Pytania pacjentów (4)

Na poczatek powiem ze sama nie wiem co sie ze mna dzieje. Od dluzszego czasu boli mnie brzuch i bardzo zle spie. Mecza mnie czarne mysli. Badania nic nie wykazaly wiec lekarz zaproponowal mi wizyte u psychologa. Niedawno skonczylam 25 lat i czuje ze nic juz mnie nie czeka. Zostawilam ukochane studia…

Mam 35 lat, stabilną pracę, ułożone życie osobiste. 2 lata temu na śledzionie została u mnie wykryta przypadkiem torbiel. Po 4 usg ( co 6 msc) i tomografii nie zmienia swoich rozmiarów i struktur. Niby jest Ok. Od lutego tego roku zauważyłam u siebie dziwną tendencje ból pod lewym żebrem, czasem jednoczesnie…

Mam wrażenie, że moja własna mama mnie nienawidzi. Jest mi strasznie trudno o tym mówić i tak naprawdę nie wiem nawet, czy mam rację, czy to jest po prostu typowe spojrzenie dziecka na surową mamę. Ale do rzeczy - ja jestem już po 20. Teoretycznie dorosła. Cały czas jednak mieszkam z rodzicami z powodów osobistych. I o ile wcześniej tak tego nie widziałam, tak mam teraz wrażenie, że moja mama mnie po prostu nienawidzi. Z wierzchu wszystko jest cudownie - przecież nie pije, nie bije, jedzenie dsje, dach nad głową jest. Ale...no właśnie. Jakiś czas temu miałam zdiagnozowaną przez psychoterapeutę zaburzenia odżywiania. Miało to związek między innymi z tym, że moja mama bardzo lubi ' weaponizować' jedzenie. - tego nie rusz, to dla twojego brata. Tego nie dotykaj, bo nie ty to kupiłaś. Zrób to, bo nie dostaniesz jedzenia. Więc mój organizm przyzwyczaił się po prostu że jedzenie nie jest bezpieczne. Boję się chodzić po własnym domu wieczorami, bo wiecznie jest ' łazisz tylko w nocy, zbudzę cię o piątej, żebyś się wysikała a nie łazisz po nocach ' etc. Jej wystarczy, że zobaczy mnie na horyzoncie i albo się do czegoś doczepi ( najczeciej jest to mój wygląd) albo wydaje z siebie takie pogardliwe prychnięcie kiedy mnie widzi. Mówi, że nie muszę do niej dzwonić bo jestem dorosła a później ma pretensje jak nie zadzwonię. Jak mówię, że się wyprowadzę, to mówi ' dobrze, jednej gęby do karmienia mniej ', a potem wzbudza wyrzuty sumienia, że kto jej pomoże . Czy ja mam rację i ona mnie po prostu nienawidzi?

Dzień dobry, mam zapytanie, ponieważ od dłuższego czasu mam problem związany z seksem i zaczyna to wpływać na mój związek.
Jestem od kilku lat w stałej relacji, jesteśmy praktycznie na etapie ślubu. Między nami wszystko funkcjonuje dobrze poza tą jedną sferą. Problem polega na tym, że praktycznie nie dochodzi między nami do współżycia i wiem, że wynika to głównie z mojej strony. Mam jakąś blokadę przed seksem, problem z inicjowaniem zbliżeń. W głowie cały czas siedzą mi różne tematy, np. że kiedyś zdarzało mi się dojść za szybko albo nie potrafiłem doprowadzić do stosunku, bądź różne inne tego typu sprawy i mam wrażenie, że z czasem zaczęło mnie to coraz bardziej blokować.
Nie potrafię do końca zrozumieć, skąd wziął się ten problem, ponieważ kiedyś raczej nie wyglądało to aż tak źle. Co ciekawe, po alkoholu praktycznie nie mam tej blokady, natomiast na trzeźwo ciężko mi przełamać stres i napięcie związane z seksem. Rozmawialiśmy o tym z partnerką wiele razy, mamy dobrą komunikację i wsparcie z jej strony, ale dla mnie jest to bardzo wstydliwy temat i nawet sama rozmowa o tym jest stresująca, ze względu że problem leży po mojej stronie. Chciałbym zrozumieć, z czego może wynikać taki problem i jak można nad nim pracować, bo jest to właściwie jedyna sfera, w której nie potrafimy się dogadać.