Dzień dobry, zwracam się z prośbą o wskazówki dotyczące wsparcia mojego 15-letniego syna. Od kilku
3
odpowiedzi
Dzień dobry,
zwracam się z prośbą o wskazówki dotyczące wsparcia mojego 15-letniego syna. Od kilku miesięcy uczy się w nowej szkole. Początkowo bardzo dobrze odnalazł się w klasie, nawiązał bliską relację z dziewczyną, którą uważał za swoją najlepszą przyjaciółkę i osobę, na której mógł polegać.
Niestety, po kilku miesiącach doszło do sytuacji, którą syn odebrał jako zdradę z jej strony. Od tego momentu relacja całkowicie się rozpadła, a syn czuje się odrzucony i samotny. Obecnie nie ma w klasie osoby, z którą czułby się bezpiecznie lub mógł swobodnie porozmawiać. Coraz częściej mówi, że „nie ma tam nikogo”, wycofuje się i ma obniżony nastrój.
Chciałabym/chciałbym zapytać: – jak najlepiej wspierać nastolatka w takiej sytuacji, aby nie bagatelizować jego uczuć, ale też nie wzmacniać poczucia bezradności? – jak pomóc mu odbudować poczucie własnej wartości i zaufanie do rówieśników po takiej stracie? – na jakie sygnały ostrzegawcze powinnam/powinienem zwrócić uwagę? – czy i kiedy warto rozważyć wsparcie specjalisty w bezpośrednim kontakcie z dzieckiem?
Zależy mi na tym, aby pomóc synowi przejść przez ten trudny okres w możliwie zdrowy i wspierający sposób.
Z góry dziękuję za odpowiedź
i poświęcony czas.
zwracam się z prośbą o wskazówki dotyczące wsparcia mojego 15-letniego syna. Od kilku miesięcy uczy się w nowej szkole. Początkowo bardzo dobrze odnalazł się w klasie, nawiązał bliską relację z dziewczyną, którą uważał za swoją najlepszą przyjaciółkę i osobę, na której mógł polegać.
Niestety, po kilku miesiącach doszło do sytuacji, którą syn odebrał jako zdradę z jej strony. Od tego momentu relacja całkowicie się rozpadła, a syn czuje się odrzucony i samotny. Obecnie nie ma w klasie osoby, z którą czułby się bezpiecznie lub mógł swobodnie porozmawiać. Coraz częściej mówi, że „nie ma tam nikogo”, wycofuje się i ma obniżony nastrój.
Chciałabym/chciałbym zapytać: – jak najlepiej wspierać nastolatka w takiej sytuacji, aby nie bagatelizować jego uczuć, ale też nie wzmacniać poczucia bezradności? – jak pomóc mu odbudować poczucie własnej wartości i zaufanie do rówieśników po takiej stracie? – na jakie sygnały ostrzegawcze powinnam/powinienem zwrócić uwagę? – czy i kiedy warto rozważyć wsparcie specjalisty w bezpośrednim kontakcie z dzieckiem?
Zależy mi na tym, aby pomóc synowi przejść przez ten trudny okres w możliwie zdrowy i wspierający sposób.
Z góry dziękuję za odpowiedź
i poświęcony czas.
Dzień dobry, bardzo dobrze, że z taką uważnością i troską przygląda się Pani samopoczuciu oraz relacjom swojego syna. Okres dorastania jest dla młodego człowieka czasem intensywnych zmian, zarówno w sferze emocjonalnej, jak i społecznej. Zmiana szkoły, budowanie nowych relacji rówieśniczych, a także pierwsze bliskie więzi i zauroczenia mogą być źródłem silnych przeżyć, również tych trudnych.
W opisanej przez Panią sytuacji reakcja syna wydaje się naturalną odpowiedzią na stratę ważnej relacji i poczucie zawodu. Smutek, wycofanie czy obniżony nastrój mogą pojawiać się jako sposób radzenia sobie z emocjami i nie oznaczają od razu, że dzieje się coś niepokojącego. Kluczowe jest jednak to, aby syn nie pozostawał z tym doświadczeniem sam.
Na tym etapie najważniejszym wsparciem jest Pani obecność – uważna, dostępna i nieoceniająca. Warto dawać mu sygnał, że jego uczucia są zrozumiałe i ważne, jednocześnie nie naciskając na szybkie „rozwiązania” czy zmianę samopoczucia. Równowaga pomiędzy byciem blisko a dawaniem przestrzeni sprzyja odbudowywaniu poczucia bezpieczeństwa i sprawczości.
Jeżeli jednak obniżony nastrój, wycofanie lub poczucie osamotnienia będą się utrzymywać w czasie, nasilać lub zaczną wpływać na codzienne funkcjonowanie (np. naukę, sen, apetyt), warto rozważyć zaproponowanie synowi spotkania z psychologiem. Rozmowa ze specjalistą może pomóc mu spojrzeć na sytuację z innej perspektywy, nazwać emocje oraz stopniowo odbudować zaufanie do siebie i rówieśników. Czasem już kilka spotkań wystarcza, by młody człowiek poczuł większą pewność w nawiązywaniu relacji i lepsze zrozumienie własnych potrzeb.
Pani uważność, gotowość do rozmowy i otwartość na poszukiwanie wsparcia są bardzo ważnymi zasobami w tym procesie.
W opisanej przez Panią sytuacji reakcja syna wydaje się naturalną odpowiedzią na stratę ważnej relacji i poczucie zawodu. Smutek, wycofanie czy obniżony nastrój mogą pojawiać się jako sposób radzenia sobie z emocjami i nie oznaczają od razu, że dzieje się coś niepokojącego. Kluczowe jest jednak to, aby syn nie pozostawał z tym doświadczeniem sam.
Na tym etapie najważniejszym wsparciem jest Pani obecność – uważna, dostępna i nieoceniająca. Warto dawać mu sygnał, że jego uczucia są zrozumiałe i ważne, jednocześnie nie naciskając na szybkie „rozwiązania” czy zmianę samopoczucia. Równowaga pomiędzy byciem blisko a dawaniem przestrzeni sprzyja odbudowywaniu poczucia bezpieczeństwa i sprawczości.
Jeżeli jednak obniżony nastrój, wycofanie lub poczucie osamotnienia będą się utrzymywać w czasie, nasilać lub zaczną wpływać na codzienne funkcjonowanie (np. naukę, sen, apetyt), warto rozważyć zaproponowanie synowi spotkania z psychologiem. Rozmowa ze specjalistą może pomóc mu spojrzeć na sytuację z innej perspektywy, nazwać emocje oraz stopniowo odbudować zaufanie do siebie i rówieśników. Czasem już kilka spotkań wystarcza, by młody człowiek poczuł większą pewność w nawiązywaniu relacji i lepsze zrozumienie własnych potrzeb.
Pani uważność, gotowość do rozmowy i otwartość na poszukiwanie wsparcia są bardzo ważnymi zasobami w tym procesie.
Uzyskaj odpowiedzi dzięki konsultacji online
Jeśli potrzebujesz specjalistycznej porady, umów konsultację online. Otrzymasz wszystkie odpowiedzi bez wychodzenia z domu.
Pokaż specjalistów Jak to działa?
Dzień dobry, zmiana szkoły to dla nastolatka duże wydarzenie, z resztą dla każdego. Dobrze, że widzi Pani Jego gorszy nastrój. To pokazuje, że jest Pani uważna. Warto porozmawiać z Nim na ten temat, jeśli tylko chce rozmawiać. Zapytać Go co może Pani dla Niego zrobić. Może wspólnie wymyślicie gdzie pozyskać grono znajomych czy jak lepiej poznać obecną klasę. Jeśli jednak zauważyć Pani wyraźnie obniżony nastrój, zmiany zachowania, dużą drażliwość, niechęć do angażowania się w to, co do tej pory sprawiało Mu radość, to warto wybrać się na wizytę do psychologa/ psychoterapeuty pracującego z młodzieżą.
Dzień dobry,
syn sam musi wiedzieć co Nim kieruje wewnętrznie oraz zewnętrznie w momencie kiedy komuś ufa oraz o co tak naprawdę poszło w relacji z Jego przyjaciółką. Czy to były ważne słowa, które go mocno zabolały i skrzywdziły w klasie, czy po prostu informacja, która go zabolała bo zaufał a w najmniej oczekiwanym momencie dana osoba jak to się mówi puściła parę z ust bo wszyscy w klasie widzieli jaką mieli relacje. Polecam psychoterapeuty znającego się na wszystkich wyznacznikach szkolnych w tym szkoły średniej, by Państwa syn na nowo omawiając wszystkie kwestie z psychoterapeuta mógł wyjść z sytuacji, w której się znajduję. Pozdrawiam
syn sam musi wiedzieć co Nim kieruje wewnętrznie oraz zewnętrznie w momencie kiedy komuś ufa oraz o co tak naprawdę poszło w relacji z Jego przyjaciółką. Czy to były ważne słowa, które go mocno zabolały i skrzywdziły w klasie, czy po prostu informacja, która go zabolała bo zaufał a w najmniej oczekiwanym momencie dana osoba jak to się mówi puściła parę z ust bo wszyscy w klasie widzieli jaką mieli relacje. Polecam psychoterapeuty znającego się na wszystkich wyznacznikach szkolnych w tym szkoły średniej, by Państwa syn na nowo omawiając wszystkie kwestie z psychoterapeuta mógł wyjść z sytuacji, w której się znajduję. Pozdrawiam
Wciąż szukasz odpowiedzi? Zadaj nowe pytanie
Wszystkie treści, w szczególności pytania i odpowiedzi, dotyczące tematyki medycznej mają charakter informacyjny i w żadnym wypadku nie mogą zastąpić diagnozy medycznej.