Czy zbytnie podobieństwo osobowosci zony do osobowosci matki może skomplikowac pozycie malzenskie? C

Kwestia podobieństwa osobowości żony lub partnerki do matki jest wyłącznie jednym z czynników, które mogą, choć nie muszą wpływać na relację. Poza osobowością są choćby czynniki sytuacyjne np. charakter małżonka, sytuacja życiowa. Osobowość jest raczej stałą właściwością w życiu osoby dorosłej (choć może ulegać zmianom w dłuższym czasie), jednak w codziennych sytuacjach bardziej znacząca może okazać się komunikacja i praca nad relacją.
Warto również zauważyć, że osobowość skutkuje "tendencją" do reagowania w pewien sposób, więc warto patrzeć na relację zarówno z szerszej perspektywy (osobowościowej) jak i codziennej, na którą wpływa o wiele więcej czynników.
Mam nadzieję, że pomogłam.
Pozdrawiam serdecznie,
Aleksandra Łaska

Dużo zależy od tego jaką osobowość miała Matka. Jeśli w miarę zdrową czy też generalnie "nie szkodliwą" dla Pana to podobna osobowość Partnerki to raczej coś co ma szansę być korzystne - z grubsza wydaje się funkcyjne i jest znane.
Jeśli osobowość Matki było mocno dysfunkcyjna dla Pana np. mocno niestabilna emocjonalnie czy narcystyczna to Partnerka od takim samym rysie będzie tylko pogłębiać i utrwalać nieprawidłowe wzorce w relacji z Matką.

Kolejna sprawa to czy jeśli Matka i Partnerka mają podobne osobowości to czy traktuje Pan Partnerkę jak Partnerkę czy jak Matkę?
W jakiej relacji jest Pan aktualnie z obiema kobietami?

Temat wydaje się do przegadania na konsultacji psychologicznej.

Pozdrawiam i powodzenia !

To ciekawe i złożone pytanie, dotykające zarówno psychologii relacji, jak i teorii psychoanalitycznych.
Podobieństwo osobowości żony do matki może mieć różne konsekwencje dla małżeństwa. W niektórych przypadkach może sprzyjać harmonii, jeśli partner odnajduje w tej dynamice poczucie bezpieczeństwa i akceptacji. Jednak może też prowadzić do trudności, jeśli powielane są wzorce relacyjne z dzieciństwa – zwłaszcza jeśli były one problematyczne.
Z perspektywy psychoanalizy, zwłaszcza w odniesieniu do kompleksu Edypa, mężczyzna może nieświadomie wybierać partnerkę przypominającą matkę. Nie oznacza to jednak dosłownego powtórzenia dynamiki edypalnej w życiu dorosłym. Ważne jest tu rozróżnienie – fascynacja podobieństwem może wynikać z potrzeby bliskości i znajomości, ale niekoniecznie przekłada się na seksualne pożądanie. Jeśli jednak mężczyzna zaczyna doświadczać konfliktów emocjonalnych, poczucia uwikłania lub trudności w budowaniu autonomicznej relacji, może to wskazywać na nierozwiązane kwestie z przeszłości.
Warto przyjrzeć się, czy wybór partnerki to świadoma decyzja oparta na dojrzałym uczuciu, czy może podświadome powielanie wzorców rodzinnych. Kluczowe jest to, jak dana relacja funkcjonuje i czy nie prowadzi do trudności emocjonalnych czy seksualnych. Jeśli pojawiają się problemy, praca terapeutyczna nad własnymi schematami może pomóc w ich zrozumieniu i rozwiązaniu.
Pozdrawiam