Jak poradzić sobie ze stanami depresyjnymi i samotnością w wieku 15 lat?

Witam. Mam ostatnio duży problem. Mam stany depresyjne, jestem samotna, moi przyjaciele mnie zostawili. Przytłacza mnie też to, że wszyscy w około mają swoich wybranków, a ja jestem wiecznie samotna. Mam 15 lat. Nie wiem co robić. :(

4 odpowiedzi


Jesteś w przełomowym wieku , w twój organizm szaleje pod względem hormonów. Nie jest to lekki okres, ale nie można się poddawać ! proszę pamiętać , że po burzy zazwyczaj jest piękna tęcza ! :)))) POWODZENIA :)))

Szukasz psychologa?

Pierwsza sesja wprowadzająca za darmo z Terapia by ZnanyLekarz

Wypełnij formularz
Znajdź eksperta

Witam, sprawa nie jest prosta, a wiek komplikuje jeszcze bardziej. Kontakty z rówieśnikami są bardzo potrzebne, ale mogą też stać się źródłem cierpienia. Młodzi ludzie budują swoją tożsamość i poczucie wartości w grupie rówieśniczej. Bycie samotną przypomina stan członka plemienia skazanego na banicję. Potrzebujesz kontaktu z rówieśnikami, jak ryba potrzebuje wody. Ponieważ sprawę oceniam jako poważną, proszę porozmawiać z rodzicami i zgłosić się do psychologa. Proszę poważnie potraktować problem - tu trzeba działać, bo samo się nic nie rozwiąże. Pozdrawiam serdecznie, Dominik Gebler


Dobry wieczór. Myślę, że najlepiej byłoby w takiej sytuacji zgłosić się do gabinetu, przyjrzeć się tym uczuciom i przekonaniom, jakie ujawniłaś w swoim pytaniu. Potrzebna jest na to zgoda rodziców. Może warto też zbliżyć się do nich lub innych członków rodziny, porozmawiać o tym, jak się czujesz i czy oni też czuli się w podobny sposób w Twoim wieku, jak sobie z tym radzili. Wiek, w jakim obecnie jesteś to trudny czas, czas wielkich zmian, burzy hormonalnej, która wiąże się z burzą emocjonalną. Przeżywasz wszystko silniej, mocniej, uczucia są skrajne, wiele rzeczy wydaje się zbyt trudne a jeszcze wpływa na to presja związana ze szkołą, przyszłością. Dlatego polecam kontakt ze starszą osobą, która pomoże to wszystko uporządkować...


Witam, czy rozmawiałaś o swoim samopoczuciu z kimś dorosłym? Jeśli nie, to zachęcam Cię do takiej rozmowy abyście wspólnie zastanowili jak Ci pomóc. Może mogłabyś porozmawiać o tym problemie z rodzicami albo dziadkami czy inną osobą z rodziny. Możesz też zwrócić się do psychologa czy pedagoga szkolnego. Ciekawa jestem też jakie masz hobby, co Cię interesuje, może warto zapisać się na jakieś zajęcia dodatkowe zgodne z Twoimi zainteresowaniami aby tam poznać nowych znajomych. Pozdrawiam serdecznie i trzymam kciuki

Wszystkie treści, w szczególności pytania i odpowiedzi, dotyczące tematyki medycznej mają charakter informacyjny i w żadnym wypadku nie mogą zastąpić diagnozy medycznej.