Adres

Generała Józefa Kustronia 39, Bielsko-Biała
Gabinet lekarski (mapa)

Lekarz nie ma włączonego kalendarza pod tym adresem

Poproś o kalendarz wizyt
Brak informacji o usługach i ich cenach

Moje doświadczenie

O mnie

Jestem dyplomowanym psychologiem, terapeutą rodziny, certyfikowanym coachem i trenerem rekomendowanym przez Polskie Towarzystwo Psychologiczne. Po...

Zobacz pełen opis

Leczone choroby

  • depresja
  • lęki
  • fobia społeczna
Pokaż wszystkie leczone choroby

Opinie od pacjentów

5

Ogólna ocena
4 opinie

  • Punktualność
  • Zaangażowanie
  • Gabinet
A
Użytkownik zweryfikowany
Lokalizacja: Gabinet lekarski

Pani Dominika to niezwykle ciepła i empatyczna osoba oraz kompetentny specjalista. Uczciwie podchodzi do wykonywanego zawodu, stwarza poczucie bezpieczeństwa. Polecam każdemu. Agata


M
Użytkownik zweryfikowany
Lokalizacja: W innym miejscu

Pani Dominika jest terapeutką godną polecenia. Skuteczną, uważną a do tego empatyczną i ciepłą. Spotkania traktuję jako bardzo dobrą inwestycję w swoje zdrowie psychiczne. Pomogła mi rozeznać się w chaosie myśli i uczuć oraz w konsekwencji podejmować właściwe decyzje życiowe.


D
Użytkownik zweryfikowany
Lokalizacja: W innym miejscu poradnictwo psychologiczne

Będąc w trudnym momencie swoich wyborów zawodowych i osobistych skorzystałam z kilku spotkań z Panią Dominiką, dzięki którym rozwiązałam swoje dylematy. Empatia, umiejętność aktywnego słuchania, pomocne pytania, które otwierają a nie sugerują, ciepła atmosfera to atuty, którymi cechuje się Pani Dominika. Zdecydowanie polecam.


J
Użytkownik zweryfikowany

Mialam okazję przekonac się jak swietnym jest specjalistą.Rozmowy z panią Dominiką spowodowaly u mnie ze zaczęłam wierzyć w siebie i kochac życie.


Cennik

Brak informacji o usługach i cenach

Ten lekarz nie dodał jeszcze informacji o usługach i cenach.

Opinie od pacjentów

5

Ogólna ocena
4 opinie

  • Punktualność
  • Zaangażowanie
  • Gabinet
A
Użytkownik zweryfikowany
Lokalizacja: Gabinet lekarski

Pani Dominika to niezwykle ciepła i empatyczna osoba oraz kompetentny specjalista. Uczciwie podchodzi do wykonywanego zawodu, stwarza poczucie bezpieczeństwa. Polecam każdemu. Agata


M
Użytkownik zweryfikowany
Lokalizacja: W innym miejscu

Pani Dominika jest terapeutką godną polecenia. Skuteczną, uważną a do tego empatyczną i ciepłą. Spotkania traktuję jako bardzo dobrą inwestycję w swoje zdrowie psychiczne. Pomogła mi rozeznać się w chaosie myśli i uczuć oraz w konsekwencji podejmować właściwe decyzje życiowe.


D
Użytkownik zweryfikowany
Lokalizacja: W innym miejscu poradnictwo psychologiczne

Będąc w trudnym momencie swoich wyborów zawodowych i osobistych skorzystałam z kilku spotkań z Panią Dominiką, dzięki którym rozwiązałam swoje dylematy. Empatia, umiejętność aktywnego słuchania, pomocne pytania, które otwierają a nie sugerują, ciepła atmosfera to atuty, którymi cechuje się Pani Dominika. Zdecydowanie polecam.


J
Użytkownik zweryfikowany

Mialam okazję przekonac się jak swietnym jest specjalistą.Rozmowy z panią Dominiką spowodowaly u mnie ze zaczęłam wierzyć w siebie i kochac życie.


Wystąpił błąd, spróbuj jeszcze raz

Odpowiedzi na pytania

7 odpowiedzi udzielonych przez lekarza na pytania pacjentów na ZnanyLekarz.pl


  • Moja mama jest alkohloiczką od ponad 10 lat. Nie wypiera sie tego, wie o tym najblizsza rodzina (ja, brat, zona brata i jej rodzina oraz mąż mamy). Przebyła dwie nieudane terapie i jedną zakonczona sukcesem. Wytrwała 2 tyg. w szpitalu, bylo tam mnostwo zajec i ludzi z podobnymi uzaleznieniami (w tym lekomani, narkomani, bulimiczki, alkoholicy). Po wyjsciu mama byla zadowolona, usmiechnieta. Dzwonilysmy do siebie codziennie, bylo duzo lepiej. Po pol roku od zakonczenia terapii mama znow zaczela pic. Czesto dzwonie do niej przed poludniem i slysze ze juz wypila. Tata jest zalamany, co jakis czas mowi ze nie zniesie tego dluzej, mowi o rozwodzie. W miedzyczasie poznal kobiete na portalu. Twierdzi ze to tylko kolezanka ale pisza codziennie maile. Tata opowiada jej duzo o naszych rodzinnych 'brudach'. Mama podlamala sie tym jeszcze bardziej. Sa momenty ze nie pije tydzien a potem wpada w cug. Przez picie stracila prawo jazdy, nieraz palila garnki w domu. Policja kilka razy przywozila ja pijana do domu, bo lezala pod lawka w parku. Mama jest na emeryturze, ale kiedy jeszcze pracowala lubila to. Pracowala a potem wracala do domu i pila. Siedziala sama przed telewizorem i pila niby wino, potem juz wiecej ukratkiem. Tata niewiele robil. Najczesciej awantury na drugi dzien jak wytrzezwiala. Wiem ze wiele wycierpial jak i ja z bratem, ale przez wiele lat liczyl, ze nastapi cud i mama ot tak przestanie pic. Mama nigdy nie byla agresywna, czesto gotowala smaczne obiady. Ja i brat skonczylismy studia, mamy dobra prace. Nigdy nie sprawialismy wiekszych problemow. Czesto jezdzilismy na wakacje. Tata czesto dostawal szalu i krzyczal. Czasem tez na mnie i brata ale glownie na mame. Wedlug mnie wiekszosc powodow byla błacha. Mama wtedy zamykala sie w sobie i rzadko reagowala atakiem. Po prostu siedziala cicho. Nie rozmawiali prawie wcale o ich małżenstwie. Tata nie ma pamieci do dat, nie przynosil kwiatkow na rocznice slubu czy urodziny. Wiem ze mame to bolalo, ale nigdy nie mowiac tego. Po prostu byla smutna i siegala po butelke. Chowala je po calym mieszkaniu, potem pila w piwnicy, aby nikt sie nie domyslal. Potem oczywiscie wracala nietrzezwa. Odkad wyprowadzilam sie z domu (jak i moj brat) zaczelo byc jeszcze gorzej. Mama potrafila pic 2-3 dni. Wtedy mało jadła a w lodówce leżało zaplesniale jedzenie. Boje sie ze tata ją zostawi, a ona zapije sie na smierc. Mieszkam za granica i nie moge tego kontrolowac na biezaco, ale dzwonie do niej codziennie, nawet kilka razy w ciagu dnia, zeby sprawdzic czy nic sobie nie zrobila. Tata ja czasem zabiera gdzies ale rzadko bo jest zly za to co robi. Potem ona znow pije i kolko sie zamyka. Mysle o leku esperal, bo nie widze juz szansy ani w terapii ani w psychologu. Bardzo prosze o pomoc, bo sytuacja tez bardzo zle wplywa na moje zycie i mojej rodziny. Czesto placze i mam koszmary. Problemy ze snem sa codziennoscia.

    To niezwykle trudne patrzeć na to jak bliska osoba niszczy sobie zdrowie, relacje i życie. Widać, że jest Pani bardzo zaangażowana emocjonalnie w problemy mamy z piciem, w jej związku z Pani tatą. To wpływa nie tylko na Pani samopoczucie ale pewnie na własne życie rodzinne. Ma Pani nadzieję, że coś zdoła zrobić żeby mamie pomóc.To jest niestety iluzja. Mama jest dorosła i sama odpowiada za swoje życie. Jeżeli w niej samej nie będzie woli wyleczenia to nikt w nią tej woli nie wtłoczy ani nie wzbudzi. Pani może przede wszystkim pomóc sobie bo codzienne telefony i kontrola mamy nie pomagają ani Pani ani mamie a być może wręcz pogłębiają problem. Terapia indywidualna lub grupowa DDA to będzie najlepsze co Pani może w tym momencie zrobić. Tata też powinien się zgłosić na grupę dla współuzależnionych bo nie może być tak, że tylko na Pani ciąży odpowiedzialność i próby pomocy mamie.
    Pozdrawiam
    Dominika Borowska-Stasica

    Dominika Borowska-Stasica

  • Mam 22 lata i chciałabym wiedzieć, jaka forma pomocy psychologicznej mogłaby mi pomóc w moim przypadku. Mam trudności z nawiązywaniem kontaktów, jestem postrzegana jako osoba nieśmiała, spokojna, panująca nad sobą. Prawda jest taka, że nie umiem przełamać stresu i paniki, których doświadczam, gdy znajduję się w grupie osób. Nie umiem się swobodnie wysłowić oraz boję się, że wystawię siebie na pośmiewisko. Problem zaistniał również w moich relacjach z najbliższymi. Bardzo bym chciała zachowywać się swobodnie oraz opowiadać o swoich myślach i uczuciach, ale gdy próbuję to zrobić, bardzo często towarzyszy mi ból w krtani, ucisk pod mostkiem oraz duszności. Nie umiem pohamować płaczu przez co zamykam się w sobie.

    Najlepiej umówić się na rozmowę do psychologa, psychoterapeuty, który pomoże zdefiniować w czym problem i ustali z Panią najlepszą formę pomocy. Najczęściej taka diagnoza trwa do 3 spotkań konsultacyjnych. Przez internet, nie widząc drugiego człowieka nie da się właściwie opisać i zrozumieć jego problemu oraz potencjalnych przyczyn, to będą tylko przypuszczenia, które trzeba zweryfikować w trakcie osobistego kontaktu i ewentualnie użytych narzędzi badawczych (testy, kwestionariusze, wywiad, obserwacja). Potem dopiero decydujemy o tym co będzie na ten moment najlepsze, czy psychoterapia (indywidualna, grupowa) czy na przykład jakaś forma rozwijania potrzebnych kompetencji (grupa treningowa, psychoedukacyjna, samopomocowa lub wsparcia).

    Dominika Borowska-Stasica

Wszystkie treści, w szczególności pytania i odpowiedzi, dotyczące tematyki medycznej mają charakter informacyjny i w żadnym wypadku nie mogą zastąpić diagnozy medycznej.

Moje doświadczenie

O mnie

Jestem dyplomowanym psychologiem, terapeutą rodziny, certyfikowanym coachem i trenerem rekomendowanym przez Polskie Towarzystwo Psychologiczne. Po...

Zobacz pełen opis

Leczone choroby

  • depresja
  • lęki
  • fobia społeczna
Pokaż wszystkie leczone choroby

Specjalizacje

  • Psychoterapia