Jak pomóc 20letniemu synowi ,który bierze ciągle bierze ,już nie mam siły był na odwyku s ośrodku 1,

Dzień Dobry. Z całą pewnością wyobrażam sobie, że ma Pani prawo być zmęczona problemem nałogu syna, bezradność ma prawo mieszać się z gniewem i przygnębieniem. Bardzo istotna jest z Pani strony konsekwencja. Wtedy granice, która Pani synowi postawi będą odebrane przez niego jako realne, a nie czcze /.../. Doradzałabym także, aby skorzystała Pani w Pani miejscu zamieszkania z wizyty w Poradni Leczenia Uzależnień. Nie jest potrzebne skierowanie. Dostanie Pani tam porady jak zachowywać się, reagować, czego unikać. To ważne. Na ogół uzależnienie bądź szkodliwe przyjmowanie to temat długoterminowy, tym bardziej warto, aby Pani sobie poświęciła uwagę i zaopiekowała się swoim doświadczaniem b. trudnej sytuacji /.../. Powodzenia. Pozdrawiam ciepło.

Decyzja jest dobra, słuszna i proszę w to nie wątpić. Gdyby jednak miała Pani pytania zachęcam do skorzystania z konsultacji z terapeutą ds. uzależnień. Pozdrawiam

Rozumiem, jak bardzo trudne i wyczerpujące może być radzenie sobie z problemami związanymi z uzależnieniem bliskiej osoby. W takich przypadkach bardzo ważne jest, abyś Ty również mogła znaleźć wsparcie i pomoc.

1. Grupy wsparcia: Zachęcam Cię do poszukania grup wsparcia dla rodzin osób uzależnionych. W takich grupach znajdziesz ludzi, którzy przeżywają podobne problemy i mogą podzielić się swoimi doświadczeniami oraz udzielić wsparcia emocjonalnego. Przykłady takich grup to Al-Anon (dla rodzin osób uzależnionych od alkoholu) czy Nar-Anon (dla rodzin osób uzależnionych od narkotyków). W wielu miastach działają również lokalne grupy wsparcia, które mogą być bliżej Ciebie.

2. Współuzależnienie: Ważne jest również zrozumienie, czym jest współuzależnienie. Jest to stan, w którym bliska osoba osoby uzależnionej może nieświadomie wspierać jej uzależnienie, próbując jej pomagać. Istnieje wiele zasobów, które mogą Ci pomóc zrozumieć ten proces i znaleźć sposób na zdrowe wsparcie dla siebie i swoich dzieci. Konsultacja z terapeutą specjalizującym się w uzależnieniach może być bardzo pomocna.

3. Wsparcie dla córki: Pamiętaj także o wsparciu dla Twojej 16-letniej córki. Dzieci w takich sytuacjach również potrzebują wsparcia, a czasami nawet bardziej, gdyż mogą czuć się zagubione lub obciążone problemami rodziny.

4. Profesjonalna pomoc: Jeśli nie udało Ci się namówić syna na kolejny odwyk, warto skonsultować się z profesjonalistą, który pomoże znaleźć odpowiednie podejście do jego problemu. Specjaliści w dziedzinie uzależnień mogą pomóc w opracowaniu planu działania, który będzie skuteczny w jego przypadku.

Pamiętaj, że nie jesteś sama w tej sytuacji i że istnieje wiele organizacji oraz ludzi, którzy mogą Ci pomóc. Twoje zdrowie psychiczne i emocjonalne jest równie ważne, jak pomoc Twojemu synowi.

Najlepiej dla Pani jak i syna w tej sytuacji byłoby, aby udała się Pani na własną terapię dla osób współuzależnionych, ponieważ uzależnienie to choroba, która dotyka całej rodziny. Na terapii pomogą Pani poradzić sobie z własnymi, trudnymi emocjami, ale także wytłumaczą na czym polega choroba syna i co może Pani w tej sytuacji zrobić zarówno dla siebie jak i dla niego.

Rozumiem, że sytuacja, w której się Pani znajduje, jest niezwykle trudna i wyczerpująca. Z jednej strony ogromna miłość do syna, a z drugiej poczucie bezradności i braku sił. W takim przypadku warto rozważyć wsparcie nie tylko dla syna, ale także dla siebie, jako osoby współuzależnionej.

Wiele osób, które mają bliskie osoby uzależnione, nie zdaje sobie sprawy, że również mogą skorzystać z terapii. Istnieją specjalistyczne programy terapeutyczne dla osób współuzależnionych, które pomagają lepiej zrozumieć, jak radzić sobie w takich sytuacjach, odzyskać poczucie kontroli i dbać o swoje zdrowie psychiczne. Tego typu terapia może pomóc Pani nauczyć się, jak postępować w trudnych momentach, jak nie przejmować odpowiedzialności za decyzje syna i jak znaleźć przestrzeń na odbudowę własnych zasobów emocjonalnych.

Decyzja o poproszeniu syna o wyprowadzenie się na pewno była bardzo trudna i rozumiem, że może budzić wątpliwości. Czasami jednak taka granica jest potrzebna, aby zarówno Pani, jak i syn, mogli zacząć pracować nad sobą w zdrowszy sposób. Warto pamiętać, że nie jest Pani sama w tym trudnym doświadczeniu, a dostępne wsparcie może okazać się pomocne.

Proszę rozważyć skorzystanie z konsultacji psychoterapeutycznych lub grup wsparcia dla osób współuzależnionych. To może pomóc odzyskać równowagę i poprawić jakość życia całej rodziny. Trzymam kciuki za Pani siłę i dalsze poszukiwanie odpowiednich rozwiązań!