lek. Mikołaj Szerment

Dzień dobry! Z Pani opisu wynika, że problem może być związany z nadmiernym pobudzeniem układu nerwowego. To jeden z najważniejszych mechanizmów odpowiedzialnych za bezsenność. Nasz organizm, zamiast przechodzić w stan odpoczynku, pozostaje w pewnym sensie w ciągłej gotowości i czujności. Wówczas nawet niewielkie bodźce, takie jak rozmowy czy inne dźwięki, mogą utrudniać zasypianie lub powodować wybudzenia. Co więcej, bardzo często tworzy się tutaj błędne koło. Zaczynamy coraz bardziej koncentrować się na śnie, martwić się, czy uda nam się zasnąć, ile godzin prześpimy i jak będziemy funkcjonować następnego dnia. To z kolei powoduje jeszcze większe napięcie, które dodatkowo utrudnia zasypianie. Sen zaczyna być zadaniem do wykonania, zamiast naturalnym procesem. U Pani zmiana godzin pracy prawdopodobnie dodatkowo nasiliła istniejące już wcześniej trudności. Proponuję zadbać o stopniowe wyciszenie po pracy, ograniczyć intensywne światło i pobudzające aktywności przed snem oraz nie próbować zasypiać na siłę. Jeśli sen nie przychodzi, lepiej na chwilę wstać, zająć się czymś spokojnym i wrócić do łóżka, kiedy ponownie pojawi się senność. Natomiast biorąc pod uwagę, że trudności z zasypianiem towarzyszą Pani od wielu lat, szczególnie polecałbym zainteresować się terapią poznawczo-behawioralną bezsenności, czyli CBT-I. Jest to obecnie najlepiej przebadana i rekomendowana jako pierwszy wybór metoda leczenia przewlekłej bezsenności. Pomaga między innymi przerwać błędne koło napięcia, nadmiernej koncentracji na śnie i zachowań, które nieświadomie podtrzymują bezsenność. Co ważne, nie polega wyłącznie na nauce relaksacji czy przestrzeganiu zasad higieny snu, ale na pracy nad mechanizmami odpowiedzialnymi za utrzymywanie się problemu. Myślę, że w Pani przypadku może być to szczególnie wartościowe rozwiązanie. Jeśli będzie Pani chciała, zapraszam również na konsultację, podczas której możemy dokładniej przyjrzeć się przyczynom tych trudności i wspólnie opracować plan poprawy snu. Pozdrawiam serdecznie!

Dzień dobry! Z Pana opisu wynika, że na obecne samopoczucie może wpływać kilka różnych mechanizmów, które prawdopodobnie wzajemnie się na siebie nakładają. Przede wszystkim zwróciłem uwagę na wieloletnie intensywne treningi, niedostateczną regenerację, przebytą infekcję, nowo rozpoznaną chorobę przewlekłą i związane z nią obciążenie psychiczne. Proszę pamiętać, że nawet jeśli przez wiele lat organizm dobrze radził sobie z dużym wysiłkiem, nie oznacza to, że jego możliwości regeneracyjne są nieograniczone. Być może przez długi czas funkcjonował Pan na granicy swoich możliwości, a infekcja i rozwój astmy dodatkowo obciążyły organizm. Warto również pamiętać, że przewlekłe przeciążenie treningowe, stres i niedostateczna podaż energii mogą prowadzić do zaburzeń hormonalnych, w tym obniżenia poziomu testosteronu. Dlatego rozważyłbym również diagnostykę hormonalną, przede wszystkim poranny pomiar testosteronu całkowitego, a zależnie od wyniku i pozostałych objawów także SHBG, albuminy, LH, FSH czy prolaktyny. Nie wykonywałbym jednak całego panelu hormonalnego w ciemno. W pierwszej kolejności warto również sprawdzić morfologię, ferrytynę, TSH, glikemię oraz funkcję nerek i wątroby, oczywiście uwzględniając wyniki badań, które już Pan wykonał. Bardzo ważna jest także ocena jakości snu, ponieważ nawet długi sen nie zawsze oznacza dobry, regenerujący odpoczynek. Warto wykluczyć między innymi bezdech senny, sprawdzić kontrolę astmy i przeanalizować przyjmowane leki, ponieważ niektóre mogą nasilać zmęczenie. Jeśli chodzi o samopoczucie psychiczne, to jak najbardziej może ono odgrywać tutaj istotną rolę. Pojawienie się choroby przewlekłej u młodej, bardzo aktywnej osoby potrafi być dużym obciążeniem emocjonalnym. Nie oznacza to jednak automatycznie depresji i zdecydowanie nie przypisywałbym wszystkich Pana objawów psychice bez wcześniejszej diagnostyki. To, że po bieganiu czuje się Pan znacznie lepiej, jest ciekawą obserwacją. Aktywność fizyczna może poprawiać nastrój, zmniejszać napięcie i zwiększać subiektywne poczucie energii. Nie oznacza to jednak, że organizm potrzebuje jeszcze więcej treningów. Wręcz przeciwnie, proponowałbym na jakiś czas zmniejszyć ich intensywność, zadbać o regenerację i zaobserwować, jak zmienia się samopoczucie. Szczególnie ważne jest, czy po wysiłku nie pojawia się pogorszenie zmęczenia następnego dnia. Proszę również uważać, żeby wprowadzając zdrowszą dietę, nie ograniczył Pan przypadkowo zbyt mocno kalorii czy węglowodanów, których przy regularnych treningach organizm bardzo potrzebuje. Jeśli chodzi o zimne prysznice, nie upatrywałbym w ich odstawieniu głównej przyczyny tak nasilonego zmęczenia. Mogły działać na Pana pobudzająco, ale nie są niezbędne do prawidłowego funkcjonowania organizmu. Podsumowując, proponowałbym podejść do problemu całościowo, zamiast szukać jednej przyczyny. Jednocześnie tak nasilone i utrzymujące się zmęczenie zdecydowanie zasługuje na konsultację lekarską i dalszą diagnostykę, nawet jeśli objawy astmy się poprawiły. Jeśli chciałby Pan przyjrzeć się temu szerzej, uwzględniając zarówno diagnostykę medyczną, gospodarkę hormonalną, aktywność fizyczną, regenerację, sen, odżywianie, jak i zdrowie psychiczne, zapraszam na konsultację. Zajmuję się właśnie takim kompleksowym podejściem, opartym na medycynie stylu życia i wspólnym poszukiwaniu rozwiązań dopasowanych do konkretnej osoby. Pozdrawiam serdecznie!