mam problem z tym nie chce sie jakos rozpisywac tylko krotko i na temat chodze do psychologa psychia

Dzień dobry, opisywany problem może wskazywać na rozwijającą się fobię społeczną. Warto szczerze powiedzieć o tym zarówno psychologowi, jak i psychiatrze. Pozdrawiam i życzę zdrowia.

Myślę, że odpowiedź na pytanie o nazwę nerwicy nie przyniesie ulgi. Ważne, aby podobny opis przedstawił Pan/Pani psychiatrze/psychologowi. A oni, na podstawie analizy objawów, a być może również dodatkowych badań, przedstawią właściwą diagnozę i zaproponują postępowanie skuteczne względem opisanej sytuacji. Życzę zdrowia

W oparciu o opisanych przez Ciebie objawów, wydaje się, że mogą występować pewne cechy związane z nerwicą natręctw (ang. obsessive-compulsive disorder - OCD). OCD jest zaburzeniem lękowym, które charakteryzuje się występowaniem natrętnych myśli, obrazów lub impulsów (jak twoje wymyślanie sobie osoby, której nie lubisz), oraz wykonywaniem powtarzających się zachowań lub rytuałów (np. spóźnianie się, obawa o skutki, jeśli nie wykonasz określonych działań). Ważne jest, aby skonsultować się z lekarzem psychiatrą lub psychologiem w celu dokładnej diagnozy i opracowania odpowiedniego planu leczenia. Psychoterapia, terapia poznawczo-behawioralna, a także ewentualnie farmakoterapia (leki przeciwdepresyjne, anksjolityki) mogą być stosowane w leczeniu OCD.

Ważne jest, aby kontynuowała Pani leczenie i porozmawiała ze swoim psychologiem o tych objawach, swoich przemyśleniach i emocjach, które obecnie Pani towarzyszą. Regularność wizyt i szczerość w rozmowie ze specjalista mogą znacznie pomóc. Pozdrawiam.

To, co opisujesz, brzmi jak objawy zaburzeń obsesyjno-kompulsyjnych (OCD), czyli nerwicy natręctw. Występują wtedy uporczywe, natrętne myśli i potrzeba robienia czegoś, żeby „zapobiec” negatywnym skutkom. To nie jest Twoja wina – to zaburzenie, które można leczyć. Jeśli dotychczasowa terapia nie pomaga, warto poszukać specjalisty z doświadczeniem w terapii poznawczo-behawioralnej (CBT) dla OCD, a psychiatra może też dobrać odpowiednie leki. Nie rezygnuj z pomocy – są skuteczne metody, tylko czasem trzeba trafić na odpowiednią osobę i formę leczenia.

Dzień dobry, pytanie jest trochę krótkie dlatego trudno dokładnie zrozumieć co ma Pan na myśli. Warto gdyby Pan rozwinął i opowiedział więcej o swoim problemie. Spróbuję jednak odpowiedzi na podstawie tego co Pan napisał. "czasem potrafie sie spoznic na lekcje lub na jakies spodkanie. Jest to uciążliwe." Przykro mi, że jest to dla Pana uciążliwe. Uciążliwe spóźnianie się na ważne spotkania może świadczyć o różnych problemach. Jeśli spóźnia się Pan na nie z lęku na przykład przed tym spotkaniem lub przed tym jak Pan wypadnie to może być zaburzenie lękowe. Jeśli wynika to z tego, że ma Pan obsesyjne myśli i wykonuje Pan rytuały albo czynności zabezpieczające, które zajmują dużo czasu to może być zaburzenie obsesyjno-kompulsyjne. Jeśli generalnie ma Pan problem z uwagą, spóźnianiem się, niedokańczaniem ważnych spraw to może wynikać z ADHD. Warto wybrać się do psychologa, żeby zdiagnozować problem i dowiedzieć się z czego to może wynikać. "Mam takie cos, że wymysle sobie jakas osobe ktorej nie lubie i ze jak tego nei zorbie ta nia sie stane" ważną informacją byłoby tutaj kiedy czego Pan nie zrobi to się stanie Pan jak ta osoba i jak silna jest Pana wiara w to. Jeśli boi się, że Pana pomysł się spełni i robi Pan różne rzeczy, żeby temu zapobiec, to może być zaburzenie obsesyjno-kompulsyjne. Jeśli udałoby się potwierdzić jakieś zaburzenie to warto byłoby skorzystać z psychoterapii. Psychoterapia poznawczo-behawioralna ma udowodnione naukowo działanie i polepszenie można już uzyskać w około pół roku regularnych spotkań raz w tygodniu. Trzymam kciuki za rozwiązanie Pana problemu! Wierzę, że można z niego wyjść, potrzebuje Pan dobrej diagnozy i psychoterapeuty!

Dzień dobry, domyślam się, że doświadczanie takich stanów może być wyjątkowo trudne, szczególnie, w poczuciu braku zaufania do opinii innych osób. Chciałbym jednak mimo wszystko zaprosić Cię na konsultację stacjonarną lub online, na której będę mógł dowiedzieć się więcej o Twoich trudnościach i spróbować udzielić adekwatnego wsparcia.

Dzień dobry, opisane objawy mogą być bardzo obciążające i rozumiem, że przy długotrwałych trudnościach może pojawiać się zniechęcenie oraz poczucie braku nadziei. Warto powiedzieć o tych konkretnych myślach swojemu psychologowi lub psychiatrze bardzo wprost, nawet jeśli wydają się dziwne czy trudne do opisania. To ważna informacja diagnostyczna i terapeutyczna. Jeśli dotychczasowa pomoc nie przynosi efektów, czasami potrzebna jest zmiana formy terapii, specjalisty albo dokładniejsza diagnoza i to absolutnie nie oznacza, że „nic nie da się zrobić”. Objawy lękowe i natrętne myśli są obszarem, z którym można skutecznie pracować. Proszę nie zostawać z tym samej/samemu. Pozdrawiam serdecznie.