W tym roku skończę 29lat. Mój problem to brak pracy i zajęcia od kwietnia, szukam wciąż ale demotywu

To, co Pani opisuje, brzmi jak bardzo trudny i obciążający czas. Brak pracy przez dłuższy okres potrafi mocno uderzyć w poczucie własnej wartości i sprawczości, wiele osób w takiej sytuacji zaczyna myśleć o sobie w surowy, niesprawiedliwy sposób. To nie znaczy, że jest Pani „beznadziejna” czy „szara”, to raczej sygnał, jak bardzo ta sytuacja Panią rani.
Czytam też dużo lęku: przed samotnością, dorosłością, utratą bliskich. Kiedy czujemy się mniej pewni siebie i mamy za sobą doświadczenia bycia wykorzystaną, świat może wydawać się niebezpieczny, a relacje, szczególnie z mężczyznami mogą budzić paraliż. To zrozumiałe reakcje na wcześniejsze zranienia, a nie dowód, że „nie da Pani rady”. Bardzo ważne, że ma Pani już umówioną wizytę u psychologa. To odważny i dojrzały krok. W terapii można bezpiecznie przyjrzeć się poczuciu własnej wartości, lękowi i schematom w relacjach – i stopniowo je zmieniać. Na ten moment proszę spróbować być dla siebie choć odrobinę bardziej wyrozumiałą. Jest Pani w trudnym miejscu, ale szuka Pani pomocy i nie poddaje się, to mówi o Pani sile, nawet jeśli teraz jej Pani w sobie nie widzi.

Dziękuję, że Pani pisze. Opisuje Pani czas dużej niepewności i zmęczenia. Długotrwałe poszukiwanie pracy potrafi obniżyć energię i wiarę w siebie.

Sytuacja zawodowa ma ogromny wpływ na to, jak się widzimy i jak oceniamy swoje możliwości. Długie poszukiwanie pracy potrafi podkopać wiarę w siebie.

Cieszę się, że ma Pani już umówioną wizytę u psychologa. To dobry moment, by spokojnie przyjrzeć się temu, co dziś najbardziej obciąża: obawie przed samotnością, doświadczeniom z przeszłości oraz napięciu w relacjach z mężczyznami.

Doświadczenia wykorzystania czy przekroczenia granic zostawiają ślad w ciele i w relacjach. W terapii można stopniowo odzyskiwać poczucie bezpieczeństwa i większą swobodę w kontakcie z innymi.

Ma Pani 29 lat. To etap budowania fundamentów pod kolejne lata życia. Proces ten bywa nierówny i wymaga czasu.

Proszę dać sobie przestrzeń na ten etap i pozwolić, aby rozpoczęta terapia stała się miejscem porządkowania i wzmacniania wewnętrznego oparcia.

Z życzliwością

Agnieszka Balicka
psycholog / psychoterapeuta

Szanowna Pani,
opisuje Pani bardzo trudny moment w życiu – brak pracy, spadek motywacji, obniżone poczucie własnej wartości oraz lęk o przyszłość. To naturalne, że długotrwałe pozostawanie bez zatrudnienia wpływa na samoocenę i nasila myśli o „nieporadzeniu sobie w dorosłości”. Proszę pamiętać, że to sytuacja życiowa, a nie dowód na Pani bezwartościowość.
Bardzo dobrą decyzją jest umówiona wizyta u psychologa w marcu. To właściwy krok – terapia może pomóc w odbudowie poczucia własnej wartości, przepracowaniu trudnych doświadczeń z przeszłości oraz w pracy nad lękiem w relacjach, w tym z mężczyznami.
Równolegle warto zadbać o obszar zawodowy. Może Pani bezpłatnie skorzystać z pomocy doradców zawodowych w Centrach Poradnictwa Zawodowego przy Wojewódzkich Urzędach Pracy.
Konsultacje z doradcą pomagają uporządkować kompetencje, określić kierunek zawodowy oraz zwiększyć poczucie sprawczości.
To, że szuka Pani pomocy, świadczy o odpowiedzialności za siebie – a nie o słabości. Obecny kryzys nie przesądza o Pani przyszłości. Życzę dużo spokoju, cierpliwości i wytrwałości. Proszę dać sobie czas – zmiany są możliwe.

Co w sobie lubisz?
Czego w sobie nie jesteś w stanie zaakceptować?
Czym zajmujesz się z przyjemnością?
Nad czym chciałabyś popracować, aby przyblizyć się do zadowalających wyników?
Nie zapominaj, że każdy jeden człowiek posiada wady i deficyty , które utrudniają im zachowanie równowagi w codzienności, tylko jedni mocniej koncetrują się na swoich zasobach, a inni pogrążają w rozpaczy, skupiając się na własnych brakach.
Jeżeli masz ochotę popracować nad poczuciem wartości, potrzebujesz zaopiekowania w kryzysie bezrobocia, pragniesz stać się bardziej asertywna to zapraszam do kontaktu online
Eletroniczną pocztą prześlę Ci kontrakt