mgr Paulina Gawlińska

Mam 31 lat. Jestem niespełna pół roku po ślubie, w trakcie remontu po którym mieliśmy starać się o d

Mam 31 lat. Jestem niespełna pół roku po ślubie, w trakcie remontu po którym mieliśmy starać się o dziecko. Żona wprost proponuje rozwód i rozstanie, ponieważ znalazła w kurtce tabletki pomagające rzucić palenie. Ze względu na wyższy poziom stresu w ostatnim czasie, po ponad roku od całkowitego rzucenia palenia znowu czułem potrzebę sięgnięcia po nikotynę, ale mając w głowie poprzednie kłótnie o to wolałem sięgnąć od razu po 25- dniową kurację tabletkami z cytryzyną, żeby nie wracać co nałogu. Żonie chodzi o sam fakt zatajenia tego przed nią. Uświadomiłem sobie dopiero teraz, po 6 latach związku, że większość naszych poważnych kłótni wynikało z mojego braku szczerości, z zatajania faktów rzekomo „dla jej dobra”. Żona rozumie to inaczej - jako brak zaufania i szczerości. Za każdym razem gdy coś takiego wyjdzie na jaw pojawia się temat rozstania, beznadziejności naszego związku i braku zaufania. Poniekąd to rozumiem i wiem, że brak takiej podstawowej szczerości nie jest w porządku. Problem w tym, że takie myśli mam po fakcie… Gdy coś zatajam, mam poczucie, że nie warto o tym mówić, że jest lepiej, żeby się o tym nie dowiedziała. Staram się to zmienić w sobie i być bardziej otwarty, ale z mizernym skutkiem.
Co mogę zrobić w tej kwestii? Czy jestem w stanie coś w sobie zmienić? Odbudować jej zaufanie? Samodzielnie lub z pomocą psychologa/farmakoterapii? W tej chwili jakiekolwiek propozycje terapii dla par nie wchodzą w grę, żona nie widzi szans na poprawę tego stanu. Bywaliśmy już razem u psychologów, ale za każdym razem przerywamy to, gdy wydaje nam się, że relacja wróciła do normy i „jest już dobrze”. A ja nie wyobrażam sobie rozstania, nie chcę tego, nie umiem się poddać, jest dla mnie najważniejszą osobą na świecie. Nie rozumiem, dlaczego nie potrafię być z nią szczery po tylu latach mimo, że wprost mówi że to dla niej podstawa relacji?

Dzień dobry, wracam z aktualizacja po około 3 latach. Dziękuję wszystkim za polecenie psychoterapii

Dzień dobry, wracam z aktualizacja po około 3 latach. Dziękuję wszystkim za polecenie psychoterapii bo wywróciło to moje życie do góry nogami. Często nasuwają mi się słowa kiedy mam gorsze dni " dzisiejsza codzienność, nie była nawet w strefie marzeń, kilka lat temu". 2.5 roku temu trafiłem do psychoterapeuty ktory działał wtedy w nurcie psychodynamicznym i wraz z farmakoterapia poczyniłem wielkie postępy. Po około pół roku zmieniłem na nurt cbt i to była słuszna decyzja. Z tym psychoterapeutą pracowałem około roku. W tym czasie poczyniłem wielkie postępy, na początku samotne wyjścia do kina, następnie wolontariaty. Pod koniec terapii zdecydowałem się na wolontariat typowo społeczny festiwal ( tysiące osób,l i ja gdzie byłem wszędzie widoczny, ubrany w odblaskową koszulkę przy moim wzroście, niezapomniane chwile). Po tym okresie chodziłem na inne wolontariaty, wybierałem się na wydarzenia sportowe, zmieniłem pracę, obecnie kończę studia. Ogólnie jestem zadowolony z tej strefy życia... Ale mam dwa dylematy / problemy
- brak drugiej połówki, strach przed podejściem na ulicy do obcej dziewczyny. Coraz wieksza presja na sobie. Usunąłem wszystkie aplikacje randkowe, w moim przypadku nic nie dawały. Tutaj myślę zapisać się na jakiś kurs podrywu, lub przy pomocy coacha naprawić głowę w tym temacie ale to po skończeniu studiów.
Główny problem dla którego zwracam się o pomoc oraz napisałem aktualizacje może być w mojej opinii problemem w kwestii poznawiania osób, jest uzależnienie od pornografii.
Podczas terapii wspominałem o tym ale nie skupiłem się bardzo nad tym ponieważ wtedy nie widziałem problemu. Były poruszane kwestie tego ale wtedy były gorsze problemy.
Problem zauważyłem wtedy kiedy np rozmawiałem z kimś lub nie miałem odwagi podejść/ zagadać na żywo, zaczynałem uciekać w porno i trwało to ciągniem przez kilka najczęściej 2-3 dni. Obecnie jestem coraz bardziej świadomy tego i podejmuje próby walki z tym, miałem 41 dni abstynencji przed wakacjami, obecnie można powiedzieć że wyglądam to następująco 10-20 dni i padam 2-3 dni i znów 10-20 dni abstynencji. Chciałbym z tym skończyć bo tracę energię na to dziadostwo. Siłownia 2x w tygodniu, kursy tańca, kąpiel w zimniej/ chłodnej wodzie ale ciężko się tego pozbyć. Nie wiem co mogę więcej zrobić aby przestać, są może jakieś książki lub inne rzeczy które mi pomogą?