Dzień Dobry, Jestem 30 letnim mężczyzna i borykam się z problemem twórczego pisania lub w ogóle pis
Dzień Dobry, Jestem 30 letnim mężczyzna i borykam się z problemem twórczego pisania lub w ogóle pisania mam na mysli eseji, wypracować, dłuzszych treści, ogólnie zauważyłem, że posiadam bardzo ubogi zasób słownictwa. Chciałbym rozpocząć studia, ale mam obawy, że sobie nie poradzę, o ile nauka idzie mi trochę wolniej, ale jednak jestem w stanie przyswoić materiał - gorzej z jego zastosowaniem w praktyce. Formułki, definicje jestem w stanie wykuć "na blachę" ale problem pojawia się wtedy, gdy mam własnymi słowami opisać nauczony materiał. Dotychczas studiowałem, ale studia porzuciłem na ostatnim roku w związku z problemem z napisaniem pracy dyplomowej. Miałem wrażenie, że przepisuje książkę. Chwilę po zrezygnowaniu ze studiów miałem wrażenie, że jestem po prostu głupi i być może mam deficyty o których wcześniej nie zdawałem sobie sprawy więc wykonałem test IQ stanford binet i wynik ogólny wyszedł na poziomie 102(werbalny: 96, niewerbalny 107). W mojej opinii nie jest to wynik, który by tłumaczył wskazane wcześniej deficyty więc zacząłem drążyć dalej i skonsultowałem się z neuropsychologiem, który stwierdził, że pamięć mam dobrą ale jestem podatny na interferencje(?) I w jego opinii dobrze jakbym zdiagnozował się pod kątem adhd. Jako dziecko stosunkowo późno zacząłem mówić - miałem ok. 4 lat, wcześniej sylabowałem słowa i to nie do końca dla przykładu zamiast mówić "samochód jedzie do przodu" to mówiłem "sa- je - do -przo" czyli krótko mówiąc niepełne sylaby danego słowa. W szkole byłem przeciętny, były przedmioty z których byłem lepszy i były takie które wymagały ode mnie więcej pracy np. - Matematyka natomiast bardzo dobrze radziłem sobie z przedmiotsmi typu WOS i historia - być może dlatego, że leżą one w kręgu moich zainteresowań. Od zawsze miałem problem z odpowiadaniem na pytanie mam wrażenie, że czasem zdanie jest nielogiczne, tak jakbym chciał je szybko powiedzieć przez co to brzmi jakbym nie wiedział co chce powiedzieć, a ponadto mam problem z powtarzaniem tzn. Załóżmy w pracy dostałem dłuższe polecenie i po kilku minutach mam problem z jego powtórzeniem i właśnie wtedy zaczynam wypluwać ciąg słów, które są bez sensu. Problem w mówieniu "bez sensu" zanika, gdy mówię bardzo powoli, artykułując każde słowo i gdy wcześniej układam sobie plan co chce powiedzieć. Innych znaczących deficytów u siebie nie zauważyłem, które mógłby by świadczyć o niepełnosprawności intelektualnej. Proszę o wskazanie mi co powinienem zrobić, jakie badania, z kim się skonsultować. Tak jak wspomniałem chciałbym jeszcze przed zakończeniem żywota na tym świecie skończyć uczciwie studia i trochę poprawić swój byt i problemy komunikacyjne
4 odpowiedzi
Dzień dobry, oczywiście wiele trudności poznawczych można zredukować poprzez odpowiednią terapię, poprawiając funkcjonowanie w danym obszarze. To świetnie, że postanowił Pan zająć się tą sprawą systematycznie i poddać się diagnostyce. Jeżeli lekarz zachęcał Pana do diagnozy w kierunku ADHD, warto to zrobić, gdyż procesy uwagowe są istotną częścią funkcjonowania poznawczego. Podobnie istotna jest kwestia przetwarzania słuchowego. Wiedza, a następnie odpowiedni trening pozwalają w pełni wykorzystać zasoby, które Pan ma do dyspozycji. Równie ważne, co neurologiczna strona funkcjonowania poznawczego są zasoby psychologiczne, takie jak samoocena, motywacja i poczucie własnej sprawczości. Pracując w kierunku podnoszenia ich również może Pan wpłynąć na efekty Pana działań. Często to napięcie emocjonalne jest przyczyną "zacięć", a nie funkcjonowanie poznawcze samo w sobie. Wsparcie ze strony fachowego terapeuty lub coacha w procesie rozwoju również może okazać się bardzo pomocne. To znakomicie, że chce Pan podjąć studia i życzę Panu, żeby dał Pan radę zrealizować swoje plany! Pozdrawiam serdecznie.
Szanowny Panie, Brak deficytów intelektualnych nie oznacza, że wszystko musi przebiegać bez trudności. Wielu dorosłych, szczególnie tych z wysoką inteligencją, przez lata maskuje objawy zaburzeń koncentracji uwagi, nadmiernego zmęczenia poznawczego czy trudności z organizacją myśli. Nie są to problemy „charakteru” – często mają one neurologiczne podłoże. Badania (np. Barkley, 2011) pokazują, że osoby z nieleczonym ADHD dorosłych mają aż 5 razy większe ryzyko rezygnacji ze studiów i 2 razy większe ryzyko depresji. Inne badania (Tucha et al., 2018) wskazują, że odpowiednia diagnoza pozwala aż u 70% pacjentów znacząco poprawić funkcjonowanie akademickie i społeczne – pod warunkiem trafnego rozpoznania. Właśnie dlatego tak ważna jest pełna diagnoza różnicowa – by zrozumieć, czy trudności wynikają np. z ADHD, cech spektrum autyzmu, czy może kombinacji tych zjawisk. Dzięki temu można dobrać terapię i wsparcie, które naprawdę działa – bez prób „dopasowania się na siłę” do neurotypowych metod. Zachęcam serdecznie do rozpoczęcia od wywiadu diagnostycznego. To pierwszy krok do spokojniejszego umysłu i bardziej efektywnego działania.
Twoja sytuacja jest bardzo dobrze opisana i widać, że masz dużą świadomość swoich trudności. To już pierwszy krok do ich przezwyciężenia. Ważne, że nie rezygnujesz i chcesz dalej się rozwijać. Analiza twoich objawów: To, co opisujesz - opóźniony rozwój mowy, problemy z formułowaniem wypowiedzi, trudności z pamięcią roboczą (powtarzanie poleceń), podatność na interferencje - może rzeczywiście wskazywać na ADHD, ale także na inne możliwości jak dysleksja czy zaburzenia przetwarzania językowego. Zalecane kroki diagnostyczne: 1. Diagnoza ADHD - skoro neuropsycholog to zasugerował, warto to sprawdzić u psychiatry specjalizującego się w ADHD u dorosłych. Diagnoza może otworzyć drzwi do skutecznego leczenia. 2. Badanie logopedyczne - twoje trudności z mową mogą mieć podłoże neurologiczne. Logopeda może zdiagnozować zaburzenia przetwarzania językowego. 3. Diagnoza dysleksji/dysgrafii - problemy z pisaniem i formułowaniem myśli na piśmie mogą wskazywać na te trudności. 4. Badania neurologiczne - warto wykluczyć inne przyczyny neurologiczne. Praktyczne wsparcie: • Skorzystaj z poradni psychologiczno-pedagogicznej (bezpłatnie) • Poszukaj terapeuty poznawczo-behawioralnego • Rozważ zajęcia z trenerem ADHD • Zapisz się na warsztaty pisania kreatywnego Studia: Jeśli otrzymasz diagnozę, będziesz mógł skorzystać z dostosowań na uczelni (więcej czasu na egzaminy, wsparcie w pisaniu prac). Twój IQ 102 to wynik przeciętny - nie ma mowy o niepełnosprawności intelektualnej. Twoje trudności mają prawdopodobnie inne podłoże, które da się leczyć i kompensować. Zachęcam do rozpoczęcia od diagnozy ADHD - to może być klucz do zrozumienia i poprawy twojej sytuacji.
Witam serdecznie, to co Pan mówi wskazuje na kilka kwestii, które trzeba brać pod uwagę w diagnozie: 1. kwestie organiczne 2. stres 3. zaburzenia pamięci 4. prawdopodobnie jakieś traumy 5. urazy głowy lub ryzykowne zapalenia układu nerwowego 6. brak wsparcia Możliwe, ze lekarz psychiatra i neurolog powinni pokierowac Pana na badania a psychoterapia też by się przydała, zwłaszcza taka wspierająca, ponieważ terapia w ogóle wspiera rozwój funkcji poznawczych, radzenie sobie ze stresem po jakimś czasie, cwiczy się różne rzeczy nawet w przypadku tych długoterminowych metodach jak terapia psychodynamiczna, wspiera pamięć, pomaga wytrzymywać frustrację oraz odroczoną gratyfikację, uczy nowego myślenia bo szuka się nowych rozwiązań w tym powodów, które generują te trudności. Serdecznie zapraszam na konsultację online. Z poważaniem, mgr Paulina Kubś Gabinet IPSK
Wszystkie treści, w szczególności pytania i odpowiedzi, dotyczące tematyki medycznej mają charakter informacyjny i w żadnym wypadku nie mogą zastąpić diagnozy medycznej.