Dzień dobry, mam 19 lat i wydaje się, że dość duży problem z emocjami i płaczem. Najczęściej wszyst

Dzień dobry,
mam 19 lat i wydaje się, że dość duży problem z emocjami i płaczem. Najczęściej wszystkie sytuacje stresowe typu egzaminy, docinki, czy sytuacje z założenia zawstydzające staram się ignorować i nie widzę w nich nic złego. Ale od jakiegoś czasu jest tak, że gniew albo irytacja natychmiastowo wywołują u mnie wybuch płaczu i najczęściej przy kłotniach z rodzicami, których tylko denerwuje to, że zaczynam płakać. Wtedy pojawiają się pytania: ,,po co płaczesz'', ,,wypłakałaś się już'' i to powoduje u mnie jeszcze większy atak płaczu. Nawet jeśli się np. przewrócę i sama nie czuje, że coś wielkiego sie stało to wystarczy pytania kogoś: ,,czy nic Ci nie jest'' i zaczynam wyć.
Jest to strasznie irytujące, bo nie umiem tego powstrzymać, nawet jeśli bardzo się staram to łzy same lecą. Nie mogę wtedy mówić, ledwo oddycham, a uspokojenie się zajmuje mi wieczność.
Potrafię siedzieć 3 godziny, nic nie jeść nawet jak jestem głodna i przestaje płakać dopiero jak jestem tym zmęczona, albo zasypiam.

Próbowałam już słuchać spokojnej muzyki, zająć się czymś, ale nic nie pomaga.
Jest to niekorzystne w trakcie nauki, bo tracę czas, a nie jestem w stanie się niczego nauczyć.

Czy to jest jakaś nerwica, depresja? Jak mam nad tym zapanować? Może powinnam się skonsultować ze szkolnym psychologiem?