Afta - informacje, specjaliści, pytania i odpowiedzi

  łac.  aphtosis

  Wykwit na błonie śluzowej jamy ustnej, wargach lub języku. Bolesne owrzodzenie o owalnym kształcie z żółtawym nalotem przykrywającym nadżerkę, otoczone czerwonym pierścieniem, świadczy o stanie zapalnym. Afta ma zwykle około 5 mm średnicy, ale zdarzają się mniejsze lub większe (od 1mm do 2 cm). Najczęściej pojawiają się między 10 a 40 r. ż. Do objawów należą pieczenie i miejscowy ból, a czasem również gorączka i powiększenie węzłów chłonnych.

• urazy mechaniczne, takie jak: uszkodzenie błony śluzowej podczas mycia zębów, czy zabiegu dentystycznego lub przygryzienia
• niedobory witamin i składników mineralnych: witaminy B12, żelaza czy kwasu foliowego
• żywność (a dokładniej dodawane do niej konserwanty)
• przyjmowanie silnych antybiotyków
• autoagresja komórek
• zapalenie jelit
• zakażenie wirusem HIV
• białaczka (jeśli występuje także leukopenia i małopłytkowość krwi)

A także stres, gorączka, alergie oraz zmiany hormonalne.

  Niekiedy leczenie następuje samoistnie. Wskazane jest unikanie żywności wywołującej nadżerki oraz przyjmowanie witamin i minerałów (witamina B12, żelazo, kwas foliowy). Czasem lekarz może zastosować środki koagulacyjne i przyżegające. Można też stosować leki przeciwbólowe, a także płukanki antyseptyczne (np. napar z szałwii). Powtarzające się, cięższe postacie choroby, wymagają leczenia antybiotykami lub sterydami.
Pojedyncze afty goją się zazwyczaj w ciągu 7 - 10 dni.

  Pojawiające się częściej niż raz w roku afty świadczą o nawrotowej odmianie choroby i wymagają szczególnej troski. Udowodniono, że dużą rolę odgrywają w tym przypadku czynniki genetyczne. Jeśli jedno z rodziców chorowało na aftozę nawrotową, 30% dzieci dziedziczy chorobę; jeśli chorowali oboje rodzice – 90%. Rzut choroby trwa od 4 do 8 dni i może się powtarzać przez całe lata. W przypadku aftozy nawrotowej należy się zgłosić na dodatkowe badania w celu wyeliminowania innych chorób.