W trakcie dnia mam kilka takich epizodów, że siedzę, patrzę np. na drzwi, jakiś przedmiot, ścianę i

Szanowna Pani, zapraszam na diagnozę do siebie. Podczas diagnozy biorę pod uwagę czynniki zarówno psychiczne jak i fizjologiczne Jestem pewien, że znajdziemy rozwiązanie Pani problemu, ponieważ nie poddaję się dopóki nie poznamy obszaru problemowego. Zapraszam na wizytę do siebie.

Patrząc na objawy które pani opisuje spróbował bym podejścia holistycznego , oraz udał się na konsultację do irydologia. Jest to prawdopodobnie wielopłaszczyznowy problem który jest do rozwiązania. Pozdrawiam

Dzień dobry,

Twoje objawy, takie jak wrażenie, że przedmioty się przybliżają lub że się zapadasz, oraz uczucie zawrotów głowy, mogą być bardzo niepokojące. Skoro odwiedziłaś już wielu specjalistów i nie znaleziono fizycznej przyczyny, warto rozważyć inne aspekty.

Jedną z możliwości może być podłoże psychiczne, takie jak zaburzenia lękowe czy epizody derealizacji. Stres i napięcie mogą wywoływać takie objawy. Warto rozważyć konsultację z psychiatrą lub psychologiem, którzy mogą pomóc zidentyfikować źródło problemu i zaproponować odpowiednie leczenie.

Możesz również spróbować technik relaksacyjnych, takich jak głębokie oddychanie, medytacja czy joga, które pomagają zmniejszyć poziom stresu i mogą przynieść ulgę.

Pamiętaj, że poszukiwanie pomocy psychologicznej jest równie ważne jak wizyta u lekarza. Twoje zdrowie psychiczne ma ogromny wpływ na to, jak się czujesz fizycznie. Trzymaj się i dbaj o siebie!

Witaj, to co opisujesz, brzmi jak doświadczenie bardzo realne – choć jego źródło nie musi być „organiczne”. Skoro przeszłaś szeroką diagnostykę i nic niepokojącego nie wyszło, to warto odważnie spojrzeć w stronę układu nerwowego i psychiki, nie jako „ostatniej deski ratunku, tylko jako pełnoprawnego tropu.
Te epizody – poczucie przybliżania się obrazu, zapadania, zawrotów przy zamkniętych oczach, napięcie i niepokój – często pojawiają się przy stanach przeciążenia układu nerwowego. Ciało wchodzi w tryb „czujności”, nawet jeśli nie ma realnego zagrożenia. To może przypominać elementy derealizacji (świat jakby „zmienia dystans”) albo zawrotów o podłożu lękowym. Nieprzyjemne, ale nie niebezpieczne.

Nie musisz z tym zostawać sama – możemy to spokojnie rozłożyć na czynniki pierwsze i znaleźć sposób, który będzie dla Ciebie działał.
Pozdrawiam
Sylwia Jankowska