mgr Ilona Łucja Sadło

Jestem psychologiem i certyfikowaną psychoterapeutką systemową. Od blisko 20 lat towarzyszę dzieciom, młodzieży, dorosłym i całym rodzinom w momentach, w których potrzebują zrozumienia, wsparcia i realnej pomocy.

Psychologia i psychoterapia nigdy nie były dla mnie wyłącznie zawodem. To praca, którą wybrałam świadomie i którą wykonuję z ogromnym zaangażowaniem. Każda osoba, która trafia do mojego gabinetu, przychodzi z własną historią, emocjami i potrzebami. Staram się nie patrzeć wyłącznie na problem czy diagnozę, ale przede wszystkim na człowieka i jego sytuację.

Od początku swojej pracy zawodowej jestem związana z Poradnią Psychologiczno-Pedagogiczną w Warszawie. Przez niemal dwie dekady zdobywałam tam doświadczenie w diagnozie i terapii dzieci i młodzieży oraz we współpracy z ich rodzicami, szkołami i innymi specjalistami.

Od 13 lat prowadzę również Centrum Terapii Saska. Tworząc to miejsce, chciałam, aby pacjent nie czuł się kolejną osobą w grafiku, lecz kimś, komu naprawdę poświęca się czas, uwagę i wiedzę. Zależało mi na miejscu, w którym pomoc jest kompleksowa, odpowiedzialna i oparta na współpracy.

W swojej pracy bardzo dużo słucham, ale samo wysłuchanie nie jest dla mnie wystarczające. Staram się wspólnie z pacjentem szukać przyczyn trudności, rozumieć mechanizmy, które za nimi stoją, a przede wszystkim znajdować możliwe drogi zmiany.

Zależy mi na tym, aby terapia miała przełożenie na codzienne życie.

Czasami oznacza to pomoc dziecku, które boi się szkoły, ma trudności w relacjach, przeżywa silne emocje albo nie potrafi odnaleźć się wśród rówieśników. Innym razem wspieram rodziców, którzy nie wiedzą już, jak pomóc swojemu dziecku. Pracuję również z dorosłymi, parami i rodzinami, które znalazły się w kryzysie, doświadczają lęku, depresji, konfliktów, straty, przeciążenia lub poczucia, że dotychczasowe sposoby radzenia sobie przestały działać.

Szczególnie bliska jest mi praca z dziećmi i młodzieżą. Wieloletnie doświadczenie nauczyło mnie, że za zachowaniem dziecka niemal zawsze kryje się jakaś potrzeba, emocja albo trudność, której ono samo nie potrafi jeszcze nazwać.

Dlatego nie pytam jedynie: „Co jest nie tak?”. Bardziej interesuje mnie: „Co się wydarzyło?”, „Czego to dziecko potrzebuje?” i „Co możemy zrobić, żeby rzeczywiście mu pomóc?”.

W pracy z rodziną patrzę szerzej. Dziecko funkcjonuje wśród rodziców, rodzeństwa, rówieśników, nauczycieli i całego swojego otoczenia. Czasami dopiero zrozumienie tych zależności pozwala znaleźć rozwiązanie, które naprawdę przynosi zmianę.

Ukończyłam 4-letnie szkolenie z zakresu psychoterapii systemowej prowadzone przez Wielkopolskie Towarzystwo Terapii Systemowej i posiadam certyfikat psychoterapeuty systemowego. Jestem również członkiem nadzwyczajnym WTTS.

Ukończyłam studia podyplomowe z logopedii, integracji sensorycznej oraz terapii pedagogicznej, posiadam także kwalifikacje pedagogiczne. Brałam udział w licznych kursach i szkoleniach dotyczących diagnozy i terapii dzieci i młodzieży, między innymi w obszarze ADHD, zaburzeń zachowania, trudności opozycyjno-buntowniczych, spektrum autyzmu, zaburzeń emocjonalnych i sytuacji kryzysowych.

Ukończyłam także Studium Diagnozy i Terapii Dzieci Wykorzystywanych Seksualnie Fundacji Dajemy Dzieciom Siłę.

W swojej pracy korzystam z różnych metod i podejść, ponieważ nie wierzę w jeden schemat odpowiedni dla każdego człowieka. To terapię należy dopasować do pacjenta, a nie pacjenta do metody.

Po tylu latach pracy nadal mam poczucie ogromnej odpowiedzialności, kiedy ktoś powierza mi swoją historię, swoje trudności, relację albo własne dziecko.

Dlatego staram się nie pozostawiać pacjenta wyłącznie z diagnozą czy nazwą problemu. Chcę, aby rozumiał, co się z nim dzieje, wiedział, jakie ma możliwości i stopniowo odzyskiwał poczucie wpływu na własne życie.

Największą wartością tej pracy są dla mnie momenty, kiedy po pewnym czasie widzę, że dziecko zaczyna lepiej funkcjonować, rodzic odzyskuje spokój, para zaczyna się naprawdę słyszeć, a osoba, która przyszła w kryzysie, zaczyna ponownie dostrzegać możliwości.

Właśnie po to jest dla mnie psychoterapia.

Nie tylko po to, żeby rozmawiać o trudnościach.

Po to, żeby coś mogło się zmienić.