczęła wpływać na sposób odżywiania oraz masę ciała, warto skonsultować się z psychologiem. Podczas wywiadu będzie można dokładniej ocenić, od kiedy występują te trudności, w jakich sytuacjach się nasilają oraz czy towarzyszą im inne objawy, np. problemy z koncentracją, impulsywność, nasilony stres lub trudności z regulacją emocji. Do czasu konsultacji może Pani spróbować obserwować, w jakich sytuacjach potrzeba żucia pojawia się najsilniej – czy nasila się podczas stresu, nudy, pracy wymagającej skupienia czy też występuje przez większość dnia. Takie obserwacje mogą być pomocne podczas diagnozy. Jeżeli objawy utrzymują się od dłuższego czasu i wpływają na codzienne funkcjonowanie, warto ich nie bagatelizować i poszukać profesjonalnej pomocy.

Dzień dobry. To, co Pani opisuje, zdecydowanie warto skonsultować ze specjalistą. Trudności z koncentracją, organizacją myśli, zapamiętywaniem, logicznym myśleniem czy wykonywaniem zadań pod presją czasu mogą mieć różne przyczyny. Jedną z możliwości jest ADHD, ale podobne objawy mogą występować również przy specyficznych trudnościach w uczeniu się (np. dyskalkulii), przewlekłym stresie, zaburzeniach lękowych czy innych trudnościach poznawczych. Dobrym pierwszym krokiem jest konsultacja z psychologiem, który przeprowadzi szczegółowy wywiad i pomoże ocenić, jakie badania lub konsultacje będą najbardziej wskazane. Jeśli pojawi się podejrzenie ADHD lub innych zaburzeń neurorozwojowych, może zaproponować dalszą diagnostykę, a w razie potrzeby skierować również do psychiatry. Niezależnie od ostatecznej diagnozy, warto pamiętać, że takie trudności nie świadczą o braku inteligencji ani lenistwie. To, że od lat wkłada Pani dużo wysiłku w naukę, a mimo to osiągnięcie oczekiwanych efektów jest bardzo trudne, zasługuje na spokojne wyjaśnienie. Jeśli chciałaby Pani przyjrzeć się temu dokładniej, zapraszam na konsultację. Wspólnie przeanalizujemy Pani historię trudności, zastanowimy się nad ich możliwymi przyczynami i ustalimy, jakie kolejne kroki będą najbardziej pomocne. Pozdrawiam Sylwia Jankowska

Szanowna Pani, to, co Pani opisuje, może mieć różne przyczyny i warto przyjrzeć się temu dokładniej. Potrzeba ciągłego żucia lub trzymania czegoś w ustach nie musi wynikać wyłącznie z nawyku. U części osób jest to sposób regulowania napięcia, stresu lub utrzymania koncentracji. Jeśli zachowanie nasila się i zaczyna prowadzić do nadmiernego jedzenia czy przyrostu masy ciała, warto skonsultować je ze specjalistą. Zwraca uwagę również Pani trudność z koncentracją oraz potrzeba stałej stymulacji. Tego typu objawy mogą występować u osób z ADHD, ASD lub AuDHD, gdzie żucie, gryzienie przedmiotów czy poszukiwanie bodźców sensorycznych pełni funkcję samoregulacji układu nerwowego. Nie oznacza to jednak, że można postawić takie rozpoznanie wyłącznie na podstawie tych objawów. Warto rozważyć specjalistyczną diagnozę różnicową ADHD, ASD lub AuDHD, zwłaszcza jeśli podobne trudności występowały już od dzieciństwa. Dobrym pierwszym krokiem będzie konsultacja z psychologiem, który oceni charakter tych zachowań i zaproponuje odpowiednie postępowanie. Czasami pomocne okazuje się także zastąpienie jedzenia bezpiecznymi formami stymulacji, np. gumą do żucia lub specjalnymi akcesoriami sensorycznymi, jednak warto najpierw ustalić przyczynę problemu. W terapii poznawczo-behawioralnej oraz integracyjnej krótkoterminowej można pracować nad regulacją napięcia, poprawą koncentracji oraz ograniczeniem zachowań nawykowych, dobierając metody odpowiednio do przyczyny występujących trudności. Zapraszam do kontaktu On-line

Dzień dobry to, co Pani opisuje, może mieć związek z potrzebą stałej stymulacji w obrębie jamy ustnej. U części osób żucie, gryzienie lub trzymanie czegoś w ustach pomaga regulować napięcie, pobudzenie albo utrzymać koncentrację. Czasami taki sposób samoregulacji pojawia się już wcześniej, tylko nie jest zauważany, dopóki jego funkcji nie zaczyna pełnić jedzenie. Ważne jest to, że sama potrzeba żucia nie musi oznaczać głodu. Jeżeli wcześniej były to długopisy, naszyjnik czy inne przedmioty, może to wskazywać, że chodzi bardziej o bodziec sensoryczny i ruch niż o potrzebę jedzenia. Taki mechanizm może pojawiać się przy napięciu, stresie, nudzie, przeciążeniu, trudnościach z koncentracją albo potrzebie dodatkowej stymulacji. Bywa również obserwowany u osób z ADHD lub inną specyfiką przetwarzania sensorycznego, ale sam ten objaw nie pozwala na postawienie żadnej diagnozy. Warto zwrócić uwagę na to, w jakich sytuacjach potrzeba żucia jest najsilniejsza. Czy pojawia się podczas pracy, nauki, oglądania filmu, w stresie, podczas nudy, przy zmęczeniu czy praktycznie przez cały dzień. Znaczenie ma także to, czy bez tej stymulacji pojawia się niepokój, rozdrażnienie albo wyraźny spadek koncentracji. Istotne jest również rozdzielenie potrzeby jedzenia od potrzeby bodźca. Jeżeli jedzenie zaczęło pełnić funkcję regulowania pobudzenia, a nie zaspokajania głodu, może to z czasem wpływać na masę ciała i relację z jedzeniem. W konsultacji psychologicznej można przyjrzeć się temu, czy jest to przede wszystkim nawyk, sposób regulacji napięcia, potrzeba sensoryczna czy element szerszych trudności z koncentracją i samoregulacją. To, że zauważyła Pani ten mechanizm dopiero teraz, jest bardzo wartościową informacją. Czasami dopiero zmiana formy zachowania, na przykład z gryzienia przedmiotów na częste jedzenie, pokazuje, że dana potrzeba była obecna już wcześniej.

To, co Pani opisuje, rzeczywiście może być bardzo męczące, szczególnie jeśli potrzeba żucia zaczyna zajmować dużo uwagi i wpływać na sposób jedzenia. Sam fakt, że wcześniej pojawiało się gryzienie długopisów czy naszyjnika, może sugerować, że nie chodzi wyłącznie o głód, ale o utrwaloną potrzebę stymulacji lub określonego sposobu regulowania napięcia. Na podstawie samego opisu nie da się jednak określić, z czego dokładnie to wynika. Warto przez jakiś czas obserwować, kiedy potrzeba żucia jest najsilniejsza — np. podczas stresu, nudy, pracy wymagającej koncentracji, zmęczenia czy właśnie wtedy, gdy pojawia się napięcie. Takie informacje mogą być bardzo pomocne w zrozumieniu mechanizmu. Nie zachęcałabym natomiast do walki z tym poprzez całkowite zakazywanie sobie jedzenia czy ciągłe kontrolowanie każdego kęsa. Skoro zauważa Pani, że jedzenie stało się sposobem zaspokajania tej potrzeby i zaczęło wpływać na masę ciała, warto przyjrzeć się temu spokojnie, bez obwiniania się. Dobrym krokiem może być konsultacja psychologiczna, podczas której można dokładniej przeanalizować to zachowanie, jego funkcję oraz poszukać innych sposobów radzenia sobie z potrzebą stymulacji czy napięciem. Jeśli ma Pani poczucie, że trudno jest samodzielnie przerwać ten schemat, zapraszam również na konsultację — można się temu przyjrzeć bez oceniania i krok po kroku poszukać rozwiązania.

Dzień dobry. Jako psycholożka powiedziałabym, że to, co Pani opisuje, może mieć charakter utrwalonej potrzeby stymulacji oralnej albo zachowania samoregulacyjnego. Skoro wcześniej były to długopisy, naszyjnik czy inne przedmioty, a dopiero później tę samą funkcję zaczęło pełnić jedzenie, bardzo możliwe, że nie chodzi przede wszystkim o głód, tylko o potrzebę żucia, gryzienia, nacisku w obrębie ust albo utrzymywania określonego poziomu pobudzenia. Takie zachowania mogą pojawiać się przy napięciu, nudzie, potrzebie koncentracji, przeciążeniu sensorycznym, ADHD, cechach ze spektrum autyzmu, ale też po prostu jako silnie utrwalony nawyk. Na podstawie samego opisu nie da się wskazać jednej przyczyny. Najważniejsze jest to, żeby nie próbować rozwiązać problemu samym zakazem jedzenia, bo wtedy może Pani zostać z tą samą potrzebą, tylko bez sposobu jej regulowania. Na początek proponowałabym: - obserwować, kiedy potrzeba żucia jest najsilniejsza: przy pracy, nauce, stresie, oglądaniu czegoś, w samochodzie, wieczorem; - oddzielić głód od potrzeby stymulacji i przed sięgnięciem po jedzenie zadać sobie pytanie: „czy jestem głodna, czy po prostu potrzebuję czegoś w ustach?”; - znaleźć bezpieczne zamienniki, np. gumę bez cukru, wodę przez słomkę, chrupiące niskokaloryczne przekąski w kontrolowanej ilości albo specjalne bezpieczne gryzaki sensoryczne dla dorosłych; - nie gryźć długopisów, biżuterii czy twardych przedmiotów, bo można uszkodzić szkliwo, dziąsła albo połknąć fragment; - robić krótkie przerwy na ruch, jeśli zauważy Pani, że żucie pomaga głównie w skupieniu. Jeśli bez czegoś w ustach naprawdę prawie nie jest Pani w stanie się skoncentrować, warto byłoby skonsultować to szerzej z psycholożką lub psychiatrą, szczególnie jeśli występują też problemy z koncentracją, impulsywnością, nadruchliwością, przeciążeniem bodźcami albo inne powtarzalne zachowania samoregulacyjne. Wtedy można ocenić, czy jest to wyłącznie nawyk sensoryczny, czy część większego obrazu. Jeżeli jedzenie stało się głównym sposobem zaspokajania tej potrzeby i przez to masa ciała zaczęła rosnąć, dobrze byłoby zająć się tym teraz, zanim powstanie trwałe skojarzenie „muszę coś jeść, żeby móc funkcjonować”. W zespole EMITBERG możemy zaproponować konsultację psychologiczną ukierunkowaną na ocenę mechanizmu tego zachowania, potrzebę stymulacji, koncentrację i ewentualne współwystępujące trudności. Potem można dobrać konkretne strategie zastępcze tak, żeby nie opierać regulacji wyłącznie na jedzeniu.

Dzień dobry. Warto przyjrzeć się temu szerzej niż tylko jako podjadaniu, skoro wcześniej podobną rolę pełniły długopisy czy naszyjnik. Żucie może pomagać regulować napięcie albo dostarczać bodźców potrzebnych do skupienia, ale sam opis nie pozwala ustalić przyczyny. Przez kilka dni proszę zanotować, co dzieje się tuż przed potrzebą żucia: nuda, stres, trudne zadanie czy głód, oraz co zmienia się po nim. Te obserwacje warto omówić z psychologiem, ponieważ trudność wpływa już na koncentrację i jedzenie. Celem będzie znalezienie sposobu radzenia sobie dopasowanego do przyczyny, bez obwiniania się za brak silnej woli. Proszę unikać gryzienia długopisów i biżuterii; przy bólu zębów lub szczęki wskazana jest także konsultacja stomatologiczna.

Dzień dobry, opisywana przez Panią potrzeba może pełnić funkcję samoregulacyjną, np. pomagać w utrzymaniu koncentracji, rozładowywaniu napięcia lub radzeniu sobie z pobudzeniem. Warto przyjrzeć się temu, w jakich sytuacjach nasila się najbardziej. Na początek może Pani spróbować zaobserwować czy potrzeba ta jest silniejsza podczas stresu, nudy, zmęczenia czy wykonywania wymagających zadań. Jeśli zachowanie wyraźnie utrudnia codzienne funkcjonowanie, warto skonsultować je z psychologiem, aby lepiej zrozumieć jego funkcję i poszukać sposobów radzenia sobie z tą potrzebą. Nie musi Pani od razu z nią "walczyć" - najpierw warto zrozumieć, czemu tak naprawdę służy. :)

Potrzeba stałego trzymania czegoś w ustach (od gryzienia długopisów po kompulsywne jedzenie) rzadko dotyczy samego głodu – najczęściej jest to nieświadomy mechanizm regulacji układu nerwowego i rozładowywania napięcia. Psychoterapia pomaga odkryć, jakie emocje i sytuacje uruchamiają tę potrzebę oraz dlaczego organizm wybiera akurat ten mechanizm obronny.

Dzień dobry, Istnieje szansa, że odruch trzymania czegoś w ustach zmniejsza poziom napięcia i redukuje stres/lęk. Możliwe, że spełniało to funkcję w przeszłości bez dodatkowych trudności, natomiast z wiekiem zaczyna to niewystarczać lub przeszkadzać w codziennym funkcjonowaniu. Zachęcam do rozważenia konsultacji psychologicznych w celu odnalezienia przyczyny i zmodyfikowania mechanizmu na taki, który będzie mniej uciążliwy. Pozdrawiam serdecznie, Mateusz Kucharski

Dzień dobry, problem, który Pani opisuje jest związany z wyuczonym nawykiem i jest jak najbardziej odwracalny w wyniku terapii. Zachęcam do umówienia się z psychologiem i podjęcia pracy nad tym aspektem. Pozdrawiam serdecznie!