W ostatnim czasie jestem w bardzo złym stanie psychicznym. Zawsze byłam raczej wycofana, mało pewna

Witam. Z tego, co Pani napisała podejrzewam, że nie jest to jedynie spadek formy w okresie zimowym, zastanawiam się także, czy takie pogorszenie nastroju w czasie zimy powtarza się u Pani kolejny raz, czy jest jednorazowym epizodem. Mam natomiast poczucie, że sytuacja jest poważna i obecny stan utrudnia Pani zarówno funkcjonowanie w rodzinie i w pracy, jak i regenerację z powodu trudności ze snem i niemożności należytego odpoczynku. Uważam, że najrozsądniejszym wyjściem byłaby wizyta u lekarza psychiatry w celu postawienia diagnozy, być może wdrożenie farmakoterapii a następnie podjęcie psychoterapii. W trakcie psychoterapii będzie Pani miała możliwość poznać i zrozumieć głębsze przyczyny Pani samopoczucia, przepracować problemy, także te związane z doświadczeniami dzieciństwa, rozwinąć zasoby, które pomogą Pani radzić sobie w sytuacjach trudnych, stresujących, w relacjach z bliskimi m.in. w obszarze stawiania granic, a także zbudować zdrowe poczucie wartości i cieszyć się życiem. W razie potrzeby zapraszam do kontaktu. Życzę powodzenia, pozdrawiam.

Dzień dobry, Na podstawie opisanych przez Panią mimo wszystko krótkiej informacji trudno jest wyciągać szczegółowe wnioski i dokonywać diagnozy występujących trudności. Natomiast zamieszczenie przez Panią wpisu w kategorii: psychoterapeuta może świadczyć, że swoich obecnych trudności upatruje Pani w obszarze psychiki oraz doświadczeń z przeszłości. W moim odczuciu i ocenie przydatną mogłaby okazać się konsultacja u psychologa,psychoterapeuty. Podczas takiego spotkania możliwe będzie zebranie większej ilości informacji na temat występujących trudności, zastanowienie się nad ich źródłem oraz dobraniu odpowiedniej formy leczenia. Zachęcam do kontaktu ze specjalistą przyjmującym w Pani okolicy. Życzę dobrego dnia, Anna Schulz

Z wypowiedzi wynika, iż problem tkwi w Pani relacji z przełożonym. Proszę się zastanowić, co dokładnie się w tej relacji dzieje ? Czuje się Pani negatywnie oceniana, uważa, że nie spełnia oczekiwań, obawia o utratę pracy, utratę stanowiska lub premii, negatywną ocenę okresową ? Co takiego się dzieje, że relacja z managerem wpływa na panią w tak negatywny sposób ? Zastanawiała się Pani nad oczekiwaniami firmy wobec Pani ? Jeśli w związku z wykonywaną pracą pojawia się stres, to jest to jeden z pierwszych objawów wypalenia zawodowego, przeciążenia pracą lub poczucia zbyt wysokich wymagań stawianych przez przełożonych. Lęk oznacza również utratę stabilności emocjonalnej. Im bardziej zaczyna się Pani obawiać, tym bardziej działają na Panią negatywne bodźce, które nie są równoważone pozytywami. Bo przecież to nie jest tak, że jest tylko źle albo beznadziejnie i nie ma nic dobrego w tym, co nas spotyka. Lub być może czyjeś ambicje lub nie realne plany probuje się realizować kosztem Pani czasu i energii ? Stawia poprzeczkę tak wysoko, że jej doskoczenie jest nie realne. Ale w ten sposób w prosty sposób "zachęca" się do jeszcze większego wysiłku, bo zawsze pojawia się mityczny ktoś, komu się to udało .Proszę się zastanowić, jaki dokładnie mechanizm działa w Pani przypadku. Trzymam kciuki :).

Dzień dobry. W pani opisie pojawia się wątek szefa, w kontakcie z którym przeżywa Pani coś bardzo trudnego. Powiązanie obecnych uczuć z tymi z przeszłości może okazać się właściwym tropem. Czasami jest tak, że towarzyszenie własnym dzieciom w rozwoju otwiera nas na konfrontację z bolesnym, własnymi doświadczeniami z dzieciństwa. Zachęcam do podjęcia psychoterapii w celu lepszego zrozumienia Pani stanu.

Dzień dobry, być może ma Pani słuszną intuicję, iż przeszłość o sobie daje znać - może tym razem w formie Pani negatywnych myśli o sobie? Objawy, które Pani opisuje brzmią na depresyjno-lękowe. Jeśli to trwa dłużej niż miesiąc zalecam konsultację psychiatryczną. Zadała Pani duże pytanie w końcówce swojej wiadomości - chciałoby się dać jakąś magiczną odpowiedź, która szybko poprawi Pani samopoczucie, lecz to niemożliwe bez poznania Pani lepiej. Jeśli chciałaby Pani lepiej zrozumieć siebie, może Pani rozważyć rozpoczęcie psychoterapii. Serdecznie pozdrawiam. Kamila Dziwota