Witam. Ja z takim problemem. Odkąd urodziłam córeczkę mam problem z wyjściem na dwór do sklepu czy o

Dzień dobry, okres ciąży, poród, adaptowanie się do opieki nad dzieckiem oraz zmian w życiu, które wiążą się z przyjściem dziecka na świat to bardzo energochłonny czas w życiu kobiety i całej rodziny. Wspomniała Pani o trudnościach w związku, które stanowią źródło stresu. Opisane przez Panią objawy wskazują, że po porodzie rozwinęły się zaburzenia lękowe. Czasem tak się zdarza. Na rozwój zaburzeń mają wpływ wahania hormonów, trudna sytuacja w bliskich relacjach lub trudna sytuacja życiowa, stresujące przeżycia i inne czynniki, na przykład genetyczne. Niestety samej będzie Pani trudno poradzić sobie z lękami a objawy znacznie utrudniają życie. Zaburzenia lękowe leczy się psychoterapią, czasami niezbędne okazuje się włączenie także leków. Polecam aby zgłosiła się Pani do psychoterapeuty pracującego w nurcie poznawczo-behawioralnym. Ten właśnie nurt zalecany jest w leczeniu zaburzeń lękowych. Terapeuta przeprowadzi Panią przez proces leczenia i w razie potrzeby skieruje do lekarza psychiatry. Pozdrawiam serdecznie, Emilia Szymanowicz

Dzień Dobry, widzę że sprawa jest trudna. Myślę, ze odpowiednim krokiem będzie skontaktowanie się ze specjalistą. Pozdrawia serdecznie

Dzień dobry, warto poszerzyć tutaj wywiad, ale codzienny stres o którym Pani wnosi mógł się przyczynić do powstania opisywanych lęków. Zdaje się, że objawy somatyczne przeżywane w sklepie, które Pani opisuje mogą wskazywać na występowanie lęku panicznego. Zachęcam do umówienia się do psychoterapeuty w celu poznania technik do radzenia sobie z lękiem i wyciszenia objawów. Zwykle już kilka spotkań daje skuteczną poprawę w przypadku ataków paniki. Pozdrawiam serdecznie

Dzień dobry Pani. Jest Pani mamą 11-miesięcznej dziewczynki, a okres poporodowy, nawet wiele miesięcy po porodzie, może bardzo obciążać układ nerwowy. Zmęczenie, niewyspanie, odpowiedzialność za dziecko i stres domowy często wywołują przewlekłe napięcie, które z czasem zamienia się właśnie w takie reakcje lękowe. To, co Pani opisuje, z dużym prawdopodobieństwem nie jest niczym „nienormalnym” ani oznaką słabości. Jeśli wychodzenie z domu zaczyna być trudne, to ważny sygnał, by skonsultować się z psychologiem lub terapeutą (najlepiej CBT). To nie chodzi o „diagnozę”, ale o nauczenie się uspokajania ciała i odzyskania poczucia bezpieczeństwa. Dla spokoju warto też wykonać podstawowe badania krwi i skonsultować się z internistą — żeby mieć pewność, że wszystko jest w porządku fizycznie. Pani organizm z dużym prawdopodobieństwem woła o wsparcie, odpoczynek i trochę troski o siebie. I to jest w pełni zrozumiałe.