mgr Filip Rola

Szybko rozwiązany problem, dziękuję. Dostałem kontakt z polecenia i jestem zadowolony.

Terapie odbywały się online w Otwartej Przestrzeni. Z początku zaangażowanie Pana Filipa było dość duże, jednak z czasem, wg moich odczuć, coraz mniejsze. Podczas ostatniego spotkania zostałem zapytany czy sesję możemy skończyć szybciej... Pozostawię ten aspekt bez komentarza. Ogólnie ujmując sesje były w miarę pomocne.

Piszę po konsultacji mającej rozpocząć terapię par. Przyznaję, że po lekturze opinii o tym terapeucie miałam pozytywne nastawienie i oczekiwania. Zdecydujemy się jednak na inną osobę. Terapeuta przyznał kilkakrotnie, że nie ma pomysłu, jak mógłby nam pomóc (para w wieloletnim związku, w sytuacji konfliktu). Podczas sesji zachowywał się stronniczo, miał negatywną postawę. Zignorował istotny komunikat ze strony osoby introwertycznej i nieśmiałej. Pouczał i krytykował nas, robił też przytyki o używanie słownictwa specjalistycznego, które jest już w powszechnym obiegu (jak np. trauma czy PTSD). Pogardliwie wypowiedział się o specjalistkach, na które się powoływaliśmy i których nie znał - były to psychiatra z wieloletnim doświadczeniem i diagnostka z 30-letnim doświadczeniem. Zamiast stosować 'komunikat typu ja' - rzucał osądy i oskarżenia, przez co w gabinecie powstała atmosfera nieprzyjazna. Przez 80 minut nie można było poczuć się bezpiecznie. Zamiast odnieść się do zachowań, terapeuta wydawał osądy o osobach. Pochopnie formułował wnioski. Powtarzał po wielokroć jedno pytanie do mnie: „A dlaczego pani….? Aha i jeszcze dlaczego? I jeszcze dlaczego? I jeszcze dlaczego? Ta technika skojarzyła mi się z przesłuchaniem. Zdecydowanie zabrakło też poczucia humoru i dystansu - jakby terapeuta brał wszystko do siebie. Nie stworzył atmosfery bezpieczeństwa ani konstruktywnej formuły spotkania. Do tej pory byłam przekonana, że to standard, że gabinet jest miejscem wolnym od osądzania; już wiem, że jest inaczej.

Jesteś tym lekarzem? Odpowiedz na tę opinię! Zarejestruj się teraz

Bardzo dobry specjalista, przyjemnie się rozmawia i te rozmowy naprawdę pomagają. Warto przełamać swoje lęki i przyjść ze swoimi problemami, zwłaszcza do tak dobrego fachowca jak pan Filip.

Wizyty u Pana Filipa bałem się chyba bardziej niż jako 7-latek dentysty. Przed tym jak trafiłem do gabinetu psychoterapeuty przeczytałem chyba wszystkie możliwe książki i poradniki na temat mojego problemu. Jednak już po kilku minutach rozmowy z panem Filipem mogłem się wyluzować i skupić nie na tym, że mnie wyśmieje, co o mnie pomyśli itp, a na faktycznym problemie. Jestem po dwóch wizytach i już wiem, że mogę go polecić w ciemno, zwłaszcza dla osób z męskimi problemami.

Odkąd pamiętam mam problem z regularnym jedzeniem, które to w międzyczasie zostało następująco zdiagnozowane jako: zaburzenia odżywiania, kompulsywne objadanie się, bulimia, zaburzenia psychosomatyczne i wiele innych. Brakowało tylko opętania. W międzyczasie nabawiłam sięotyłości i wrzodów żołądka. Nikt nic nie wiedział, każdy zapisywał pastylki i ziółka jako remedium na wszystkie bolączki. Aż trafiłam do pana Filipa, który, owszem, rozpoznał u mnie objawy jako psychosomatyczne, co nie było nowością, ale zaproponował walkę ze źródłem problemu, a więc ze stresem i moimi lękami, które we mnie siedziały przez lata, a z których nie do końca zdawałam sobie sprawy. Oswoiłam je jakby były integralną częścią mnie. Bardzo się cieszę, że trafiłam na tego specjalistę, nieczęsto się zdarza, że psychoterapia działa odchudzająco ;)

Moment, w którym trafiłem do terapeuty, a ściślej rzecz ujmując, do Pana Filipa, traktuję jako graniczny w moim życiu. Między 25 a 35 rokiem życia wychodowałem w swojej głowie potwora, który zjadał mnie od środka, ale uważałem, że jako silny mężczyzna powinienem sobie sam z tym poradzić. Potworem tym były lęki, które nasilały się u mnie wraz z narastającą ilością obowiązków i wzrostem ich rangi. Równocześnie czułem się coraz mniej doceniamy nie tylko w pracy, ale i w życiu, czułem że nie potrawię sprostać ani obowiązkom jako mąż, ani jako ojciec. W końcu zrobiło się tak źle, że postawiłem wszystko na jedną kartę i zrobiłem to, przed czym tak długo się wzbraniałem i udałem się do specjalisty. To ciekawe, ale w gabinecie poczułem się pierwszy raz od dawna naprawdę doceniony i to, wydawałoby się za nic, za to, że w końcu zebrałem się na odwagę i zrobiłem ten krok. Pan Filip wytworzył atmosferę akceptacji, w której zdecydowanie łatwiej jest nam pracować. Już po kilku wizytach widziałem poprawę. Teraz już wiem, że wmawianie sobie, że sobie poradzę, bo jestem silny czasem wcale nie wystarczy i każdy ma prawo do tego, żeby się złamać i nie ma się czego wstydzić.

Niestety niepowodzenia z kobietami we wczesnych latach dorosłych na stałe odcisnęły swoje piętno w moim postrzeganiu siebie i swojej seksualności. Efekt tego był taki, że byłem niezdolny do jakichkolwiek kontaktów intymnych, nie mówiąc już o zbudowaniu zdrowej relacji. Lekarz medycyny polecił udać mi się do psychologa i tak oto trafiłem do pana Filipa. Jestem bardzo zadowolony z przebiegu terapii i jej efektów, nie spodziewałem się, że przyniesie takie rezultaty i to w tak krótkim czasie. Jestem obecnie w świeżym związku, zadowolony z życia oraz usatysfakcjonowany pożyciem seksualnym.

Moja relacja z partnerem i nasze pożycie było dla mnie źródłem potężnego stresu. Za pośrednictwem pana Filipa zaczęliśmy dochodzić do ładu i składu z naszym popękanym związkiem i wszystkimi jego sferami. Nie miałam już nadziei, a teraz wychodzimy z kryzysu i odnajdujemy siebie na nowo. Pan Filip jest delikatny, ale stanowczy, nie pozwala by terapia wymykała się spod kontroli i wracała na tor niechęci i wzajemnych pretensji. Polecam każdemu kto myśli że to już koniec dla jego związku. Nie wyrzucajmy, naprawiajmy.

Do pana Filipa trafiłem w związku z nasilającym się stresem, który podtruwał mnie od lat, ale od roku zrobiło się już tak źle, że postanowiłem się od tego uwolnić. Zostałem bardzo uważnie wysłuchany, a każde kolejne spotkania to była przemyślana terapia. Wcześniej myślałem, że terapeuci tylko słuchają, czasem coś powiedzą, więc nie miałem wielkich nadziei, tymczasem terapia to ciężka praca, powiedziałbym nawet, że wymagająca precyzji i doceniam to. Zwłaszcza, że widzę poprawę.