Mam dwóch znajomych z czasów dzieciństwa i studiów. Oboje są singlami. Ja mam żonę i dziecko. Wszysc

Każdy człowiek funkcjonuje w różnych obszarach: rodzinnym, zawodowym, towarzyskim zaspokajając różne potrzeby. W każdej relacji występują kryzysy. Aktywne pokonywanie trudności pogłębia stworzoną więź. Warto zastanowić się podczas konsultacji z psychologiem czego Pan szuka w relacjach międzyludzkich oraz w jaki sposób można wprowadzić zmiany podwyższające satysfakcję z ważnymi dla Pana osobami.

To wszystko zależy jak Pan definiuje podtrzymanie relacji. Relacje w naszym życiu przyjmują różną formę i służą różnym potrzebom. Jeśli to długotrwała znajomość i poza spędzaniem wspólnego czasu jej częścią było też np. wzajemne wsparcie to może warto część dotyczącą wsparcia i okresowego kontaktu podtrzymać a zrewidować część dotyczącą wspólnego spędzani wolnego czasu. Ludzi do wspólnego satysfakcjonującego spędzania wolnego czasu na stopie koleżeńskiej często motywuje to co wspólne, czyli wspólne zainteresowania, podobna sytuacja życiowa, obowiązki, hobby itp. Jeśli ta wspólna część to faktycznie już tylko wspomnienia to może warto poszukać też innych znajomości w których znalazłby Pan obecne elementy wspólne, czyli kwestie związane z ojcostwem, życiem w rodzinie itp. Ciekawi mnie czemu się Pan zdecydował na szukanie wsparcia w sprawie tej decyzji? Z jakimi emocjami bądź dylematami wiążą się dla Pana dostępne w tej sytuacji rozwiązania? Od jak dawna jest Pan ojcem? Być może jest to moment żeby spotkać się z psychologiem i porozmawiać o sytuacji rozpatrując szerszy obraz sytuacji. Pozdrawiam serdecznie.

Zrozumiałe jest, że czasami trudno jest odnaleźć wspólne tematy do rozmowy z osobami, które prowadzą zupełnie inny tryb życia. Jednakże, ocena wartości utrzymywania relacji zależy od wielu czynników, w tym od stopnia bliskości i wspólnych doświadczeń z danymi osobami, a także od tego, czy dana relacja przynosi jakiekolwiek korzyści emocjonalne lub społeczne. Z tego, co opisujesz, wydaje się, że masz trudności z identyfikacją się z zainteresowaniami i trybem życia swoich znajomych z czasów dzieciństwa i studiów. To zrozumiałe, biorąc pod uwagę różnice w waszych obecnym sytuacjach życiowych. W takiej sytuacji, warto zastanowić się, czy istnieje jakiś inny wspólny punkt zainteresowań, hobby lub aktywności, które mogłyby posłużyć jako podstawa dla bardziej satysfakcjonujących rozmów. Jeśli jednak pomimo prób, nie czujesz się komfortowo ani spełniony w relacji z tymi znajomymi, to może być czas na odroczenie tych kontaktów lub skupienie się na budowaniu relacji z osobami, które bardziej odpowiadają twojemu obecnemu stylowi życia i wartościom. Ważne jest, aby dbać o swoje dobre samopoczucie i czasami przekształcać lub zakończyć relacje, które nie przynoszą korzyści ani satysfakcji. Pozdrawiam.

Pod względem zakładania rodziny, znajduje się Pan obecnie na innym etapie życia niż koledzy, co absorbuje Pana energię i sprawia, że inne tematy są dla Pana bardziej istotne i ciekawsze. Naturalnie relacje z kolegami ze szkoły zmieniają się, bo każdy z nas się zmienia. Co innego jest ważne, w zależności od aktualnych przeżyć, np. Chorując możemy poszukiwać wsparcia wśród ludzi o podobnych przeżyciach. Będąc rodzicami stajemy się pochłonięci bardziej "dzieciowymi" tematami. Być może jest to czas, w którym wolałby Pan skupić się na innych relacjach, nie musi to oznaczać końca czy rezygnacji z tych relacji, tylko czasowe zbliżenie się do innych osób, które są w Pana otoczeniu. Za jakiś czas stare znajomości mogą znów zyskać na znaczeniu, na przykład za sprawą podobnych przeżyć.

Dzień dobry,
naturalne jest, że wraz ze zmianami w życiu (takimi jak założenie rodziny) zmieniają się nasze zainteresowania i potrzeby, a relacje sprzed lat mogą stawać się bardziej odległe. Jeśli rozmowy z tymi znajomymi Pana nie satysfakcjonują i pojawia się poczucie „oderwania”, warto zastanowić się, co Pan zyskuje, a co traci podtrzymując ten kontakt.

Nie musi Pan całkowicie rezygnować z relacji – czasem wystarczy znaleźć nowe wspólne obszary (np. zainteresowania, aktywności poza serialami i wspomnieniami), ale jeśli to się nie udaje, proszę pamiętać, że ma Pan prawo poświęcać energię relacjom, które wnoszą więcej wsparcia i radości. Warto także porozmawiać ze znajomymi o Pana odczuciach – może i oni czują podobny dystans, a wspólnie znajdziecie sposób na odświeżenie Waszej przyjaźni, choćby w innej, dojrzalszej formie.
Pozdrawiam serdecznie,
Psycholog Aleksandra Michalik - FundamentSpokoju.pl