Od 4 lat zmagam się z depresją i nerwicą lękowa. Żadna terapia mi nie pomaga . Pochowalam mame 3 mie

Dzień dobry, pisze Pani o bardzo dużych zmianach w swoim życiu, które zaszły w szybkim czasie i o ogromnym bólu psychicznym. Jest Pani w żałobie, a równolegle pojawia się wiele pytań związanych z przyjściem na świat nowego człowieka. Nie musi Pani być w tym sama & wytrzymywać to cierpienie. Bardzo ważne jest żeby Pani skorzystała z pomocy psychiatry i psychoterapeuty. Pisze Pani, że dotychczasowe spotkania nie przyniosły ulgi - nie wiem w jakim paradygmacie Pani pracowała i ile trwały procesy, ale warto żeby Pani dała sobie szansę w procesie zdrowienia. Pracuję w nurcie psychodynamicznym i często współpracuję z pacjentami, którzy cierpią na nerwicę i depresję. Żeby zmiany były nie tylko zauważalne, ale też utrzymywały się na stałe to ważne jest, aby dać sobie czas i przede wszystkim szczerze porozmawiać z terapeutą na sesjach o tym co oddala, co burzy poziom bezpieczeństwa, z czego nie jesteśmy zadowoleni. Bardzo często to wzmacnia terapię i pozwala na głębszą pracę przy kolejnych spotkaniach. To co Pani przeżywa jest bez wątpienia bardzo trudne, ale to właśnie takie kryzysowe sytuacje pozwalają na rozpoczęcie największych zmian w naszym życiu. Proszę z tego nie rezygnować.

Dzień dobry, Warto zwrócić się po pomoc do specjalisty i nie zostawać z tym sama. Psychoterapia jest skuteczną formą pomocy w różnorakich kryzysach życiowych i potrafi być platformą do dobrych zmian i zdrowienia. Utrata rodzica potrafi być bardzo trudnym doświadczeniem, takim, które bardzo mocno podważa nasze poczucie bezpieczeństwa oraz sens życia. Bycie w procesie terapii pozwala na przyjrzenie się procesowi żałoby i straty i pozwala na zaopiekowanie tych trudnych tematów. Zachęcam do poszukania wsparcia w Pani okolicy. Życzę Pani wszystkiego dobrego. Pozdrawiam. Joanna Gorczowska.

Dzień dobry. To takie ważne móc o tym wszystkim rozmawiać. Opisuje Pani stan, który przyczynia się do ogromnego cierpienia. Wygląda na to , że tkwi Pani w neurotycznym kole lęku, które można przerwać przy wsparciu psychoterapeuty. Logoterapia jest nurtem , który wychodzi na przeciw stanom lękowym i neurozom wykorzystując podejście integrujące wielowymiarowość człowieka. Zapraszam do pracy w nurcie Logoterapii, trzeciej wiedeńskiej szkoły psychoterapii opartej na poszukiwaniu sensu i celu. Pozdrawiam.

Dziękuję za to, że podzieliła się Pani swoimi trudnościami. Rozumiem, że zmaganie się z depresją, nerwicą lękową, a do tego utrata mamy oraz ciąża mogą być przytłaczające i wyczerpujące. To, co Pani przeżywa, to ogromne obciążenie emocjonalne, które może sprawić, że poczuje się Pani przytłoczona i bezsilna. Oto kilka kluczowych kroków, które mogą pomóc w tej trudnej sytuacji: Wsparcie medyczne i farmakologiczne: Jeśli dotychczasowe terapie nie przynosiły oczekiwanych rezultatów, warto rozważyć konsultację z psychiatrą, który może ocenić, czy obecne leczenie farmakologiczne jest odpowiednie i czy nie wymaga dostosowania. Czasami, w obliczu tak dużych obciążeń, jakich Pani doświadcza, konieczne jest wspomaganie terapii psychologicznej odpowiednimi lekami, które mogą pomóc w stabilizacji nastroju i zmniejszeniu lęków. Wsparcie terapeutyczne: Warto rozważyć zmianę podejścia terapeutycznego. Czasami inny rodzaj terapii, może okazać się bardziej skuteczny w radzeniu sobie z lękami i depresją. Może również warto rozważyć terapię skoncentrowaną na traumie, która mogłaby pomóc w przetwarzaniu straty mamy i związanych z tym trudnych emocji. Wsparcie społeczne: Nie jest Pani sama. Warto zastanowić się nad wsparciem ze strony bliskich osób, przyjaciół lub grup wsparcia. Rozmowa z kimś, kto rozumie, przez co Pani przechodzi, może przynieść ulgę i poczucie, że jest Pani zrozumiana. Zajęcie się atakami paniki: Ataki paniki i lęki, które Pani opisuje, są niezwykle trudne do zniesienia. Nauka technik oddechowych i relaksacyjnych może pomóc w radzeniu sobie z nimi w momencie, gdy się pojawiają. Warto również pracować z terapeutą nad strategiami radzenia sobie z lękami, aby zminimalizować ich wpływ na codzienne życie. Zdrowie fizyczne: Warto również zwrócić uwagę na zdrowie fizyczne, szczególnie teraz, gdy jest Pani w ciąży. Regularne badania i konsultacje z lekarzem mogą pomóc rozwiać obawy związane ze zdrowiem, a także zapewnić, że Pani ciało jest w dobrej kondycji. Znalezienie momentów ulgi: Chociaż może to wydawać się trudne, spróbuj znaleźć codziennie małe chwile, które przynoszą ulgę i radość. Może to być coś tak prostego jak spacer, czytanie książki, medytacja lub słuchanie ulubionej muzyki. Te małe chwile mogą pomóc złagodzić obciążenie i przynieść chwilę wytchnienia. Proszę pamiętać, że jest Pani w trudnym okresie życia i to naturalne, że odczuwa Pani przytłoczenie. Ważne jest, aby nie pozostawać z tym wszystkim sama – wsparcie specjalistów, rodziny i przyjaciół jest teraz kluczowe. Nawet jeśli teraz wydaje się, że sytuacja jest beznadziejna, istnieją strategie i narzędzia, które mogą pomóc w złagodzeniu bólu i lęku. Proszę nie rezygnować z poszukiwania pomocy. Są ludzie i metody, które mogą Panią wesprzeć w tej trudnej chwili. Wszystkiego dobrego.

Dzień dobry. Obecnie jest Pani w bardzo trudnym życiowym czasie. Zarówno śmierć mamy, jak i zajście w ciążę to wydarzenia życiowe, które są obciążające i powodują występowanie wielu emocji. Żałoba wymaga czasu i opłakania. Zasadnym byłoby zgłoszenie się do specjalisty (psychoterapeuty), który pomógłby towarzyszyć Pani w tym procesie zmian w Pani życiu (pożegnaniu swojej mamy i przygotowaniu Pani do roli mamy) oraz przeżywaniu i nazywaniu pojawiających się uczuć. Być może zasadna byłaby również konsultacja u psychiatry. Pozdrawiam

Dzień dobry Widzę, że mierzy się Pani z ogromnym obciążeniem emocjonalnym - związanym ze stratą mamy, depresją, lękiem oraz ciążą. To bardzo dużo, jak na jedną osobę, i nic dziwnego, że czuje się Pani przytłoczona. Ta sytuacja jest złożona i wymaga profesjonalnego wsparcia - szczególnie teraz, gdy chodzi zarówno o Pani zdrowie, jak i zdrowie dziecka. Bardzo ważne, aby nie została Pani z tym sama. Zachęcam, by jak najszybciej skontaktowała się Pani z psychologiem lub psychoterapeutą, który ma doświadczenie w pracy z kobietami w ciąży i w okresie okołoporodowym.

Dzień dobry, to, czego Pani doświadcza, jest ogromnym obciążeniem psychicznym i emocjonalnym. Strata mamy, ciąża, wieloletnie zmaganie się z depresją i lękiem — każdy z tych czynników osobno potrafi przeciążyć układ nerwowy, a pojawienie się ich jednocześnie może powodować poczucie całkowitego wyczerpania i bezradności. To bardzo ważne, aby wiedziała Pani, że silne lęki, ataki paniki, poczucie „że zaraz zwariuję”, lęk przed śmiercią czy zawałem są częstymi objawami bardzo przeciążonego układu nerwowego i zaburzeń lękowych. Same w sobie nie oznaczają utraty kontroli psychicznej ani „szaleństwa”, choć potrafią być niezwykle przerażające. Dodatkowo jest Pani obecnie w okresie żałoby i jednocześnie w ciąży, co wiąże się również z ogromnymi zmianami hormonalnymi i emocjonalnymi. Organizm może być w stanie ciągłego alarmu i napięcia. Jeżeli ma Pani poczucie, że dotychczasowa terapia nie pomaga, czasami warto rozważyć: zmianę nurtu terapeutycznego lub terapeuty, konsultację psychiatryczną dotyczącą dalszego leczenia, szczególnie w kontekście ciąży, terapię bardziej ukierunkowaną na regulację lęku, traumę, żałobę i pracę z układem nerwowym, większe wsparcie emocjonalne i niepozostawanie z tym samej. Najważniejsze jest teraz to, aby nie wymagała Pani od siebie „natychmiastowego pozytywnego myślenia”. W tak dużym przeciążeniu organizm często nie reaguje na proste próby „zmiany myślenia”, ponieważ potrzebuje najpierw poczucia bezpieczeństwa, regulacji i stopniowego zmniejszania napięcia. Jeżeli pojawiają się myśli rezygnacyjne, poczucie utraty kontroli lub obawa, że może Pani zrobić sobie krzywdę, bardzo ważny jest pilny kontakt z psychiatrą, lekarzem lub całodobową pomocą kryzysową. Nie musi Pani przechodzić przez to sama. Pozdrawiam serdecznie Agnieszka Achramowicz-Bielecki mgr psychologii, psychoterapeuta CBT