Witam. Od czasu kiedy urodziło nam się dziecko nie ma dnia, żebyśmy nie kłócili się z mężem. Najczęś

Witam. Od czasu kiedy urodziło nam się dziecko nie ma dnia, żebyśmy nie kłócili się z mężem. Najczęściej są to błahe sprawy typu niezamieciona podłoga lub sterta prania. Ja po ciąży stałam się nerwowa i przygnębiona, natomiast mąż jest uparty i ciężko jest mi przy nim wyrazić swoje zdanie. Czuję, że jestem mu potrzebna tylko wtedy kiedy żąda ode mnie aby się pokochać. Ma duże libido z kolei u mnie drastycznie nastąpił spadek. Mąż lubi robić mi docinki, mówi do mnie (niby w żartach)- ,,salceson" albo ,,kiedy schudniesz". Nie widzi, że sprawia mi to przykrość. W dodatku jest bardzo skąpy, wydziela mi pieniądze i żałuje na wszystko pieniędzy. Woli robić wszystko tanim kosztem. Do remontu nie zatruni fachowców tylko woli wszystko sam zrobić. W gniewie raz mu powiedziałam, że ,,po co mu żona, skoro i tak się nie liczy z jej zdaniem". Czasem nie wiem co mam robić, czuję się często nieszczęśliwa i jakby ,,w klatce". Praktycznie nigdzie nie wychodzimy z mężem. Szkoda mu pieniędzy. Boli mnie też to, że jest pod wpływem matki. Robi wszystko jak ona mu zagra a jej to pasuje. Boli mnie to, że jestem gdzieś tam w tyle a respektowaniu i braniu mojego zdania pod uwagę mogę sobie tylko chyba pomarzyć... Zwykle kończy się przerywaniem mi w połowie zdania. Jestem kłębkiem nerwów i sama czuję, że się nie długo wykończę...