Jestem osobą która siebie nie lubi, w dzieciństwie byłam często krytykowana i czułam się gorsza. Cał

Objawy o których Pani mówi z całą pewnością stanowią dla Pani duże źródło cierpienia. Na podstawie Pani opisu trudno jest stwierdzić z czego wprost wynikają wymienione przez Panią trudności. Nadmierne poczucie winy czasem wynika z bardzo surowych standardów jakimi się posługujemy względem siebie. Czasem może one wynikać z tzw. zniekształceń poznawczych czyli błędów w myśleniu, przez które skupiamy się wyłącznie na bolesnych aspektach sytuacji lub własnej osoby. Czasem mogą też one być konsekwencją nieadaptacyjnych przekonań dotyczących siebie, innych ludzi oraz świata. Pojawiają się one też nieraz w reakcji na traumę. Oprócz tego, potencjalnych przyczyn takiego stanu rzeczy jest na prawdę sporo. Z całego serca namawiam do podjęcia psychoterapii (np. w nurcie poznawczo-behawioralnym albo schematów) aby móc przyjrzeć się tej sprawie- to najlepszy sposób aby dowiedzieć się , co powoduje pojawianie się u Pani tego typu problemów.

Dzień dobry. Ważne, żeby nie poddawać się po pierwszych próbach podjęcia psychoterapii. Czasami potrzeba po prostu więcej czasu na wprowadzenie stałych zmian. Znalezienie pomocnego rozumienie siebie w relacji do nas samych i innych ludzi, to proces wymagających cierpliwości. Należy dobrać odpowiedni dla siebie i swoich trudności nurt psychoterapeutyczny oraz terapeutę, który będzie nam odpowiadał. Bywa, że nam samym jest być trudno się otworzyć i komuś zaufać. Pozdrawiam Joanna J-T

Dzień dobry,
częste powracanie do przeszłych wydarzeń nazywamy ruminacjami, związane to być może z obniżoną samooceną. Czasem jest to błędne koło, z którego ciężko nam się samemu uwolnić. Nazwać to możemy wewnętrznym krytykiem, który koncentruję się tylko na tym co robimy źle oraz jak bardzo jesteśmy "niewystarczający". To tak jakby on szukał wszelkich dowodów, które to potwierdzają, zarówno w teraźniejszości jak i w przeszłości.

Niezwykle pomocna może być tu psychoterapia, która pomoże pożegnać i zamknąć przeszłość oraz uciszyć wewnętrznego krytyka. Rozumiem, że w przeszłości psychoterapia nie przyniosła oczekiwanych zmian. Skuteczność terapii zależy od kilku czynników tj. czas trwania, dobra relacja z terapeutą, zaangażowanie pacjenta. Zachęcam do spróbowania raz jeszcze. Być może terapia poznawczo-behawioralna połączona z terapią schematów będzie pomocna.