Mam zdiagnozowane zaburzenia lękowo-depresyjne, dodatkowo cierpię na silną fobię społ
5
odpowiedzi
Mam zdiagnozowane zaburzenia lękowo-depresyjne, dodatkowo cierpię na silną fobię społeczną i może to dziwnie zabrzmi, ponieważ jestem osobą dorosłą-fobię szkolną. Zawsze jak przebywam w budynku szkolnym, na wywiadówce u córki, siedzę w ławce, mam kontakt z nauczycielami, przeżywam prawdziwe katusze. Zupełnie, jakbym nagle zamieniała perspektywę, jakby miejsce i sytuacja przypominały mi o czymś traumatycznym. Owszem, czasy szkolne były dla mnie niezbyt miłe, ale nie aż tak, żeby dostawać na wspomnienie o nich ataków lęku. Ale tak się właśnie dzieje za każdym razem. Zastanawiam się, czy tego typu sytuacje są dla mnie lękowe, ponieważ "ustawiają" mnie (podświadomie) w pozycji potencjalnego zagrożenia oceną, czy ma to ścisły związek z fobią społeczną, czy też lęk jest objawem podświadomej konfrontacji z rodzicami, których przedstawicielami są właśnie nauczyciele?...nadmienię, że lata terapii zarówno poznawczo-behawioralnej jak i farmakoterapii niewiele w tej kwestii pomogły. Lęk pojawia się co jakiś czas, całkiem niedawno nawet był atak paniki, podczas rozmowy w gronie nauczycieli. Chciałabym móc zrozumieć mechanizm moich reakcji lekowych. Dziękuję z góry za odpowiedź :)
Szanowna Pani, w leczeniu fobii nieswoistych, takich jak fobia szkolna jedną z najlepiej udokumentowanych jeżeli chodzi o skuteczność terapii jest szkoła psychodynamiczna. To podejście, które nie tylko pomoże Pani zrozumieć mechanizmy stojące za atakami paniki, ale także skutecznie sobie z nimi poradzić.
Uzyskaj odpowiedzi dzięki konsultacji online
Jeśli potrzebujesz specjalistycznej porady, umów konsultację online. Otrzymasz wszystkie odpowiedzi bez wychodzenia z domu.
Pokaż specjalistów Jak to działa?
Dzień dobry, posze Pani że cierpi na zaburzenia lękowo-depresyjne, oraz silną fobie społeczną. Najbardziej typowymi objawami fobii społecznej są uporczywy lęk (obawa przed nienormalnym zachowaniem się wśród ludzi, ośmieszeniem lub kompromitacją), czerwienienie się, drżenie rąk i mięśni, przyspieszone bicie serca, nadpotliwość, duszności - co tłumaczyłoby Pani
"katusze". Pozbycie się tego typu zaburzeń jest jak najbardziej możliwe pod warunkiem określenia przyczyny i dobrania właściwej formy psychoterapii
pasującej do Pani psychiki. Pozdrawiam
"katusze". Pozbycie się tego typu zaburzeń jest jak najbardziej możliwe pod warunkiem określenia przyczyny i dobrania właściwej formy psychoterapii
pasującej do Pani psychiki. Pozdrawiam
Szanowna Pani, pisze Pani że podejmowała już terapię jednak były one nieskuteczne. W terapii skoncentrowanej na Rozwiązaniach koncentrujemy się na zasobach klienta. Proszę się zastanowić czy faktycznie nie poczynił Pani żadnych postępów, czy po terapii coś jednak się poprawiło? Nie jest jeszcze idealnie, ale zauważalnie swoich choćby drobnych osiągnięć może być kluczem do sukcesu. To co działało, co pomagało Pani lepiej znosić sytuacje stresowe, odczuwać mniejszy lek należy kontynuować. To jeden z elementów terapii TSR. Większą uważność na strategię które już u Pani skutkują, choćby w jakimś stopniu. Pozdrawiam serdecznie
Twoje odczucia są bardzo zrozumiałe, choć niewątpliwie trudne. Lęk w sytuacjach związanych ze szkołą, mimo że jesteś dorosła, może wynikać z wielu różnych czynników. Zgłębiając mechanizmy, warto rozważyć kilka aspektów, które mogą na to wpływać.
Po pierwsze, nie jest to dziwne, że reakcje lękowe mogą mieć miejsce w kontekście szkoły, mimo iż te doświadczenia nie były szczególnie traumatyczne. Czasami może chodzić o coś, co w sposób podświadomy wyzwala w nas lęk, np. wspomnienie o byciu ocenianym, porównywanym, czy przeżywaniu poczucia bycia niewystarczającym. Nawet jeśli w czasie dzieciństwa te doświadczenia nie były bardzo silne, to mogą nadal w nas funkcjonować i manifestować się w takich sytuacjach. Możliwe jest również, że Twoje reakcje lękowe są połączone z obawami o to, jak jesteś postrzegana przez innych, co może być charakterystyczne dla fobii społecznej – unikanie bycia ocenianym i wchodzenie w interakcje z osobami, które reprezentują pewne autorytety, może uruchamiać lęk i napięcie.
Ponadto, jeśli wspominasz o traumatycznych przeżyciach z dzieciństwa, możliwe, że niektóre sytuacje związane z dorosłym życiem, takie jak kontakt z nauczycielami czy bycie w budynku szkolnym, przypominają Ci o tych wcześniejszych, trudnych momentach. Często takie podświadome mechanizmy mogą wywoływać reakcje lękowe w sytuacjach, które na pierwszy rzut oka wydają się niezwiązane z traumą, ale w rzeczywistości mogą przypominać o niej.
Twoje przeżycia w takich sytuacjach mogą wskazywać na głębszą warstwę, której świadomość i zrozumienie mogą być kluczowe. Pomocne może być na przykład podjęcie pracy nad mechanizmami obronnymi i przyczynami tego lęku w bardziej pogłębionej terapii, np. w terapii psychodynamicznej, która pomoże dotrzeć do tych nieuświadomionych powiązań i przeżyć. Takie podejście pozwala zrozumieć, dlaczego konkretne sytuacje budzą silny lęk i odkryć, jakie mechanizmy z przeszłości się za tym kryją.
Twoje pytanie o to, czy to jest związane z fobią społeczną, czy z podświadomą konfrontacją z rodzicami, jest bardzo trafne. Warto poszukać tego związku w kontekście Twoich doświadczeń z dzieciństwa i tego, jak postrzegasz figury autorytetów w dorosłym życiu. Terapia, która pozwala na lepsze zrozumienie tych mechanizmów, może z czasem pomóc w łagodzeniu objawów lękowych i wypracowaniu nowych, zdrowszych sposobów reagowania w tych sytuacjach.
Bardzo ważne jest, że szukasz zrozumienia tych reakcji i masz świadomość ich wpływu na Twoje życie. To już pierwszy, ogromny krok w kierunku zmiany. Zachęcam Cię, abyś kontynuowała poszukiwanie odpowiednich narzędzi, które pozwolą Ci radzić sobie z lękiem w taki sposób, by stopniowo odzyskać komfort i poczucie kontroli w tych sytuacjach. Trzymam kciuki za Twoją drogę i jestem pewna, że dalsza praca nad sobą przyniesie Ci ulgę.
Po pierwsze, nie jest to dziwne, że reakcje lękowe mogą mieć miejsce w kontekście szkoły, mimo iż te doświadczenia nie były szczególnie traumatyczne. Czasami może chodzić o coś, co w sposób podświadomy wyzwala w nas lęk, np. wspomnienie o byciu ocenianym, porównywanym, czy przeżywaniu poczucia bycia niewystarczającym. Nawet jeśli w czasie dzieciństwa te doświadczenia nie były bardzo silne, to mogą nadal w nas funkcjonować i manifestować się w takich sytuacjach. Możliwe jest również, że Twoje reakcje lękowe są połączone z obawami o to, jak jesteś postrzegana przez innych, co może być charakterystyczne dla fobii społecznej – unikanie bycia ocenianym i wchodzenie w interakcje z osobami, które reprezentują pewne autorytety, może uruchamiać lęk i napięcie.
Ponadto, jeśli wspominasz o traumatycznych przeżyciach z dzieciństwa, możliwe, że niektóre sytuacje związane z dorosłym życiem, takie jak kontakt z nauczycielami czy bycie w budynku szkolnym, przypominają Ci o tych wcześniejszych, trudnych momentach. Często takie podświadome mechanizmy mogą wywoływać reakcje lękowe w sytuacjach, które na pierwszy rzut oka wydają się niezwiązane z traumą, ale w rzeczywistości mogą przypominać o niej.
Twoje przeżycia w takich sytuacjach mogą wskazywać na głębszą warstwę, której świadomość i zrozumienie mogą być kluczowe. Pomocne może być na przykład podjęcie pracy nad mechanizmami obronnymi i przyczynami tego lęku w bardziej pogłębionej terapii, np. w terapii psychodynamicznej, która pomoże dotrzeć do tych nieuświadomionych powiązań i przeżyć. Takie podejście pozwala zrozumieć, dlaczego konkretne sytuacje budzą silny lęk i odkryć, jakie mechanizmy z przeszłości się za tym kryją.
Twoje pytanie o to, czy to jest związane z fobią społeczną, czy z podświadomą konfrontacją z rodzicami, jest bardzo trafne. Warto poszukać tego związku w kontekście Twoich doświadczeń z dzieciństwa i tego, jak postrzegasz figury autorytetów w dorosłym życiu. Terapia, która pozwala na lepsze zrozumienie tych mechanizmów, może z czasem pomóc w łagodzeniu objawów lękowych i wypracowaniu nowych, zdrowszych sposobów reagowania w tych sytuacjach.
Bardzo ważne jest, że szukasz zrozumienia tych reakcji i masz świadomość ich wpływu na Twoje życie. To już pierwszy, ogromny krok w kierunku zmiany. Zachęcam Cię, abyś kontynuowała poszukiwanie odpowiednich narzędzi, które pozwolą Ci radzić sobie z lękiem w taki sposób, by stopniowo odzyskać komfort i poczucie kontroli w tych sytuacjach. Trzymam kciuki za Twoją drogę i jestem pewna, że dalsza praca nad sobą przyniesie Ci ulgę.
Twoje lęki w sytuacjach szkolnych mogą wynikać z połączenia fobii społecznej, traumatycznych wspomnień z dzieciństwa oraz skojarzeń z postaciami autorytarnymi, jak nauczyciele, którzy symbolicznie mogą reprezentować rodziców. Fobia szkolna w dorosłości, choć rzadsza, może powodować silny lęk mimo upływu czasu. Jeśli terapia poznawczo-behawioralna i leki nie pomogły, warto rozważyć terapię schematów lub psychodynamiczną, które lepiej pracują z głębszymi wzorcami emocjonalnymi i traumami. Pomocna może być też uważność i stopniowa ekspozycja pod okiem terapeuty. Szukaj specjalisty z doświadczeniem w lękach i traumach, który pomoże zrozumieć i przepracować Twoje reakcje. Trzymaj się ciepło!
Eksperci
Podobne pytania
- Czy mogę zażyć pramolan a. potem Apo zolpin nie mogę spać mam. stan zapalny uchyłków i biorę cipronex rano i wieczorem
- Zalecone mam Pramolan 3x dziennie, Preato 2x, Depralin 1x. Stosuje się do zaleceń. Jednak powoduje to absolutne wyobcowanie i uczucie spokoju, ale w złym znaczeniu. Odseparowany jestem od problemu i stoję obok będąc obojętnym. Pomaga odstawienie leków. Leki zapisane z powodu silnych ataków paniki. Jak…
- Biorę tabletki Doxepine 25 mg. cz mogę wziąść pramolan 50 mg dodatkowo
- Witam . Mam 27 lat i jestem kierowcą zawodowym w transporcie międzynarodowym. Ciężarówki to marzenie od dzieciństwa. Od pewnego czasu panicznie boję się jeździć drogami szybkiego ruchu, wyprzedzania, dużego ruchu , lęk mnie poprostu paraliżuje , mam płytki oddech , duszność, uczucie grudy w gardle, uderzenia…
- Dzień dobry. Cierpię na nerwicę lękowa, nozofobia-kancerofobia. Nie leczyłam tego psychoterapią, jedynie lekami od psychiatry. To mnie uspokajało na tyle, że nie nakręcałam się do granic wytrzymałości tak jak to ma miejsce w tym momencie. Niestety za każdym razem gdy odstawiam leki to po kilku miesiącach…
- Czy po promolanie można zapuchnac, ja wzięłam 4 tabletki przez 4 dni po jednej i okropnie mam oczy zapuchniete,więc je odstawilam,kiedy ta opuchlizna mi zejdzie,nie mogę w takim stanie iść do pracy
- Od miesiąca biorę pramolan mam dziwne lęki nogi mi się uginają uciski w głowie a zwłaszcza w czole jestem bardzo nerwowa boję się wyjść na spacer co to może być
- Czy bóle jelit gazy jelitach, bóle żołądka . biegunka , to nerwica ?. Czy zespoj jelita wrażliwego,. Cierpię nerwicę lękowa. Od lat .relanium uzależniona , hydroksyzynę syropie gastrolog kazał brąz 2 razy dzieńie ,aby wyciszyć jelita i leki .. nie chce depresanty czy rozmowy z psychologiem .pomogą mi…
- Drugi tydzień zażywam citibax i od dwóch lat egzyste. Objawy uboczne po citobaxe są nuedozniesieni ból głów, ucisk w klatce piersiowej najbardziej, wewnętrzne dreszcze i poty. Sporadycznie ratuje się lorafenem aby wytrzymać ten straszny okres. Czy mogę się uzależnić od lorafenu?
- 2 lata temu oglądałem program jak ludzi ratowali spod gruzuw i tam było bardzo ciasno i zaczęły mnie poty oblewać milem duszności i jak teraz jest w ciasnym miejscu to mi się to samo robi jak sobie z tym radzoc
Masz pytania?
Nasi lekarze i specjaliści odpowiedzieli na 240 pytań dotyczących usługi: zaburzenia lękowe
Wszystkie treści, w szczególności pytania i odpowiedzi, dotyczące tematyki medycznej mają charakter informacyjny i w żadnym wypadku nie mogą zastąpić diagnozy medycznej.