Moje doświadczenie
Nazywam się Iwona Kamińska-Pyda. Jestem psychologiem, absolwentką Uniwersytetu Wrocławskiego, oraz uczestniczką całościowego, czteroletniego szkolenia z psychoterapii w Ośrodku Psychoterapii Systemowej w Krakowie. Prowadzę Centrum Wsparcia i Rozwoju — gabinet, w którym wspieram osoby doświadczające trudności emocjonalnych, kryzysów życiowych oraz problemów w relacjach.
Zależy mi, aby spotkanie z psychologiem było przestrzenią, w której można poczuć się wysłuchanym i potraktowanym z uważnością. Możesz przyjść z konkretnym problemem, ale również z poczuciem, że coś Cię przytłacza, choć trudno jeszcze nazwać, co dokładnie. Nie musisz mieć przygotowanej historii ani wiedzieć, od czego zacząć. Wspólnie poszukamy słów dla Twojego doświadczenia i ustalimy, jakiego wsparcia potrzebujesz.
W mojej pracy ważne są szacunek do indywidualnej historii, wrażliwość na emocje oraz poszanowanie granic i tempa drugiej osoby. Chcę rozumieć, jak przeżywasz swoją sytuację, co jest dla Ciebie ważne i co chciałabyś lub chciałbyś zmienić. Wierzę w partnerską współpracę, w której jest miejsce zarówno na trudne doświadczenia, jak i na dostrzeganie możliwości, potrzeb oraz mocnych stron.
Ukończyłam szkolenia z Terapii Skoncentrowanej na Rozwiązaniach — na poziomie podstawowym i zaawansowanym — w Centrum Terapii Skoncentrowanej na Rozwiązaniach. Oba szkolenia obejmowały łącznie 210 godzin dydaktycznych i były akredytowane przez Polskie Stowarzyszenie Terapeutów Terapii Skoncentrowanej na Rozwiązaniach.
Podejście TSR jest mi bliskie, ponieważ kieruje uwagę na to, co dla danej osoby ma znaczenie i jakiej zmiany potrzebuje w codziennym życiu. Podczas spotkań wspólnie określamy cele, rozpoznajemy zasoby i szukamy możliwych do wykonania kroków. Przyglądamy się także sytuacjom, w których trudność jest mniej nasilona, oraz sposobom radzenia sobie, które już kiedyś okazały się pomocne. Czasami ważnym początkiem jest zauważenie czegoś, co w obliczu przeciążenia łatwo przeoczyć: własnej wytrwałości, umiejętności proszenia o pomoc czy momentów, w których udaje się zadbać o siebie.
W tej pracy jest miejsce na rozmowę o cierpieniu i przeszłości, a także na budowanie obrazu przyszłości, w której pojawia się więcej spokoju, wpływu i satysfakcji. Cele ustalamy wspólnie, uwzględniając Twoją sytuację, gotowość oraz możliwości.
Swoje kompetencje rozwijam również w podejściu systemowym. Uczestniczę w czteroletnim kursie psychoterapii w Ośrodku Psychoterapii Systemowej w Krakowie, przygotowującym do uzyskania certyfikatu psychoterapeuty. Zgodnie z zaświadczeniem ośrodka szkolenie jest rekomendowane przez Polskie Towarzystwo Psychologiczne.
Perspektywa systemowa pomaga mi uwzględniać szerszy kontekst życia człowieka: jego relacje, doświadczenia rodzinne, pełnione role, sposoby komunikowania się oraz zmiany, przez które przechodzi. W rozmowie możemy przyglądać się temu, jak te obszary łączą się z aktualnymi trudnościami i gdzie pojawia się przestrzeń do zmiany. Ważne jest dla mnie rozumienie różnych perspektyw, z zachowaniem uważności na granice, bezpieczeństwo i odpowiedzialność za własne zachowanie.
Doświadczenie zawodowe zdobywałam między innymi w Powiatowym Centrum Pomocy Rodzinie oraz w pracy z dziećmi i młodzieżą w pieczy zastępczej. Wspierałam osoby i rodziny znajdujące się w złożonych sytuacjach życiowych, mierzące się z kryzysem, rozłąką, trudnościami opiekuńczo-wychowawczymi i konsekwencjami przemocy. To doświadczenie nauczyło mnie uwzględniać zarówno przeżycia konkretnej osoby, jak i realne warunki, w których funkcjonuje na co dzień.
Szczególne miejsce w mojej pracy zajmuje pomoc osobom doznającym przemocy oraz wsparcie w odzyskiwaniu poczucia bezpieczeństwa, rozpoznawaniu własnych potrzeb i stawianiu granic. Ukończyłam 135-godzinne Studium Przeciwdziałania Przemocy Domowej I stopnia w Instytucie Psychologii Zdrowia Polskiego Towarzystwa Psychologicznego, realizowane w ramach Niebieskiej Akademii Przeciwdziałania Przemocy.
Posiadam także przygotowanie do pracy z osobami stosującymi przemoc, zdobyte między innymi podczas szkoleń Fundacji „Feniks” z wykorzystaniem elementów modelu Duluth. W tym obszarze ważne są dla mnie przyjmowanie odpowiedzialności za swoje zachowanie, rozpoznawanie mechanizmów przemocy oraz rozwijanie sposobów reagowania i komunikowania się opartych na szacunku.
Systematycznie poszerzam wiedzę poprzez szkolenia, seminaria i konferencje. Uczestniczyłam między innymi w wydarzeniach dotyczących traumy w rodzinie, doświadczeń traumatycznych dzieci, ochrony małoletnich przed krzywdzeniem, przeciwdziałania mobbingowi oraz wsparcia osób szczególnie narażonych na przemoc i wykluczenie. Zdobywaną wiedzę odnoszę do potrzeb osób, z którymi pracuję.
W gabinecie wspieram dzieci, młodzież i osoby dorosłe. Towarzyszę osobom, które:
odczuwają przewlekły stres, napięcie, przeciążenie lub trudności w radzeniu sobie z emocjami;
doświadczają smutku, obniżonego nastroju, osamotnienia albo utraty motywacji;
przechodzą przez kryzys, rozstanie, żałobę lub ważną zmianę życiową;
mierzą się z trudnościami w relacjach rodzinnych, partnerskich i społecznych;
chcą lepiej rozpoznawać swoje potrzeby, stawiać granice i wzmacniać poczucie własnej wartości;
doświadczają przemocy, kontroli, poniżania lub naruszania granic;
potrzebują wsparcia w związku z trudnymi doświadczeniami;
chcą lepiej zrozumieć siebie i wprowadzać zmiany zgodne z własnymi wartościami.
Pracując z dziećmi i młodzieżą, zwracam uwagę na ich etap rozwoju, sposób przeżywania emocji oraz sytuację rodzinną, szkolną i rówieśniczą. Wspieram w trudnościach adaptacyjnych, przeciążeniu, konfliktach, obniżonym poczuciu własnej wartości oraz w uczeniu się rozpoznawania i wyrażania emocji. Ważnym obszarem mojej pracy są również konsultacje dla rodziców i opiekunów — służące lepszemu rozumieniu potrzeb dziecka, budowaniu kontaktu i poszukiwaniu pomocnych sposobów reagowania.
Pierwsze spotkanie jest czasem na poznanie Twojej sytuacji, oczekiwań i najważniejszych potrzeb. Rozmawiamy o tym, co skłoniło Cię do zgłoszenia się po pomoc i po czym poznasz, że nasze spotkania są dla Ciebie użyteczne. Wspólnie ustalamy kierunek dalszej pracy oraz odpowiednią formę wsparcia. Możesz zadawać pytania, mówić o swoich wątpliwościach i decydować, na ile jesteś gotowa lub gotowy poruszać określone tematy.
Prowadzę konsultacje stacjonarnie oraz online. Dbam o atmosferę szacunku, dyskrecji i otwartości. Zależy mi, abyś podczas spotkań mógł lub mogła lepiej zrozumieć własne doświadczenia, dostrzec dostępne możliwości i stopniowo budować większe poczucie wpływu na swoje życie.
Zapraszam do kontaktu, jeśli potrzebujesz rozmowy, wsparcia w trudnym momencie lub przestrzeni do przyjrzenia się sobie i swoim relacjom. Możemy zacząć od tego, co dziś jest dla Ciebie najważniejsze.
Zakres porad
- Poradnictwo psychologiczne
- Psychologia młodzieży
- Psychologia dorosłych
- Psychologia zdrowia
Główne obszary pomocy
- Anoreksja
- Bezsenność
- Nerwica natręctw
- Zaburzenia osobowości
- Bulimia
- +25 a11y_sr_more_diseases
Usługi i ceny
-
Interwencja kryzysowa (weekend)
300 zł -
-
Konsultacja online
300 zł -
-
Poradnictwo psychologiczne
300 zł -
Adresy (2)
Konsultacja online
Dostępność
W tym gabinecie nie można umawiać wizyt przez internet
Magazynowa 1, 82-500 Kwidzyn
Dostępność
W tym gabinecie nie można umawiać wizyt przez internet
Ubezpieczenia - brak akceptowanych
Ten specjalista przyjmuje wyłącznie pacjentów prywatnych. Możesz opłacić wizytę samodzielnie lub znaleźć innego specjalistę, który akceptuje Twoje ubezpieczenie.
Opinie
11 opinii
Sprawdzamy wszystkie opinie. Moderujemy je zgodnie z naszymi zasadami, dowiedz się więcej o opiniach i sposobie obliczania gwiazdek na Dowiedz się więcej Dowiedz się więcej o opiniach
-
M
Małgorzata Stahn
Pani psycholog jest naprawdę wspaniałą osobą. Jest bardzo empatyczna, cierpliwa i uważnie słucha. Podczas spotkań można poczuć się bezpiecznie i swobodnie, bez obaw o ocenianie. Widać, że podchodzi do swojej pracy z ogromnym zaangażowaniem i sercem. Zdecydowanie polecam Panią psycholog każdemu, kto potrzebuje profesjonalnego, a jednocześnie pełnego zrozumienia wsparcia.
• Centrum Wsparcia i Rozwoju - Iwona Kamińska-Pyda • Inny •
-
M
Marta W
Pani Iwona jest profesjonalistką w swojej dziedzinie. Bardzo angażuje się w sprawy swoich pacjentów. Polecam serdecznie.
• Centrum Wsparcia i Rozwoju - Iwona Kamińska-Pyda • Inny •
-
S
S.Ł.
Najwspanialszy psycholog jakiego spotkałam, a byłam u wielu. Pani Iwona jest empatyczna, pełna zrozumienia, ale też jasno daje do myślenia i nakierowuje do własnych przemyśleń czy podjęcia właściwych decyzji. Dzięki Pani Iwonie podniosłam się z trudnych chwil. Zrozumiałam to co powinnam i wzmocniłam siebie. Bardzo dziękuję za cierpliwość, zrozumienie, szacunek , wysłuchanie i uspokojenie oraz nakierowania mnie do działania.
• W innym miejscu • Inny •
-
R
Renata O.
Pani Iwona jest bardzo profesjonalna, sympatyczna i bardzo miła.
Bardzo mocno polecam panią Iwonę z całego serca• Centrum Wsparcia i Rozwoju - Iwona Kamińska-Pyda • Inny •
-
W
Wiktor
Bardzo miła atmosfera godna polecenia oraz zaufania, możliwość rozmowy na każdy temat.
• Centrum Wsparcia i Rozwoju - Iwona Kamińska-Pyda • Inny •
-
J
JOANNA P.
Polecam p.Iwonę specjalistka w każdym calu ma doświadczenie jest empatyczna
• Centrum Wsparcia i Rozwoju - Iwona Kamińska-Pyda • Inny •
-
A
Anna P
Pani Iwona jest jedną z tych osób, które zawsze będę polecać! Ciepła, miła. Potrafi wysłuchać, nie ocenia, uczy się od innych, potrafi czerpać inspirację. Doświadczona i profesjonalna!Przy niej zawsze można czuć się swobodnie.
• Centrum Wsparcia i Rozwoju - Iwona Kamińska-Pyda • Inny •
-
A
Agnieszka
Bardzo profesjonalne podejście, empatyczna osoba, dba o komfort pacjenta.
• Centrum Wsparcia i Rozwoju - Iwona Kamińska-Pyda • Inny •
-
J
Joanna P
Polecam współpracę z Panią Iwonką, to bardzo miła, kompetentna i godna zaufania psycholog z powołania.
• Centrum Wsparcia i Rozwoju - Iwona Kamińska-Pyda • Inny •
-
B
Bogdan P.
Bardzo ciepłe i jednocześnie profesjonalne podejście. Rozmowa daje poczucie bezpieczeństwa i możliwość spokojnego poukładania swoich myśli. Zdecydowanie polecam.
• Centrum Wsparcia i Rozwoju - Iwona Kamińska-Pyda • Inny •
Odpowiedzi na pytania
7 odpowiedzi udzielonych przez lekarza na pytania pacjentów na ZnanyLekarz.pl
Witam Moja 15 letnia corka nie chce ze mna rozmawiac, na pytania odpowiada krotko nie albo tak, a cz
Witam
Moja 15 letnia corka nie chce ze mna rozmawiac, na pytania odpowiada krotko nie albo tak, a czesto nie wiem.
Unika kontaktu i jakiejkolwiek comjnikacji z rodzicami, czesto jest smutna i zamyka sie w pokoju.
Chcialabym jej pomuc , ale za kazdym razem czoje się odzocona...
Nie wim jak moge do niej dotrzec jak sprawić zebysmy rozmawiały...
ODPOWIEDŹ LEKARZA:
Dzień dobry,
z Pani wiadomości wybrzmiewa troska o córkę, ale też smutek i bezradność, kiedy próby zbliżenia kończą się milczeniem lub krótkim „nie wiem”. To zrozumiałe, że może Pani przeżywać takie sytuacje jako odrzucenie. Warto jednak pamiętać, że wycofanie córki nie musi oznaczać, że nie potrzebuje Pani obecności albo że przestała Pani ufać. Na podstawie tego opisu nie wiemy jeszcze, co stoi za jej zachowaniem.
W okresie dorastania potrzeba prywatności i samodzielności rośnie. Jednocześnie częsty smutek i izolowanie się zasługują na uważność — nie warto tłumaczyć ich wyłącznie wiekiem. Takie zachowania mogą towarzyszyć przeciążeniu, trudnościom w szkole lub relacjach, a także problemom ze zdrowiem psychicznym. Sam opis nie pozwala rozpoznać depresji, ale daje powód, aby spokojnie przyjrzeć się samopoczuciu córki.
Proponowałabym zacząć od stworzenia warunków, w których córka poczuje, że może się odezwać bez konieczności natychmiastowego wyjaśniania wszystkiego. „Nie wiem” czasami rzeczywiście oznacza trudność w rozpoznaniu własnych emocji. Może też oznaczać: „nie umiem o tym powiedzieć”, „to dla mnie za dużo” lub „nie jestem jeszcze gotowa”. Są to możliwości, które warto brać pod uwagę, a nie gotowe wyjaśnienie jej zachowania.
Może Pani wybrać spokojny moment i powiedzieć:
„Zauważyłam, że ostatnio częściej jesteś smutna i spędzasz dużo czasu sama. Martwię się o Ciebie. Nie musisz teraz wszystkiego tłumaczyć. Chciałabym wiedzieć, jak mogę Ci pomóc i co sprawiłoby, że byłoby Ci przy mnie trochę łatwiej”.
Po takim komunikacie warto zostawić miejsce na odpowiedź, również na ciszę. Pomocne jest zadawanie jednego pytania naraz i powstrzymanie się od kolejnych, jeśli córka nie odpowiada. Gdy zacznie mówić, proszę spróbować najpierw wysłuchać, zanim pojawią się rady lub rozwiązania. Można odpowiedzieć: „Słyszę, że to było dla Ciebie trudne” albo „Chcesz, żebym teraz posłuchała, czy zastanowiła się z Tobą, co można zrobić?”. W rozmowie z nastolatkiem szczególnie ważne jest zainteresowanie bez oceniania i pochopnych założeń.
W spojrzeniu systemowym przyglądamy się również temu, co dzieje się pomiędzy domownikami. Czasami powstaje następujący schemat: rodzic martwi się i coraz częściej pyta, nastolatek odczuwa większą presję i wycofuje się, a rodzic, widząc to wycofanie, próbuje jeszcze intensywniej nawiązać kontakt. Nie oznacza to, że ktokolwiek chce źle. To możliwy sposób wzajemnego reagowania, który warto sprawdzić także u Państwa.
Jeżeli rozpoznaje Pani taki schemat, można spróbować zmienić własny krok: ograniczyć ponawianie pytań, a jednocześnie utrzymywać spokojną, przewidywalną obecność. Na przykład:
„Dobrze, nie musimy teraz rozmawiać. Będę w kuchni, jeśli będziesz chciała do mnie przyjść. Zajrzę do Ciebie później”.
W ten sposób uszanowanie potrzeby przestrzeni może iść w parze z sygnałem: „nadal jestem zainteresowana Tobą i dostępna”.
Kontakt można też zapraszać przez zwykłe, krótkie aktywności: przygotowanie czegoś do jedzenia, spacer, wspólny przejazd czy obejrzenie wybranego przez córkę filmu. Proszę potraktować to jako propozycję bycia razem, bez warunku, że przy okazji musi odbyć się poważna rozmowa. Można również zaproponować wiadomość tekstową: „Jeśli łatwiej Ci napisać niż powiedzieć, możesz do mnie napisać”. Warto sprawdzić, jaka forma kontaktu jest dla niej najmniej obciążająca.
Przez całe praktycznie dzieciństwo wychowywałam się bez ojca. Kiedy byłam nastolatką moja mama ponow
Przez całe praktycznie dzieciństwo wychowywałam się bez ojca. Kiedy byłam nastolatką moja mama ponownie wyszła za mąż ale jej nowy mąż okazał się być alkoholikiem, którego bardzo się bałam. Teraz mam 30 lat i wciąż brakuje mi takiej relacji ojciec - córka. Nie potrafię zaspokoić tej potrzeby. Nawet związek z partnerem nie daje mi tego czego szukam. Czasami czuję się jak mała dziewczynka, która czeka na ojca, który ją ochroni i zaopiekuje się nią. Nie wiem co zrobić, żeby zapełnić tę pustkę. Proszę o radę.
ODPOWIEDŹ LEKARZA:
Dzień dobry,
w Pani słowach słychać tęsknotę za bezpieczeństwem, opieką i poczuciem, że jest ktoś, na kim można polegać. Brak ojca, a później życie w lęku przed mężem mamy mogły pozostawić bolesny ślad. To, że w dorosłości nadal potrzebuje Pani troski i ochrony, nie świadczy o niedojrzałości. Potrzeby emocjonalne są naturalne zarówno dla dzieci, jak i dorosłych.
Kiedy opisuje Pani siebie jako małą dziewczynkę czekającą na ojca, warto potraktować ten obraz z łagodnością. Można zapytać siebie: „Za czym dokładnie tęsknię? Za czyjąś obecnością, akceptacją, poczuciem, że ktoś stanie po mojej stronie?”. Nazwanie tych potrzeb pomaga zobaczyć, które z nich i w jaki sposób można zaspokajać dzisiaj.
Partner może dawać bliskość i oparcie, ale nie odtworzy relacji ojciec–córka, której Pani zabrakło. Nie oznacza to, że powinna Pani radzić sobie sama albo przestać oczekiwać troski. Pomocne może być przekładanie tęsknoty na konkretne prośby: „Potrzebuję teraz, żebyś mnie przytulił i wysłuchał” albo „Chciałabym wiedzieć, że mogę liczyć na Twoją pomoc”. Jednocześnie warto przyjrzeć się temu, czy obecny związek daje Pani szacunek i bezpieczeństwo — nie każda trudność musi wynikać z dzieciństwa.
Z perspektywy systemowej warto byłoby wspólnie z terapeutą przyjrzeć się temu, czego nauczyła się Pani w rodzinie o bliskości i proszeniu o pomoc. Czy mogła Pani okazywać lęk? Czy ktoś reagował na Pani potrzeby? Czy musiała Pani być samodzielna wcześniej, niż była na to gotowa? To pytania służące zrozumieniu Pani doświadczenia, bez zakładania odpowiedzi z góry.
W podejściu skoncentrowanym na rozwiązaniach szukalibyśmy również chwil, w których czuje się Pani choć trochę spokojniejsza i mniej samotna. Co wtedy pomaga? Przy kim łatwiej Pani być sobą? Po czym poznałaby Pani, że poczucie pustki ma odrobinę mniejszy wpływ na codzienność? Takie obserwacje mogą wskazać pierwsze, niewielkie kroki ku większemu poczuciu oparcia.
Być może potrzebuje Pani również przestrzeni na smutek i żal po relacji, której nie było. Nie musi się to wiązać z wybaczeniem ani z nawiązaniem kontaktu z ojcem. Warto rozważyć indywidualną psychoterapię, podczas której będzie można zająć się zarówno tą stratą, jak i budowaniem bezpiecznych relacji obecnie.
Nie musi Pani całkowicie przestać tęsknić, żeby poczuć się lepiej. Celem może być stopniowe tworzenie życia, w którym ma Pani więcej bliskości, wsparcia i wpływu, a tęsknota nie decyduje już o tym, jak Pani przeżywa siebie i swoje związki.
Wszystkie treści, w szczególności pytania i odpowiedzi, dotyczące tematyki medycznej mają charakter informacyjny i w żadnym wypadku nie mogą zastąpić diagnozy medycznej.
Najczęściej zadawane pytania
-
Jaki jest zakres porad oferowanych przez Iwona Kamińska-Pyda?Iwona Kamińska-Pyda to psycholog. Na podstawie swojego doświadczenia i wykształcenia Iwona Kamińska-Pyda oferuje usługi takie jak: konsultacja online, poradnictwo psychologiczne, interwencja kryzysowa (weekend).
-
Gdzie Iwona Kamińska-Pyda ma swój gabinet?Iwona Kamińska-Pyda przyjmuje pod adresem:
- Magazynowa 1 Kwidzyn
-
Czy Iwona Kamińska-Pyda przyjmuje online, bez konieczności pojawiania się w placówce?Nie, w tym momencie Iwona Kamińska-Pyda nie oferuje konsultacji online.
-
Jakie płatności akceptuje Iwona Kamińska-Pyda?Metody płatności, które akceptuje Iwona Kamińska-Pyda to: Gotówka, Karta płatnicza, Blik, Revolut.
-
Jak Iwona Kamińska-Pyda umawia wizyty?Pod tym adresem Iwona Kamińska-Pyda nie podaje swojej dostępności. Zachęcamy do bezpośredniego kontaktu, aby poznać dostępne terminy.
-
W jakich godzinach przyjmuje Iwona Kamińska-Pyda?Iwona Kamińska-Pyda udziela informacji o dostępności przy bezpośrednim kontakcie.
-
Iwona Kamińska-Pyda: co mówią pacjenci?11 osób dodało swoją opinię. Iwona Kamińska-Pyda ma średnią ocen 5 (na 5 gwiazdek).
-
Jakie ubezpieczenia akceptuje Iwona Kamińska-Pyda?Iwona Kamińska-Pyda nie przyjmuje w ramach ubezpieczenia, tylko w ramach płatnych wizyt prywatnych. W razie wątpliwości zalecamy kontakt ze specjalistą.