mgr Robert Butryn

mgr Robert Butryn

Serdecznie dziękuję za tak poruszający komunikat zwrotny. Uważne słuchanie to podstawa mojego zawodu, ale to Pana odwaga do przyglądania się sobie pozwoliła nam przełożyć te emocje na słowa. Cieszę się z Pana poczucia satysfakcji.

mgr Robert Butryn

Ponieważ opinia pojawiła się anonimowo, trudno mi powiązać ten opis z konkretną osobą i odnieść się bezpośrednio do Pana/Pani sytuacji. Bardzo zależy mi jednak na wyjaśnieniu tego niezadowolenia, dlatego serdecznie zapraszam do bezpośredniego kontaktu ze mną. Chciałbym lepiej zrozumieć Pana/Pani perspektywę i odnieść się do tych doświadczeń.

Terapia psychoanalityczna, szczególnie na etapie pierwszych konsultacji, opiera się na uważnym wywiadzie i próbie rozumienia problematyki, a nie na towarzyskiej rozmowie. Moim zadaniem nie jest sztuczne podtrzymywanie „miłej” atmosfery. Ta praca wymaga neutralności, ponieważ bazuje głównie na próbie poznawania nieświadomości pacjenta i jego wewnętrznego świata.

Opisana przez Pana/Pani „grobowa atmosfera” oraz chwile ciszy są naturą konsultacji lub sesji. Nie wynikają z mojej niechęci, lecz tworzą przestrzeń na to, by móc dotknąć trudnych, ciężkich emocji, z którymi człowiek się zmaga. Nie zagłuszam tej ciszy potoczną uprzejmością – moją rolą jest pomóc w zrozumieniu tych stanów, a żeby to zrobić, najpierw muszę je sam dobrze poczuć i rozumieć.

Skuteczność tej metody opiera się na jasnych zasadach i ramach. Nadanie spotkaniom swobodnego, towarzyskiego charakteru uniemożliwiłoby nam tę pracę. O ile zawsze dbam o podstawowe warunki – uważne słuchanie oraz przygotowany, wygodny gabinet – o tyle sam odbiór relacji zależy już od indywidualnej dynamiki i chemii między nami.

Moje drzwi i gotowość do rozmowy pozostają dla Pana/Pani otwarte.

mgr Robert Butryn

Odnoszę się do powyższej opinii z powagą, jednocześnie zaznaczając, że obowiązująca mnie tajemnica zawodowa nie pozwala na merytoryczne odniesienie się do przebiegu konkretnej terapii na forum publicznym — ani w zakresie faktów z procesu, ani w zakresie ich interpretacji.

Chcę natomiast wyjaśnić dwie kwestie, które wydają się istotne dla zrozumienia kontekstu tej opinii.
Pierwsza dotyczy zaświadczeń. Jako psychoterapeuta jestem zobowiązany wystawiać dokumenty zgodne wyłącznie ze stanem faktycznym oraz z moim rozumieniem przebiegu procesu terapeutycznego — nie z treścią, jakiej oczekuje osoba zwracająca się o zaświadczenie, ani z potrzebami sprawy, w której dokument ma być wykorzystany. Nie pełnię funkcji biegłego sądowego czy instytucji orzekającej w kwestiach przemocy domowej. To rozgraniczenie nie jest formalnością — to jeden z fundamentów odpowiedzialności zawodowej psychoterapeuty.

Druga kwestia dotyczy specyfiki nurtu, w którym pracuję. Podejście psychoanalityczne nie opiera się na dyrektywnym prowadzeniu pacjenta, szybkim nazywaniu zjawisk czy stawianiu diagnoz (np. ADHD) — to nie jest jego zadaniem i nie jest to kompetencja, którą deklaruję. Praca w tym nurcie polega na towarzyszeniu w głębszym rozumieniu własnych mechanizmów, co bywa procesem wolniejszym i mniej bezpośrednim niż w podejściach dyrektywnych, i co dla części pacjentów — zwłaszcza poszukujących konkretnych odpowiedzi w kryzysie — może okazać się niewystarczające.

Terapia, której dotyczy opinia, zakończyła się blisko sześć lat temu, w sposób, który obie strony wówczas określiły jako zamknięty i satysfakcjonujący. Mam pełny szacunek do tego, że ocena tamtego procesu mogła się dla Pani zmienić w czasie — to częste i zrozumiałe zjawisko. Nie zmienia to jednak moich zobowiązań wobec rzetelności dokumentów, które wystawiam, ani zasad tajemnicy zawodowej, którymi się kieruję.

mgr Robert Butryn

Bardzo dziękuję za te słowa i zaufanie. Życzę spokoju, siły i łagodności dla siebie.

mgr Robert Butryn

Dziękuję za wszystkie refleksje. Cieszę się, że grupa jest dla Pana ważnym miejscem. Doceniam Pana obecność i sposób, w jaki Pan w niej uczestniczy — zarówno dzieląc się, jak i słuchając.

mgr Robert Butryn

Dziękuję Pani za tę opinię i za wspólną pracę. Dobrze słyszeć, że zarówno spotkania indywidualne, jak i grupa były dla Pani pomocne. Wszystkiego dobrego na dalszej drodze.

mgr Robert Butryn

Bardzo dziękuję za docenienie mojej pracy i za zaufanie. Cieszę się, że skorzystał Pan z tego procesu — to zawsze efekt odwagi i zaangażowania. Życzę Panu dalszych wartościowych zmian.

mgr Robert Butryn

Dzień dobry Panu, dzień dobry Państwu,

Dziękuję za tę opinię. Zatrzymałem się przy niej na chwilę i pomyślałem, że spróbuję odpowiedzieć nie tylko Panu, ale również osobom, które być może pierwszy raz czytają o mnie i zastanawiają się nad spotkaniem.

Zgadzam się z Panem w jednej kwestii – rzeczywiście nie miałem w sobie wtedy przestrzeni na uśmiech. Słuchałem tego, z czym Pan przyszedł, i byłem tym bardzo poruszony. Kiedy ktoś opowiada o czymś, co jest dla niego najważniejsze, trudne lub bolesne, trudno mi reagować uśmiechem tylko po to, żeby rozluźnić atmosferę. W tamtym momencie byłem raczej skupiony, przejęty i uważny. Być może właśnie to zostało odebrane jako napięcie.

Pierwsze spotkanie często takie jest. Osoba, która przychodzi, bywa napięta – to zupełnie naturalne. Ja również staram się wtedy przede wszystkim słuchać i zrozumieć. Z mojego doświadczenia wynika, że dopiero kiedy pojawia się trochę więcej przestrzeni i bezpieczeństwa, pojawia się też więcej lekkości, czasem uśmiechu.

Pisze Pan również o długości procesu. Rzeczywiście pracuję w podejściu psychoanalitycznym i staram się być w tej kwestii uczciwy od samego początku. Taka praca zwykle zakłada dłuższy proces, ponieważ dotyka spraw głęboko związanych z historią życia człowieka. Dlatego powiedziałem o tym od razu – nie po to, żeby kogokolwiek zniechęcić, ale raczej po to, aby nikt nie miał poczucia, że coś zostało przed nim ukryte.

Słuchając Pana miałem wyraźne wrażenie, że przychodzi Pan z nadzieją na szybkie rozwiązanie swojej trudnej sytuacji. Jest to bardzo zrozumiałe. Kiedy człowiek przeżywa coś ważnego lub bolesnego, naturalnie chciałby, aby zmiana przyszła jak najszybciej. Właśnie dlatego starałem się od razu opowiedzieć, w jaki sposób pracuję i czym jest psychoterapia w podejściu psychoanalitycznym – aby mógł Pan zdecydować świadomie, czy jest to droga dla Pana.

Uznałem, że uczciwiej będzie powiedzieć o tym na pierwszej konsultacji niż dopiero po kilku spotkaniach, kiedy mogłoby pojawić się poczucie zaskoczenia.

Jednocześnie bardzo dobrze rozumiem osoby, które szukają pomocy krótszej, bardziej konsultacyjnej czy nastawionej na szybkie uporządkowanie bieżącej sytuacji. To jest zupełnie naturalna potrzeba. Każdy z nas w trudnym momencie chciałby czasem, żeby coś w jego życiu zmieniło się jak najszybciej.

Gdyby podczas naszego spotkania pojawiła się wyraźna potrzeba jeszcze kilku konsultacji skoncentrowanych na bieżącej sytuacji życiowej, jest bardzo prawdopodobne, że zgodziłbym się na taką formę pracy. Zdarza się przecież, że ktoś potrzebuje po prostu kilku rozmów, aby uporządkować to, co dzieje się w jego życiu.

Pisze Pan również o mojej postawie w gabinecie. Przyjmuję to jako ważną informację. Jednocześnie chcę powiedzieć coś, co jest dla mnie bardzo istotne: terapeuta nie jest kimś, kto zawsze będzie odpowiadał wyobrażeniu drugiej osoby o tym, jaki powinien być. Jest raczej człowiekiem, który stara się stworzyć przestrzeń do rozumienia tego, z czym ktoś przychodzi.

Nie zawsze oznacza to uśmiech czy natychmiastowe pocieszenie. Czasem oznacza po prostu uważne bycie obok i próbę wspólnego zrozumienia tego, co dzieje się w życiu drugiej osoby.

Nierzadko zdarza się również, że ktoś przychodzi już po kolejnych próbach szukania pomocy i po raz kolejny opowiada tę samą historię swojego życia. Powracanie do tych samych doświadczeń, bez poczucia ulgi czy zmiany, może z czasem rodzić zmęczenie, zniecierpliwienie, czy frustrację. Samo to spotkanie – w którym po raz kolejny trzeba nazwać to, co trudne i osobiste – bywa doświadczeniem intensywnym i może budzić różne odczucia, zarówno po stronie osoby przychodzącej, jak i terapeuty, który tego słucha.

mgr Robert Butryn

Dziękuję za podzielenie się opinią po pierwszej konsultacji. Rozumiem, że niektóre elementy mogły Pana zaskoczyć i chciałbym się do nich odnieść.

Zdarza mi się zamykać oczy podczas spotkania – to pomaga mi wejść w głębszą koncentrację i wsłuchać się w to, co dzieje się między nami i w Panu. To dla mnie naturalny sposób pracy i wyraz swobody, do której również zachęcam podczas wspólnych rozmów.

Jeśli chodzi o kwestie organizacyjne – tydzień przed wizytą rozmawialiśmy telefonicznie przez kilka minut, aby wyjaśnić szczegóły i odpowiedzieć na Pana pytania. Wspominałem wtedy, że od 1 września obowiązuje nowy cennik – 250 zł za sesję konsultacyjną trwającą 45 minut – i że wszystkie aktualne informacje są widoczne przy rejestracji przez platformę ZnanyLekarz. Podkreślałem także, że tylko przez tę platformę można się do mnie umówić na konsultację. Aby dokonać rezerwacji, trzeba zaakceptować te warunki, więc nie ma tu miejsca na pomyłkę.

Nasze spotkanie trwało pełne 45 minut. Na koniec umawialiśmy się również na kolejne spotkanie. Być może odebrał Pan ten czas końcowy jako dodatkowy, jednak on również jest częścią sesji.

Szkoda, że nie zdecydował się Pan na kontynuację konsultacji. Miałem poczucie, że będę mógł Panu pomóc i że mógłby Pan z tego skorzystać. Właśnie po to przewiduję co najmniej trzy spotkania konsultacyjne – by spokojnie pobyć razem, poznać się, zebrać pełniejszy wywiad i dopiero wtedy zaproponować coś z czego mógłby Pan skorzystać.

Doceniam, że napisał Pan o mojej wiedzy i doświadczeniu – to dla mnie ważne słowa. W mojej pracy staram się, aby pacjenci mogli czuć się wysłuchani i traktowani z szacunkiem.

Życzę Panu wszystkiego dobrego i mam nadzieję, że znajdzie Pan odpowiednie dla siebie miejsce – takie, w którym uda się Panu zakorzenić na dłużej, bez trudnych myśli o tym, że ktoś chce Pana oszukać, i doświadczyć procesu terapii.