Błagam nie mam siły jestem na wykończeniu,mam wrażenie że nie ma dla mnie pomocy ;( będąc w ciazy st

Błagam nie mam siły jestem na wykończeniu,mam wrażenie że nie ma dla mnie pomocy ;( będąc w ciazy straciłam bliską mi osobę,(brat męża,mieszkaliśmy wspolnie) zginal w wypadku samochodowym miał 18 lat i dopiero co zdał prawo jazdy,ja tym autem jeździłam i mój mąż,dużo osób początkowo myślało ze to mój mąż zginal bo na niego było ubezpieczenie,i tak pisali,jak było w dowodzie rejestracyjnym,po kilku dniach od tego zdarzenia zaczęłam miec silne stany lekowe I depresyjne, zaczęła miec weazenie że moja ciaza nikogo nie cieszy przez to co sie stało,a zwłaszcza mój mąż tak bardzo chciał córki i właśnie jej wyczekiwaliśmy,a tu taka tragedia, mieszkamy jeszcze z teściami,tylko my u góry na poddaszu,zaczęłam miec te stany lekowe I niewiem czemu zaczęłam bac sie teścia i s mojej głowie urodziła się mysl o treści sejsualnej strasznie mnie to przeraziło niewiem czy to hormony czy coś innego,i bardzo mnie to męczyło nie spałam wgl po nocach byłam tak tym wystraszona że niewiedzialam sama co się że mna dzieje,potem niestety ta myśl przeszła na mojego synka i wgl już było coraz gorzej,nie czuje się sb,w trakcie porodu też były te mysli i wgl,to jakaś totalna masakra fatalnie się z tym wszystkim czuhe,mam wrazenie ze nie da mi sue pomoc jestem bardzo wystraszona,od 6 miesięcy biorę leki z grupy SSR i *asertin dawkę 300x1 i kwetaplex xr 150,chce podjąć psychoterapię ale co jeslinmi to nic nie da,wszyscy tzn naz,mama i siostra mówią że to strata czasu i pieniedzy,a ja chce się wkoncu poczuc lepiej a nie jest tak,może mam jakąś ukrytą chorobe psychiczna boje sue już,miałam silne urojenia w ciąży