Proszę o informację w jaki sposób rozmawiać z osobą z natręctwami, zabraniać sprawdzania, mówić że t

Dzień dobry, przede wszystkim osoba z silnymi natręctwami powinna zgłosić się do specjalisty, aby zdiagnozować dokładnie problem i ewentualnie rozpocząć psychoterapię. Jest to najskuteczniejsza metoda poradzenia sobie z tym problemem. Rola bliskich również jest bardzo istotna dla poradzenia sobie z zaburzeniem. Należy przede wszystkim skupić się na współpracy z osobą leczącą się oraz psychoterapeutą w celu redukcji objawów. Warto porozmawiać z osobą zmagającą się z natręctwami w jaki sposób chciałaby, abyśmy się angażowali w pomoc. Zawsze najważniejszymi zasadami dla bliskich osób z natręctwami są: - psychoedukacja na temat zaburzeń obsesyjno - kompulsyjnych (polecam książkę "Pokonać OCD czyli zaburzenia obsesyjno - kompulsyjne: praktyczny przewodnik" Pedrick, Hyman) -zabranianie sprawdzania i zapewnianie, że coś nie jest prawdą często na dłuższą metę powoduje wzrost napięcia u osoby zmagającej się z problemem, jednakże, na ile to możliwe, należy unikać współuczestniczenia w sprawdzaniu i nie ulegać prośbom o uspokojenie (to nasila objawy) - empatia i świadomość tego, że osoby z natręctwami nie wykonują danych czynności ze słabości, czy złośliwości, lecz ulegają objawom zaburzenia, które można wyleczyć - świadomość naszych własnych, często trudnych emocji w towarzyszeniu osobie z zaburzeniem

Biorąc pod uwagę fakt, że natręctwa, czy kompulsje, to sposób adaptacyjny na poradzenie sobie z doświadczanym napięciem wewnętrznym (lękiem), które jednocześnie wywołuje przymus powtarzania pewnych zachowań, które trudno uznać za skończone (stąd przymus powtarzania), na pewno warto zadbać o sworzenie warunków obniżających napięcie i poszerzenie świadomości tej osoby w kwestii potrzeby kontroli z jej strony tego zachowania. Tylko w bezpiecznych warunkach jesteśmy zdolni do zmiany. Na pewno może pomóc wizyta u terapeuty, psychologa szkolnego lub konsultacja w poradni. Ale również pomocna może okazać się życzliwa rozmowa dotycząca przeżywanych emocji w danej chwili. Sam fakt uzmysłowienia sobie swoich lęków, pomaga obniżyć napięcie. Na przykład: że można podzielić się z drugą osobą, czego się obawiamy w danym momencie i zostać z tym przyjętym, usłyszanym.

Dzień dobry, na początek psychoedukacja, myślę , że spotkanie ze specjalistą, który wytłumaczy specyfikę zaburzenia i nakieruję jak nie wchodzić w objawy będzie najlepszym sposobem.