Jestem matką 15 letniej córki, która od dłuższego czasu boryka się z natręctwem związanym z tzw. odg

Dzień dobry. Aktualnie u podłoża problemów Pani córki leży lęk, który nie pozwala jej spać spokojnie, powoduje nadanie odruchowi "bekania" jakiegoś symbolicznego znaczenia, który doprowadza ją do złości i frustracji. Czy fakt, że Pani matka była chora na schizofrenię ma tu znaczenie? Nie wiadomo. Regularne wizyty u psychiatry pozwolą wyłapać pierwsze symptomy choroby psychicznej, jeśli taka by miała się pojawić. W tym momencie wydaje się, że trzeba spróbować po raz kolejny terapii. Nie wiem, jak często i jak długo Pani córka z niej korzystała. Nastolatki często z założenia nastawione są na "nie" wobec terapii, podobnie jak wobec wielu innych kwestii. Warto jednak próbować zachęcić córkę do pójścia na konsultacje, być może któryś terapeuta/terapeutka trafi do niej i będzie chciała chodzić na spotkania. Z wyrazami szacunku.

Dzień dobry Pani, zaburzenia lękowe Pani córki z pewnością bardzo silnie zmniejszają jakość jej życia. Specyficznego rodzaju wrażliwość, na procesy fizjologiczne innych osób, jest tylko obiektem lęku, który mógłby przybrać formę obawy o "każdą" inna niekomfortową sytuację. Należy zgłosić się do terapeuty który nawiążę dobra relacje z córką i o ten element, oprze techniki terapeutyczne, mające na celu zterapeutyzowanie Pani córki, tak aby mogła cieszyć się życiem, bez dolegliwości. Biorąc pod uwagę, iż w rodzinie wystąpiła wcześniej choroba psychiczna,(jednak należy pamiętać o tym, iż nerwica jest jedynie zaburzeniem psychicznym) to rozsądnie będzie, zorganizować sobie opiekę również psychiatry. Być może,w grę również wejdzie, farmakoterapia.

Pozdrawiam
Psycholog
Adrian Szafrański

Dzień dobry. Pisze Pani, że córka chodziła na terapię do psychologa. Czy ten psycholog był jednocześnie psychoterapeutą? Myślę, że to może mieć znaczenie oraz rzutować na sposób udzielania pomocy. Zachęcam, by skorzystać ze wsparcia psychoterapeuty. Warto dotrzeć do przyczyny trudności, nie tylko łagodzić objawy, ponieważ jeśli przyczyna nie zostanie usunięta, problem może wrócić, choć niekoniecznie w tej samej postaci. Polecam psychoterapię poznawczo-behawioralną. Pozdrawiam serdecznie.

Witam Panią.
Czy córka jest zainteresowana podjęciem terapii? Jeśli tak, może jej Pani pomóc „ogarnać” temat, jeśli będzie tego chciała. Być może, nienajlepsze doświadczenia związane z wcześniejszą terapią powodują zwlekanie z podjęciem kolejnej terapii. Niech wybór płci, wieku, wyglądu psychoterapeuty należy do córki. W tym wieku to ważne. Jeśli chodzi o znaczenie schizofrenii Pani matki w objawach córki, to odpowiadam, że nie wiem. Pozdrawiam i życzę cierpliwości, Iwona

Proszę udać się na konsultacje do psychoterapeuty. Tylko na konsultacje powinna pójść córka, ale też nie może być do tego przymuszana, bo terapia nie przyniesie rezultatu. Pozdrawiam Piotr Włodarczyk