Witam, Od pewnego czasu jestem bardzo rozdrażniona, wszystko mnie denerwuje. Najbardziej chodzi tu

Dzień dobry, powodów takiego stanu rzeczy, który Pani opisała, może być bardzo wiele. Należałoby przyjrzeć się historii Państwa relacji, jak i również tego co w ostatnim czasie dzieje się w Pani życiu. Pobudzenie, które Pani doskwiera może mieć podłoże sytuacyjne oraz somatyczne (związane ze zmianą zdrowotną w ciele). Wyjaśnieniem źródła Pani dolegliwości może zająć się psychoterapeuta jak i lekarz psychiatra. W obu przypadkach otrzyma Pani nie tylko odpowiedzi na zadane pytania jak i podpowiedź odnośnie tego, jak sobie z tym radzić. Jeżeli będę mogła pomóc, zapraszam do kontaktu - być może odpowiedź jest prostsza niż mogłaby się wydawać. Julia Krawczyk

Dzień dobry, proszę pamiętać, że relacja się zmienia bo zmieniają się potrzeby partnerów i nie ma sensu zaprzeczać temu co jest teraz między wami, jakie uczucia się pojawiają w Pani i w partnerze. Na początek zalecałbym psychoterapię par.

Dziękuję, że napisałaś — wiele osób w związkach przeżywa podobne momenty i to, że szukasz odpowiedzi, jest bardzo ważne.
To, co opisujesz — rozdrażnienie, irytacja wobec partnera, zmniejszona bliskość emocjonalna, tęsknota za dawnym zaangażowaniem i jednocześnie wyrzuty sumienia — może wynikać z różnych przyczyn i nie musi od razu oznaczać, że uczucia wygasły „na zawsze” albo że coś z Tobą jest „nie tak”.
W związkach, szczególnie tych trwających dłużej, naturalne są fazy zmiany — początkowa ekscytacja i silne emocje („motylki w brzuchu”) z czasem ustępują miejscu bardziej codziennej, spokojnej więzi. U niektórych osób taki etap może wywoływać frustrację, poczucie utraty, dezorientację, szczególnie jeśli porównuje się aktualne emocje do tych z początku relacji.
Rozdrażnienie może też mieć związek z przeciążeniem emocjonalnym, stresem, zmęczeniem, niewyrażonymi potrzebami, które kumulują się i ujawniają właśnie w bliskiej relacji — bo to najbliższa osoba często „zbiera” te emocje.
Nie da się jednoznacznie odpowiedzieć, czy to „wygasanie uczuć”, czy np. reakcja na stres, napięcie psychiczne, czy przejściowy kryzys relacyjny. Ale to na pewno moment, w którym warto się zatrzymać i przyjrzeć temu głębiej — najlepiej z pomocą psychologa lub psychoterapeuty.
To, że chcesz, by było inaczej, że widzisz w partnerze wartościowego człowieka i masz refleksję nad własnym zachowaniem — to bardzo dobry znak. Z tym da się pracować.
Nie jesteś sama w tym doświadczeniu — i nie musisz przez to przechodzić bez wsparcia. Warto o siebie zadbać.