mgr Mateusz Szydlik

Jestem psychoterapeutą po całościowym 5 letnim szkoleniu psychoterapii z uwzględnieniem terapii par i rodzin oraz certyfikowanym specjalistą psychoterapii uzależnień.  Prowadzę psychoterapię skierowaną do młodzieży powyżej 16 roku życia oraz osób dorosłych, w tym par i rodzin. Pracuję z osobami doświadczającymi trudności w budowaniu i podtrzymywaniu satysfakcjonujących relacji, problemów emocjonalnych, zaburzeń nastroju, poczucia pustki, bezradności, brania nadmiernej odpowiedzialności, zaburzeń osobowości. Oferuję również pomoc osobom borykającym się z chorobą uzależnienia od zachowań, substancji psychoaktywnych  i alkoholu oraz ich bliskim – rodzicom, partnerom, dzieciom. 

Studia magisterskie ukończyłem na Uniwersytecie Mikołaja Kopernika w Toruniu na Wydziale Nauk Pedagogicznych, gdzie uzyskałem tytuł magistra pedagogiki resocjalizacyjnej i profilaktyki społecznej. Ukończyłem Studium Psychoterapii Uzależnień z ramienia Krajowego Biura ds. Przeciwdziałania Narkomanii w Instytucie Psychologii Zdrowia w Warszawie, uzyskując certyfikat specjalisty psychoterapii uzależnień (nr SP/1561/2018). Ukończyłem całościowe pięcioletnie szkolenie psychoterapii ze szczególnym uwzględnieniem systemowej terapii rodzin w Fundacji „NA SZLAKU” pod kierownictwem naukowym prof. Bogdana de Barbaro. Szkolenie jest akredytowane przez Polskie Towarzystwo Psychiatryczne i przygotowuje do uzyskania certyfikatu psychoterapeuty. Jestem członkiem Sekcji Naukowej Psychoterapii Polskiego Towarzystwa Psychiatrycznego. 

Od 2015 pracuję w obszarze psychoterapii i psychoterapii uzależnień. Zaczynałem od psychoterapii uzależnień na stażach w stacjonarnych oddziałach terapii uzależnień w Anielinie i Piastowie. Następnie pracowałem na Oddziale Rehabilitacji Uzależnień i Podwójnej Diagnozy Dzieci i Młodzieży w Otwocku prowadząc psychoterapię indywidualną,  rodzinną oraz grupową oraz sprawując opiekę merytoryczną nad stażystami Ośrodka.

     Współpracowałem z Fundacją Konstruktywnego Rozwoju, gdzie obok psychoterapii prowadziłem konsultację par i rodzin, szkolenia oraz warsztaty z diagnozy i terapii uzależnień oraz pracy z grupą. Pracowałem w Mazowieckim Centrum Neuropsychiatrii w Oddziale Psychiatrycznym dla Młodzieży w Józefowie prowadząc psychoterapię indywidualną i konsultacje rodzinne. Ukończyłem staż w Pracowni Terapii i Rozwoju w Warszawie, prowadząc procesy terapii rodzin i par w koterapii.

     Aktualnie pracuję w gabinecie prywatnym prowadząc psychoterapię indywidualną, par i rodzin. W Poradni Leczenia Uzależnień i Współuzależnień oraz Poradni zdrowia Psychicznego przy SZPZLO Praga Północ, gdzie prowadzę psychoterapię młodzieży i dorosłych oraz konsultacje rodzicielskie i partnerskie.  Współpracuję z uczelnią SWPS, gdzie prowadzę zajęcia dydaktyczne z zakresu psychoterapii uzależnień i terapii systemowej.

     Swoją wiedzę poszerzam poprzez uczestnictwo w konferencjach, szkoleniach oraz warsztatach. Pracuję pod regularną superwizją indywidualną i grupową u certyfikowanych superwizorów Polskiego Towarzystwa Psychiatrycznego, m.in. dr n.med. Jolanta Ryniak . W pracy kieruję się kodeksem etycznym psychoterapeuty.

 Podjęcie terapii poprzedzone jest procesem konsultacyjnym, który, w zależności od potrzeb, trwa 3 do 5 spotkań. To czas poznania się obu stron, określenia obszarów do pracy oraz, w przypadku podjęcia decyzji o terapii, ram współpracy.

     Dodatkowo konsultacja z osobą niepełnoletnią uwzględnia, obok spotkań z samym nastolatkiem, spotkanie wspólne z jego opiekunami, a w celu zebrania wywiadu rozwojowego z samymi opiekunami.

 Konsultacje dla rodziców ws. nadużywania/uzależnienia dziecka – Dziecko sięgające po substancje psychoaktywne często na początku nie widzi w tym problemu i nie ma potrzeby z tego rezygnować. W takich wypadkach rodzic może zacząć budować motywację dziecka do zmiany tego stanu rzeczy poprzez pracę własną w tym obszarze w myśl zasady “jeśli chcesz pomóc dziecku zacznij od siebie”.  

     Konsultacje mogą być pomocne wtedy, gdy rodzic podejrzewa, że dziecko sięga po alkohol lub narkotyki jednocześnie temu zaprzestając, a próby rozmów na ten temat kończą się niepowodzeniem. W trakcie takiego spotkania rodzic wraz z terapeutą może zweryfikować, czy i jakiej pomocy potrzebuje jego dziecko. Co jest normą rozwojową, a co może stanowić problem. Ma możliwość przyjrzeć się, w jaki sposób wyglądają jego rozmowy  z dzieckiem. Gdzie utyka i jakie zmiany w komunikacji  może wprowadzić, budując tym samym u dziecka motywację do podjęcia zmian.

     Konsultacja może być pomocna także wtedy, gdy dziecko nie chce wybrać się do specjalisty w celu zweryfikowania natężenia problemu oraz w momencie, gdy dziecko jest już pod jego opieką. W takich sytuacjach rodzic lub rodzice mogą dowiedzieć się więcej na temat tego, czym jest uzależnienie i jak je odróżnić od używania szkodliwego. Jakie strategie postępowania będą odpowiednie  w ramach wspierania dziecka w pracy nad wyjściem z uzależnienia bądź podejmowania ryzykownych zachowań. 

     Konsultacja dla rodziców nie jest procesem terapeutycznym – jej celem jest zrozumienie zaistniałej sytuacji, zarówno od strony rodziców, jak i dziecka oraz pomoc w znalezieniu możliwego rozwiązania zgłaszanych trudności. 

 Psychoterapia indywidualna przede wszystkim odbywa się w nurcie psychodynamicznym. Celem terapii psychodynamicznej jest zrozumienie nieświadomych procesów psychicznych, które wpływają na emocje, myśli i zachowania osoby. Jedną z istot tego podejścia jest rozpoznanie wewnętrznych konfliktów, które mają swoje korzenie w przeszłości, zwłaszcza w dzieciństwie, a które mogą prowadzić do problemów w życiu dorosłym. W trakcie terapii nacisk kładzie się również na omawianie relacji, która tworzy się między pacjentem a terapeutą. 

     Spotkanie z terapeutą w bezpiecznej atmosferze stwarza warunki zachęcające do dzielenia się swoim cierpieniem, osobistymi problemami, trudami dnia codziennego. Praca w psychoterapii daje możliwość przyglądania się wzorcom tworzenia i podtrzymywania relacji. Dzięki tworzącej się relacji z terapeutą powstaje szansa na ponowne przeżycie i przepracowanie dotychczasowych trudności, zrewidowanie swoich schematów zachowań, pogłębienie funkcji refleksyjnej i zrozumienie siebie.

     Sesje indywidualne odbywają się z częstotliwością co najmniej raz w tygodniu i trwają 50 minut. 

     Spotkania odbywają się w stałym, wspólnie ustalonym terminie. 

 Psychoterapia par integruje w sobie podejście systemowe i psychodynamiczne, które są pomocne w rozumieniu dynamiki, jaka zachodzi zarówno w parze, jak i w każdym z osobna.

     Przeznaczona jest dla związków, które mają poczucie, że utknęły w martwym punkcie – pojawiają się trudności w prowadzeniu rozmowy, narastające konflikty sprawiają wycofanie się z relacji, napięcie, wrogość, niezrozumienie czy wzajemne oskarżanie. Jest również szansą na rozwój relacji dla par, które mają gotowość na refleksję nad związkiem oraz swoją w nim rolą.   

     Podjęcie terapii daje związkowi szansę na przyjrzenie się temu, co jest dla niego szkodliwe, ale i rozwojowe. Polega na zrozumieniu zaistniałych destrukcyjnych procesów i podjęciu próby ich zrozumienia i zmiany. Odkrywania sił rządzących parą dokonuje się m.in. w oparciu o rozpoznawanie wpływu rodzin pochodzenia na aktualne zachowania każdego z partnerów (metoda pracy z genogramem). Terapia nie polega na “naprawianiu” jednej z osób, ale zakłada równy udział każdej z nich, co za tym idzie powstaje możliwość przyjrzenia się własnym zachowaniom wpływającym na jakość relacji. 

Psychoterapia rodzinna oparta jest o podejście systemowe. Zakłada ono, że trudności występujące u jednego członka rodziny wpływają zarówno na całą rodzinę, jak i na poszczególnych jej członków.

     W związku z powyższym ważne jest, by w trakcie terapii dążyć do zrozumienia, jaką funkcję w rodzinie one pełnią, dlaczego są podtrzymywane oraz co „dzięki nim” zyskuje rodzina. Rodzina zapraszana jest do próby zrozumienia pojawiających się trudności. Mogą to być konflikty poszczególnych członków rodziny, zaburzona komunikacja, problemy w parze rodzicielskiej, trudności w przechodzeniu przez kolejne cykle życia rodziny, problemy z granicami, sojusze, koalicje itp.

    Wykorzystując swoje zasoby, rodzina wspólnie z terapeutą poszukuje możliwych rozwiązań tak, by wprowadzać zmiany w swoje funkcjonowanie i poszczególnych jej członków. Praca całego systemu rodzinnego wpływa na trwałość wypracowanych zmian.

     W terapii rodzinnej zazwyczaj uczestniczą wszyscy członkowie rodziny, a czasami inne ważne dla rodziny osoby.