Przemysław Todorowicz

Jestem psychologiem, psychotraumatologiem i psychologiem sądowym. Pracuję głównie z osobami dorosłymi. Zajmuję się diagnostyką psychologiczną, terapią traumy, psychoterapią oraz konsultacjami i opiniowaniem w sprawach wymagających wiedzy z zakresu psychologii sądowej.

Dużą część mojej pracy stanowi diagnostyka ADHD u dorosłych. Trafiają do mnie zarówno osoby, które podejrzewają u siebie ADHD od dawna, jak i takie, które zaczęły się nad tym zastanawiać dopiero niedawno. Nie zakładam jednak z góry, że skoro ktoś zgłasza się z podejrzeniem ADHD, to właśnie takie będzie rozpoznanie. Problemy z koncentracją, organizacją, pamięcią, impulsywnością czy przeciążeniem mogą mieć różne przyczyny. Dlatego diagnoza obejmuje rozmowę, ocenę dotychczasowego funkcjonowania oraz odpowiednio dobrane narzędzia diagnostyczne.

Lubię wiedzieć, z czym rzeczywiście mamy do czynienia. Sam wynik testu niewiele mi mówi, jeśli nie wiem, jak dana osoba funkcjonuje na co dzień, z czym radzi sobie dobrze, co zaczęło się zmieniać i od kiedy pojawiły się trudności. Czasem odpowiedzią jest ADHD, czasem trzeba szukać przyczyny gdzie indziej. To również jest ważny wynik diagnozy.

Drugim obszarem, którym zajmuję się od lat, jest trauma i jej następstwa. Nie ograniczam tego pojęcia wyłącznie do PTSD. Wiele osób przez lata normalnie pracuje, utrzymuje relacje, zakłada rodziny i funkcjonuje społecznie, a jednocześnie pewne wcześniejsze doświadczenia nadal wpływają na ich sposób reagowania, relacje z ludźmi, poczucie bezpieczeństwa, sen czy napięcie. W pracy terapeutycznej interesuje mnie przede wszystkim to, co dane doświadczenie zmieniło w życiu konkretnego człowieka i co nadal robi z nim dzisiaj.

Prowadzę również psychoterapię osób dorosłych. Nie próbuję dopasowywać każdego problemu do jednego schematu pracy. Inaczej wygląda pomoc osobie po doświadczeniu traumatycznym, inaczej komuś, kto od lat powtarza te same trudne wzorce w relacjach, a jeszcze inaczej osobie, która po prostu znalazła się w takim momencie życia, w którym dotychczasowe sposoby radzenia sobie przestały wystarczać. Zależy mi na tym, żeby rozmowa prowadziła do coraz lepszego rozumienia tego, co się dzieje, ale również do realnych zmian w codziennym funkcjonowaniu.

Osobną częścią mojej praktyki jest psychologia sądowa. Prowadzę konsultacje, badania psychologiczne, analizuję dokumentację oraz przygotowuję prywatne opinie psychologiczne w sprawach, w których potrzebna jest ocena psychologiczna. W tej pracy bardzo pilnuję granicy pomiędzy tym, co wynika z badania i dostępnych materiałów, a tym, czego na ich podstawie stwierdzić się po prostu nie da. Opinia ma być rzeczowa, zrozumiała i możliwa do obrony merytorycznie, a nie napisana trudnym językiem tylko po to, żeby brzmiała poważnie.

Mam wykształcenie z zakresu psychologii klinicznej, psychotraumatologii i psychologii sądowej. Dużo miejsca poświęcam też prawu medycznemu, bioetyce i prawu karnemu. Od lat pracuję w ochronie zdrowia, dlatego patrzę na problemy pacjentów nie tylko od strony psychologii, ale też realiów leczenia i kwestii prawnych.

Na pierwszej wizycie nie trzeba mieć gotowej diagnozy ani nawet umieć dokładnie powiedzieć, czego się potrzebuje. Można przyjść z konkretnym podejrzeniem, takim jak ADHD, z problemem po trudnym doświadczeniu, z dokumentacją dotyczącą sprawy sądowej albo po prostu z poczuciem, że coś od dłuższego czasu nie działa tak, jak powinno.

Pierwsze spotkanie służy przede wszystkim temu, żebym mógł dobrze zrozumieć sytuację i powiedzieć, co moim zdaniem warto zrobić dalej. Czasem będzie to dalsza diagnostyka, czasem terapia, czasem konsultacja innego specjalisty, a czasem wystarczy kilka spotkań, żeby uporządkować konkretny problem.

Staram się mówić normalnym językiem i tak samo pracować. Psychologia ma pomagać rozumieć człowieka, a nie utrudniać mu życie kolejną warstwą specjalistycznego żargonu.