Lekarze zajmujący się tą grupą chorób

  • dziś 21.01
  • jutro 22.01
  • wt. 23.01
  • śr. 24.01
  • czw. 25.01
  • pt. 26.01
  • sob. 27.01
  • niedz. 28.01
  • pon. 29.01
  • wt. 30.01
  • śr. 31.01
  • czw. 01.02
  • pt. 02.02
  • sob. 03.02
  • niedz. 04.02
  • pon. 05.02
  • wt. 06.02
  • śr. 07.02
  • czw. 08.02
  • pt. 09.02
  • sob. 10.02
  • niedz. 11.02
  • pon. 12.02
  • wt. 13.02
  • śr. 14.02
  • czw. 15.02
  • pt. 16.02
  • sob. 17.02
  • niedz. 18.02
  • Teresa Buldecka-Woźniak

    Teresa Buldecka-Woźniak

    endokrynolog,ginekolog
    • Pomorska 94, Łódź

      Gabinet Endokrynologiczno-Ginekologiczny

      Karniszewicka 56, Pabianice

      Gabinet Endokrynologiczno - Ginekologiczny

    Nie ma co się rozpisywać... Pani doktor na najwyższą ocenę. Lekarz z powołania, spokojny, dokładny. Szczerze polecam !
  • Paweł Nogal

    Paweł Nogal

    endokrynolog
    • Narutowicza 42, Łódź

      MelissaMed Poradnia Lekarzy Specjalistów

    Z całego serca polecam wizyty u Pana Doktora,który jest bardzo dokładny i konkretny.Wyjątkowo delikatnie tłumaczy przebieg leczenia.Wizyty zawsze prze...
  • Małgorzata Słomiana

    Małgorzata Słomiana

    endokrynolog,internista,lekarz rodzinny
    • al. Jana Pawła II 7, Gdańsk

      Centrum Medyczne Grupa LUX MED – Gdańsk, al. Jana Pawła II 7

    Pani Doktor to złota kobieta. Tłumaczy wszystko od A do Z. Rozmawia z pacjentem,atmosfera świetna. Polecam !!!!!
  • Irena Bobeff

    Irena Bobeff

    endokrynolog,pediatra
    • Piotrkowska 17, Łódź

      Centrum Medyczne Omega

    Pani doktor okazała się cierpliwym słuchaczem, niezwykle profesjonalnie podeszła do tematu (trudnego dla małego dziecka), zleciła wykonanie koniecznyc...

Pytania dotyczące tematu anoreksja

Powiązane choroby

Informacje

gr.an– brak, pozbawienie, orexis– apetyt, łac. Anorexia nervosa
Anorektyczka (licencja, autorzy)
Jadłowstręt psychiczny jest zaburzeniem odżywiania polegającym na celowym ograniczaniu spożywania pokarmów, by spowodować utratę wagi. Chory ma zaburzone postrzegania własnego ciała. Niektórzy deklarują potrzebę wewnętrznej czystości, chęć bycia lekkim czy przekonanie o konieczności poniesienia kary czy śmierci. W grupie największego zagrożenia są nastolatki (głównie dziewczynki). Działania podejmowane w celu odchudzania powodują głębokie uszkodzenia organizmu i często nieodwracalne już zmiany. Nieleczona może prowadzić do śmierci (10% przypadków). Wyróżnia się dwa typy anoreksji: restrykcyjny – ograniczanie przyjmowanych pokarmów oraz bulimiczny - prowokowane wymioty, zażywanie środków przeczyszczających i moczopędnych czy nadmierne treningi. Zdarza się całkowite przekształcenie choroby w bulimię.

Przyczyny

  • Nowe badania dowodzą, że w niektórych przypadkach przyczyną są zaburzenia biochemiczne dotyczące poziomu serotoniny, noradrenalinyidopaminy. Zmiany te mogą powodować zaburzenia łaknienia.
  • Niedobory cynku, tyrozynay, tryptofanu związane z niewłaściwą dietą mogą powodować zaburzenia odżywiania i prowadzić do stanu niedożywienia.
  • U podłoża psychicznego mogą leżeć predyspozycje związane z typem osobowości (typy obsesyjno-kompulsywny, histrioniczny oraz o cechach schizoidalnych są bardziej podatne), aspiracjami (u anorektyków bardzo wysokie) oraz tłumiona agresja.
Chorobę mogą wywoływać czynniki kulturowe, rodzinne, osobowościowe lub biologiczne. Obecnie za jedną z przyczyn uznaje się także wizerunek kobiety promowany w mediach.
Początkiem choroby psychicznej są:
  • niskasamoocena, brak wiary w siebie i poczucie beznadziejności,
  • niezadowolenie z wyglądu włąsnej figury,
  • zaburzone postrzeganie obrazu własnego ciała,
  • lękprzed dojrzewaniem i dorosłością.

Diagnoza

Niepokój powinny budzić następujące zachowania: silne lęki przed wzrostem masy ciała (strach przed otyłością nawet w przypadku niedowagi), spadek wagi nie jest spowodowany żadnym schorzeniem fizycznym, wskaźnik BMI jest równy lub mniejszy od 17,5, nieprawidłowo ocenia wagę, wymiary i sylwetkę własnego ciała, cierpi na wtórny brak miesiączki w ciągu co najmniej 3 miesięcy (kryterium D w DSM-IV), w przypadku mężczyzn sygnałem może być utratą zainteresowań seksualnych, lekceważy skutki nagłego spadku wagi, ukrywa się podczas spożywania posiłków (wstyd przed innymi), uprawia zbyt intensywne ćwiczenia fizyczne, kłamie o ilości zjedzonych posiłków, gotuje dla innych tzw. "zdrowe posiłki", głównym tematem rozmów staje się jedzenie (diety, kalorie, zawartość tłuszczu). Postawienie diagnozy jest bardzo trudne. Jeśli wykluczone zostaną wszystkie choroby psychiczne i fizyczne powodujące......

Lekarze zajmujący się tą grupą chorób

  • Teresa Buldecka-Woźniak

    Teresa Buldecka-Woźniak

    endokrynolog,ginekolog
    • Pomorska 94, Łódź

      Gabinet Endokrynologiczno-Ginekologiczny

      Karniszewicka 56, Pabianice

      Gabinet Endokrynologiczno - Ginekologiczny

    Nie ma co się rozpisywać... Pani doktor na najwyższą ocenę. Lekarz z powołania, spokojny, dokładny. Szczerze polecam !
  • Paweł Nogal

    Paweł Nogal

    endokrynolog
    • Narutowicza 42, Łódź

      MelissaMed Poradnia Lekarzy Specjalistów

    Z całego serca polecam wizyty u Pana Doktora,który jest bardzo dokładny i konkretny.Wyjątkowo delikatnie tłumaczy przebieg leczenia.Wizyty zawsze prze...
  • Małgorzata Słomiana

    Małgorzata Słomiana

    endokrynolog,internista,lekarz rodzinny
    • al. Jana Pawła II 7, Gdańsk

      Centrum Medyczne Grupa LUX MED – Gdańsk, al. Jana Pawła II 7

    Pani Doktor to złota kobieta. Tłumaczy wszystko od A do Z. Rozmawia z pacjentem,atmosfera świetna. Polecam !!!!!
  • Irena Bobeff

    Irena Bobeff

    endokrynolog,pediatra
    • Piotrkowska 17, Łódź

      Centrum Medyczne Omega

    Pani doktor okazała się cierpliwym słuchaczem, niezwykle profesjonalnie podeszła do tematu (trudnego dla małego dziecka), zleciła wykonanie koniecznyc...

Pytania dotyczące tematu anoreksja

7

Zadanych pytań

42

Udzielone odpowiedzi

Izabela Tomasiewicz (Jaszczyńska) 20-10-17

Anoreksja to dobrowolne ograniczanie sobie pokarmów w celu nie przybywania na wadze lub zachowania kontroli nad swoim życiem. Najlepiej spotkać się z psychiatrą lub psychoterapeutą. JEśli Pani podejrzewa… Więcej

Odpowiedzi (7)


Marta Cholewicka 04-06-16

Witam. Nigdzie nie jest powiedziane, że osoby cierpiące na jadłowstręt psychiczny nie mogą brać leków SSRI. Oczywiście nie są to leki korzystne tylko z tego powodu, iż zmniejszają łaknienie zwłaszcza w… Więcej

Odpowiedzi (4)





Powiązane choroby

Informacje

Sugerowany specjalista: internista , pediatra , psycholog , lekarz rodzinny , psychiatra , diagnostyk , endokrynolog , dietetyk , terapeuta , biegły sądowy , gastrolog , psychoterapeuta

gr.an– brak, pozbawienie, orexis– apetyt, łac. Anorexia nervosa
Anorektyczka (licencja, autorzy)
Jadłowstręt psychiczny jest zaburzeniem odżywiania polegającym na celowym ograniczaniu spożywania pokarmów, by spowodować utratę wagi. Chory ma zaburzone postrzegania własnego ciała. Niektórzy deklarują potrzebę wewnętrznej czystości, chęć bycia lekkim czy przekonanie o konieczności poniesienia kary czy śmierci. W grupie największego zagrożenia są nastolatki (głównie dziewczynki). Działania podejmowane w celu odchudzania powodują głębokie uszkodzenia organizmu i często nieodwracalne już zmiany. Nieleczona może prowadzić do śmierci (10% przypadków). Wyróżnia się dwa typy anoreksji: restrykcyjny – ograniczanie przyjmowanych pokarmów oraz bulimiczny - prowokowane wymioty, zażywanie środków przeczyszczających i moczopędnych czy nadmierne treningi. Zdarza się całkowite przekształcenie choroby w bulimię.

Przyczyny

  • Nowe badania dowodzą, że w niektórych przypadkach przyczyną są zaburzenia biochemiczne dotyczące poziomu serotoniny, noradrenalinyidopaminy. Zmiany te mogą powodować zaburzenia łaknienia.
  • Niedobory cynku, tyrozynay, tryptofanu związane z niewłaściwą dietą mogą powodować zaburzenia odżywiania i prowadzić do stanu niedożywienia.
  • U podłoża psychicznego mogą leżeć predyspozycje związane z typem osobowości (typy obsesyjno-kompulsywny, histrioniczny oraz o cechach schizoidalnych są bardziej podatne), aspiracjami (u anorektyków bardzo wysokie) oraz tłumiona agresja.
Chorobę mogą wywoływać czynniki kulturowe, rodzinne, osobowościowe lub biologiczne. Obecnie za jedną z przyczyn uznaje się także wizerunek kobiety promowany w mediach.
Początkiem choroby psychicznej są:
  • niskasamoocena, brak wiary w siebie i poczucie beznadziejności,
  • niezadowolenie z wyglądu włąsnej figury,
  • zaburzone postrzeganie obrazu własnego ciała,
  • lękprzed dojrzewaniem i dorosłością.

Diagnoza

Niepokój powinny budzić następujące zachowania:
  • silne lęki przed wzrostem masy ciała (strach przed otyłością nawet w przypadku niedowagi),
  • spadek wagi nie jest spowodowany żadnym schorzeniem fizycznym,
  • wskaźnik BMI jest równy lub mniejszy od 17,5,
  • nieprawidłowo ocenia wagę, wymiary i sylwetkę własnego ciała,
  • cierpi na wtórny brak miesiączki w ciągu co najmniej 3 miesięcy (kryterium D w DSM-IV), w przypadku mężczyzn sygnałem może być utratą zainteresowań seksualnych,
  • lekceważy skutki nagłego spadku wagi,
  • ukrywa się podczas spożywania posiłków (wstyd przed innymi),
  • uprawia zbyt intensywne ćwiczenia fizyczne,
  • kłamie o ilości zjedzonych posiłków,
  • gotuje dla innych tzw. "zdrowe posiłki",
  • głównym tematem rozmów staje się jedzenie (diety, kalorie, zawartość tłuszczu).
Postawienie diagnozy jest bardzo trudne. Jeśli wykluczone zostaną wszystkie choroby psychiczne i fizyczne powodujące utratę wagi, stwierdzana jest anoreksja.

Zmiany fizyczne u chorych

  • wyniszczenie organizmu
  • wzdęcia lub zaparcia
  • obrzęki dłoni i stóp, podkrążone oczy
  • bladość i suchość skóry (łuszczenie)
  • meszek na twarzy i ciele
  • znaczna utrata włosów
  • bezsenność
  • zimne dłonie czy nadmierne pocenie się stóp
  • niedokrwistość (anemia)
  • brak miesiączki lub znaczne wydłużenie przerw między krwawiewniami (kobiety)
  • drażliwość
  • dezorientacja i zakłopotanie
  • nastroje depresyjne (poczucie beznadziejności, niska samoocena), izolowanie się od otoczenia
  • zachowania obsesyjno – kompulsywne, zwłaszcza w odniesieniu do jedzenia
  • krótki oddech
  • częste bóle głowy, zawroty głowy i omdlenia
  • zwolnienie czynności serca i tętna, niskie ciśnienie krwi

Leczenie

Podstawowym leczeniem jest psychoterapia. W stanach znacznego wyniszczenia organizmu konieczna jest hospitalizacja.