Dzień dobry, Jestem 28 letnim mężczyzną, do niedawna bez większych problemów zdrowotnych. W przes

Dzień dobry,

Jestem 28 letnim mężczyzną, do niedawna bez większych problemów zdrowotnych. W przeszłości miałem problemy z tężyczką objawiającą się mocnymi skurczami całego ciała i późniejszymi atakami paniki/lęku wywołanego nadchodzącym atakiem. Z tym problemem jednak sobie poradziłem wynikał on głównie z niedoborów magnezu w organizmie, nieodpowiedniej diety i poniekąd trybu życia. Końcem poprzedniego roku nastąpiło kilka stresujących wydarzeń w życiu osobistym i zawodowym, które spowodowały u mnie zaburzenia lękowe. W tamtym czasie miałem problemy ze snem, silne, napięciowe bóle głowy, bicia serca i uczucie bycia "za szybą". Psychiatra zalecił psychoterapię i przypisał lek Egzyste. Faktycznie lek przyjmowałem dość krótko i po kilku sesjach z terapeutą problem nerwicy minął dość szybko a najważniejsze to fizyczne objawy, które ustąpiły. Od tamtego czasu typowo lękowe objawy minęły myślę w około 80 procentach. Nadal często bywam napięty ale nie w takim stopnie jak wcześniej. Najważniejsze, że nauczyłem się rozpoznawać i radzić sobie z nadchodzącymi napadami lęku. Jednak o ile poprzednie objawy ustąpiły to od jakiegoś roku nieustannie towarzyszy mi uczucie apatii, beznadziei, smutku, lęk o przyszłość która jawi mi się cały czas czarno biało. Wiem, że po części moje samopoczucie wynika z wcześniejszych wydarzeń jednak miałem nadzieję, że ulegnie ono poprawie kiedy minie stresujący okres w moim życiu. I faktycznie o ile najgorszy czas już minął to moje samopoczucie mam wrażenie jest coraz gorsze. Tak naprawdę nic nie sprawia mi większej satysfakcji, mam wrażenie że dni się zlewają, zrobiłem się bardzo apatyczny, wycofany społecznie. Jak porównuje swoje samopoczucie do siebie przed sprzed roku to sam jest w szoku jak wszystko się zmieniło. Zawsze byłem osobą myślącą raczej pozytywnie, jednak ostatni rok to zmiana o 180 stopni. Wykluczam depresję dlatego, że funkcjonuje względnie normalnie, jem, śpię, nie mam żadnych dolegliwości bólowych. Zastanawiam się jak to jest, że poradziłem sobie z lękiem a teraz pojawił się problem smutku i apatii, który nie występował nigdy wcześniej w takim stopniu. Zastanawiam się ile czasu potrzeba aby organizm doszedł do siebie i kiedy warto pomyśleć nad farmakoterapią. Podczas ostatniej konsultacji z psychiatra w czasie zaburzeń lękowych, lekarz zalecił mi również przyjmowanie leków SSRI, które wyleczą przyczynę problemów. Biorąc jednak pod uwagę fakt, że moim zdaniem psychiatrzy zbyt szybką zalecają stosowanie takich leków po krótkim wywiadzie z pacjentem stwierdziłem, że nie będę stosował tych leków. Teraz jednak coraz częściej się zastanawiam nad tym czy może nie powinien tego zrobić skoro moje samopoczucie zamiast się polepszać to tylko się pogorszą. Zastanawiam się kiedy jest granica kiedy wdrożenie leków jest konieczne.

Proszę o poradę.