Choruję na bulimię od 30 lat. .30 lat temu w małych miejscowościach mało kto wiedział o bulimii.. u

Dzień dobry,
aby przestać, odpowiadając na ostatnie słowa postu, powiem - proszę pilnie podjąć terapię. Wg. mnie najlepiej w nurcie CBT, który wypracował skuteczne metody leczenia tego zaburzenia. Trwa to juz bardzo długo, 30 lat, dlatego, prosze nie zwlekać - choroby i zaburzenia około tej przypadłości są (lub mogą być) bardzo poważne.
Trzymam kciuki.

Dzień dobry,
Na to jak przestać- nie ma prostej odpowiedzi. Zachęcałabym do rozpoczęcia terapii w nurcie CBT lub DBT, gdzie mogłaby Pani uczestniczyć zarówno w terapii indywidualnej jak i treningu umiejętności, który uczyłby Panią radzenia sobie w momentach objadania. Warto, żeby była też Pani pod kontrolą psychiatry- pytanie, czy wymioty nie wyjałowiły organizmu na tyle, że momenty objadania się łącza się z brakiem odpowiednich substancji w ogranizmie. Ale na te pytania moze pomoc odpowiedzieć tylko lekarz. Pozdrawiam i życzę powodzenia!

Dzień dobry, aktualnie złoty standard leczenia bulimii obejmuje psychoterapię we współpracy z psychiatrą ponieważ korzystne może być wsparcie farmakologiczne (to oceni lekarz). W mojej opinii przydatna będzie psychoterapia w nurcie poznawczo - behawioralnym (CBT) lub integracyjnym (łączącym różne podejścia). Pozdrawiam.

Objawy utrzymują się u Pani od dłuższego czasu i są bardzo obciążające. Dlatego tym bardziej warto rozpocząć pracę z psychoterapeutą, który pomoże zająć się tym problemem w bezpiecznych warunkach. Zaburzenia odżywiania można skutecznie leczyć psychoterapeutycznie — i od takiej konsultacji najlepiej zacząć.

Pozdrawiam serdecznie

Bardzo mi przykro, że zmaga się Pani z tym problemem tak długo — to ogromne obciążenie fizyczne i psychiczne. Bulimia nie jest kwestią „braku silnej woli” ani zwykłego przejadania się, tylko poważnym zaburzeniem odżywiania, które ma swoje mechanizmy biologiczne i emocjonalne.
Po 30 latach choroby kluczowe jest przede wszystkim uzyskanie specjalistycznej, wielotorowej pomocy. Najskuteczniejsze leczenie obejmuje zazwyczaj:
1. Psychoterapię (najważniejszy element)
Pomoże ona:
• przerwać cykl napadów objadania,
• nauczyć regularnego jedzenia,
• poradzić sobie z emocjami, które wyzwalają napady.
2. Konsultację psychiatryczną
W wielu przypadkach pomocne są leki (np. z grupy SSRI), które zmniejszają napady objadania i impulsywność.
3. Opiekę internistyczną / gastroenterologiczną
Po perforacji żołądka i wieloletniej bulimii ważne jest monitorowanie powikłań somatycznych.