Ze względu na "kołatanie serca" zgłosiłam się do lekarza pierwszego kontaktu. Zlecił on rtg klatki p
Ze względu na "kołatanie serca" zgłosiłam się do lekarza pierwszego kontaktu. Zlecił on rtg klatki piersiowej, ekg, badania krwi. Wszystkie wyniki były bardzo dobre. Podczas trwania badań (około 1.5 roku) lekarz pierwszego kontaktu stwierdził, że najprawdopodobniej choruję na borderline I nerwice lękową. Pani doktor zaleciła mi kontakt z psychiatrą lub psychoterapeutą I wysłała na zwolnienie. Oczywiście zgłosiłam się do psychiatry. Podczas pierwsze wizyty lekarz psychiatra stwierdził nerwice lękową z zaburzeniami somatycznymi ( nie jestem pewna ale chyba tak to sie nazywa) oraz depresje utajoną. Przepisał mi antydepresanty I lek nasenny oraz zalecił psychoterapie. I tu pojawia sie moje pytanie... Jakas ma to być terapia ? Indywidualna? Z psychoterapeutą czy psychologiem? W jakiej czestotliwosci odbywa sie terapia? Ile sesji moze potrwać? Dziękuję bardzo za wszelkie informację.
7 odpowiedzi
Mam w terapii pacjenta skierowanego przez psychiatrę i już po paru sesjach nastąpiła ogromna poprawa, więc naprawdę warto. Akurat w tym przypadku na razie odbywamy sesje raz w tygodniu, po około 50 minut ( jeśli jest coś istotnego pare minut dłużej nikogo nie zbawi ). Obydwie formy - stacjonarna i on- line są godne polecenia :).
To, ile będzie trwała terapia jest rzeczą bardzo indywidualną i zależy od głębokości zaburzenia/ diagnozy psychoterapeutycznej. Jeśli terapeuta faktycznie zdiagnozuje u Pani zaburzenia osobowości (wspomniała Pani o borderline, a nerwica i depresja mogą być jednymi z objawów zab. osobowości), wówczas konieczna będzie dłuższa psychoterapia. Częstotliwość spotkań (1 lub 2 razy w tygodniu przy terapii indywidualnej) zależy od nurtu, w jakim pracuje psychoterapeuta i jego techniki pracy. Proponuję zgłosić się do poradni zdrowia psychicznego w Pani miejscowości. Być może jest tam oferta psychoterapii indywidualnej lub grupowej refundowanej przez NFZ. Jeśli jednak zdecyduje się Pani na terapię prywatną, warto zwrócić uwagę, by osoba, do której się Pani zgłosi odbyła 4- letnie szkolenie psychoterapeutyczne rekomendowane przez PTPsychologiczne lub PTPsychiatryczne lub była w jego trakcie, a także, by superwizowała swoją pracę. Psychoterapeuta pracujący w prywatnym gabinecie nie musi być psychologiem, a nie każdy psycholog jest psychoterapeutą. Zachęcam, by podjęła Pani psychoterapię, ponieważ leki mogą pomóc i zredukować objawy, jednak ich przyczyna bez terapii nie zostanie rozwiązana. Pozdrawiam.
Witam, w przypadku opisywanych objawów zachęcam do skorzystania na początku z indywidualnej psychoterapii poznawczo-behawioralnej. Zalecam kontakt cotygodniowy, "na żywo". Terapeuta po zebraniu wywiadu zapewne odpowie Pani na pytanie o ilość sesji. Jeśli to będzie niewystarczające można później skorzystać z grupowej formy terapii dla pacjentów z zaburzeniami nerwicowymi na oddziale dziennym psychiatrycznym. Warto to omówić z terapeutą, aby polecił konkretne miejsce. Pozdrawiam, Karolina Saternus
Dobór terapeuty pod względem płci nie jest wyznacznikiem, terapeuta, psycholog, psychoterapeuta. Każda forma wsparcia jest dobra. Częstotliwość spotkań powinno się ustalić na pierwszym spotkaniu, również czas trwania (zazwyczaj 50 minut). Proszę pamiętać, że każda inwestycja w lepsze samopoczucie i komfort psychiczny to dobra lokata. Pozdrawiam
Droga Pani, BPD (borderline personality disorder), cechuje sie o czym zapewne wspomniał lekarz niestabilnością i dysregulacją pacjenta w obszarach behawioralnym, emocjonalnym i poznawczym (kognitywnym). W pierwszym rzędzie pacjenci z BPD odczuwają szerokie spektrum niestabilności emocjonalnej, które mogą przejawiać sie epizodami depresyjnymi, stanami lękowymi lub wybuchami złości / agresji. Drugą cechą jest fakt, iż pacjenci z BPD często przejawiają trudności w kontaktach interpersonalnych ich relacje tego typu mogą być chaotyczne, intensywne, powierzchowne. Kolejną charakterystyką jest potencjalna dysfunkcyjność behawioralna przejawiająca sie w zachowaniach impulsywnych, często też połączonych z samookaleczeniem sie i próbami suidycjalnymi. Również przestrzeń kognitywna pacjentów z BPD może dostarczać im sporych problemów poprzez, krótkie niepsychotyczne formy zaburzeń myślowych, włączając w to depersonalizacje i dysocjacje. Przepraszam za ten psychoterapeutyczny żargon ale jest on potrzebny, inaczej odpowiedź zajęłaby zbyt dużo miejsca, stosowne wyjaśnienia niektórych terminów znajdzie Pani, jeżeli zechce, łatwo w internecie. Psychoterapia zna szereg metod pomocy pacjentom z BPD, szczególnie użyteczne wydają sie być terapie z zakresu CBT. Dopowiem, iż w mojej ocenie psychoterapia powinna być indywidualna. Trzymam kciuki i pozdrawiam serdecznie.
Dzień dobry, jeśli psychiatra nie wspomniał o konkretnym nurcie, to może się Pani zgłosić na wizytę do psychoterapeuty i on podczas wizyt wstępnych/konsultacyjnych może zaproponować pracę z nim lub uznać, że inny psychoterapeuta (lub innego nurtu) byłby wskazany dla Pani. Ze swojej strony mogę polecić nurt psychodynamiczny jako pomocny w zgłaszanych przez Panią trudnościach. Psychoterapia najczęściej odbywa się z częstotliwością 1 lub 2 wizyt w tygodniu. Długość trwania jest bardzo indywidualna, jednak proces ma charakter długoterminowy. Te lub jeszcze inne pytania warto zadać psychoterapeucie już bezpośrednio w gabinecie, gdyż po ustaleniu większej liczby szczegółów, oczekiwań oraz stanu pacjenta można dokładniej omówić plan terapeutyczny i uzyskać konkretniejsze odpowiedzi. Pozdrawiam
Dzień dobry, jeżeli wyniki badań somatycznych są prawidłowe, a psychiatra rozpoznał zaburzenia lękowe z objawami somatycznymi, psychoterapia rzeczywiście może być bardzo pomocnym elementem leczenia — szczególnie w połączeniu z farmakoterapią. Objawy lękowe często manifestują się przez ciało, np. kołataniem serca, napięciem, dusznością, zawrotami głowy, problemami żołądkowymi czy uczuciem ciągłego pobudzenia. To nie oznacza, że objawy są „udawane” — układ nerwowy realnie reaguje przeciążeniem i przewlekłym napięciem. Najczęściej rekomendowana jest psychoterapia indywidualna prowadzona przez psychoterapeutę. Psycholog może prowadzić konsultacje i wsparcie psychologiczne, natomiast psychoterapeuta jest specjalistą przygotowanym do długoterminowej pracy terapeutycznej nad mechanizmami lęku, emocjami, relacjami czy sposobami radzenia sobie ze stresem. W przypadku zaburzeń lękowych bardzo dobrze przebadaną metodą jest terapia poznawczo-behawioralna (CBT), choć wybór nurtu powinien być dopasowany indywidualnie do Pani potrzeb i trudności. Najczęściej terapia odbywa się: raz w tygodniu, sesja trwa około 50 minut, długość terapii jest bardzo indywidualna — może trwać od kilku miesięcy do dłuższej pracy terapeutycznej, szczególnie jeśli trudności utrzymują się od wielu lat lub współwystępują problemy emocjonalne, depresyjne czy relacyjne. Najważniejsze jest znalezienie terapeuty, przy którym będzie czuła się Pani bezpiecznie i zrozumiana. Relacja terapeutyczna ma bardzo duże znaczenie dla skuteczności terapii. Pozdrawiam serdecznie Agnieszka Achramowicz-Bielecki mgr psychologii, psychoterapeuta CBT
Wszystkie treści, w szczególności pytania i odpowiedzi, dotyczące tematyki medycznej mają charakter informacyjny i w żadnym wypadku nie mogą zastąpić diagnozy medycznej.







