Cierpię na depresję, nerwicę, lęk paniczny i agorafobię. W ogóle nie mogę się uspokoić... Nawet benz

Dzień Dobry Pani :)

Depresja, nerwica, lęk paniczny, agorafobia,
benzodiazepin, parogen, venlaflxyna, duloxetyna, mirtagen, fluoxetyna, asertin, valdoxan, pernazyna, olanzapina, doxepin, być może lerivon ...

Dużo tego wszystkiego, prawda?

Z Pani listu wywnioskować można, że dolegliwości ma Pani od wielu lat. Pisze Pani, że uczęszczała na psychoterapię, także leczyła się przez 3 miesiące w szpitalu.

Żali się Pani, że brakuje Pani siły. Rozważa Pani alternatywne metody leczenia poza terapią psychologiczną i farmakologiczną.

Mam wrażenie, że mocno skupia się Pani na lekach.
Hhm - z moich doświadczeń wynika, że leki są w stanie pomóc, jednak w przypadku zaburzeń, o których Pani pisze, duże znaczenie ma psychoterapia. Połączenie pracy z psychiatrą i z psychologiem jest w stanie dać dobre efekty - zniwelować objawy lub je usunąć.

Zastanawiam się jak przebiegała Pani współpraca z psychoterapeutą? Z psychologiem w szpitalu? Na ile uświadamia sobie Pani, że bardzo ważna jest Pani gotowość do zmiany, do pracy nad sobą. Terapia psychologiczna to zobowiązanie także ze strony pacjenta i jego ciężka praca. Samo uczęszczanie na spotkania lub poddanie się leczeniu szpitalnemu nie leczy. Pacjent w toku leczenia zmienia swój sposób myślenia, odczuwania, swoje zachowanie, osiąga wgląd co do mechanizmów odpowiedzialnych za jego objawy, rozumie ich źródła.
Pani dolegliwości na ogół dają dobre rokowania, choć praca nad nimi - zwłaszcza, jeśli jest ich dużo, jak w Pani przypadku, wymaga cierpliwości, czasu i usystematyzowanego planu.

Radziłabym zweryfikować swoje nastawienie do leczenia i docenić swoje własne możliwości, skierować się do psychoterapeuty, wziąć swoje objawy w swoje ręce.

A jeśli psychoterapeuta zdecyduje, że terapia psychologiczna oraz farmakologiczna powinny być połączone to uznać to.

Powodzenia.
Wszystkiego Dobrego. Trzymam kciuki.

Agata Maria Aleksińska, psycholog, psychoterapeuta, Warszawa, Włocławek.

Dzień dobry,

leki oczywiście są pomocne w przypadku depresji, ale działają tylko objawowo i nie wpływają na jej przyczyny. Moim zdaniem samymi lekami nie wyleczy Pani depresji. Jak sądzę niezbędna jest długoterminowa terapia - moim zdaniem - w nurcie psychodynamicznym. Prawdopodobnie będzie trwała kilka lat. Jednakże, można się zastanowić, co jest lepsze. Kilka lat w terapii, czy zmaganie się z depresją do końca życia i przyjmowanie "góry" leków?

Z poważaniem.
Adam Zajączkowski