Moje doświadczenie

Jeśli w ostatnim czasie czujesz bezsilność, zagubionie, przytłoczenie, stres, wstyd, zazdrość, poczucie winy, lęku czy złości, jestem tu dla Ciebie!
Wspieram w momentach życiowych zmian i kryzysów, a także w budowaniu poczucia bezpieczeństwa, sprawczości, pewności siebie i w wyrażaniu własnych potrzeb oraz emocji – z uważnością i szacunkiem wobec drugiego człowieka. Pomagam również osobom z (podejrzeniem lub diagnozą) ADHD oraz trudnościami w koncentracji, relacji oraz organizacji codzienności.

Jak się umówić?
Zapraszam do skorzystania z portalu Twój Psycholog, gdzie udostępniam kalendarz z możliwością umówienia wizyty.

Kim jestem?
Jestem psycholożką młodzieży i dorosłych, terapeutką ADHD, terapeutką traumy EMDR, diagnostką neuropsychologiczną i trenerką umiejętności społecznych. Prowadzę zajęcia dla studentów psychologii jako wykładowczyni akademicka na Uniwersytecie SWPS oraz na Uniwersytecie WSB MERITO.
Sama ukończyłam psychologię na Uniwersytecie SWPS jako wzorowa studentka i trzykrotna stypendystka za działalność społeczną. Ukończyłam kursy z zakresu terapii ADHD u dorosłych, Treningu Umiejętności Społecznych oraz Terapii Schematów w CRP we Wrocławiu.

Moja praca
Pracuję, integrując elementy terapii poznawczo-behawioralnej, Gestalt, ACT, systemowej i terapii schematów – z szacunkiem dla emocji, wartości i tempa każdej osoby. Regularnie korzystam z superwizji, dbając o jakość i etykę swojej pracy. W pracy ważna jest dla mnie zarówno emocjonalna, relacyjna, jak i biomedyczna perspektywa człowieka – przez kilka lat służyłam w zespołach ratowniczych, również w warunkach międzynarodowych (Panama, Monte Cassino), co nauczyło mnie, jak wspierać drugiego człowieka w sytuacjach intensywnego stresu, kryzysu i trudnych zmian życiowych.

Moje doświadczenie
Doświadczenie zawodowe zdobywałam m.in. w pracy szpitalnej, w organizacjach UNICEF i MOPS, w fundacjach i stowarzyszeniach, w szkołach oraz ośrodkach zdrowia i diagnozy neuropsychologicznej, wspierając dorosłych, młodzież, rodziców i społeczność szkolną. Pracuję jako psycholog szkolny. Organizuję i prowadzę również treningi TUS, warsztaty psychologiczne oraz grupę superwizyjną i wsparciową dla psychologów.


Zapraszam Cię!
Jeśli nie masz jeszcze pewności, co jest źródłem Twoich trudności – w porządku! Wspólnie przyjrzymy się temu, co dziś jest dla Ciebie ważne i znajdziemy drogę do celu. :) Drzwi mojego gabinetu są otwarte niezależnie od Twojej tożsamości, przekonań czy ścieżki, którą podążasz.
Do zobaczenia!

więcej O mnie

Podejście terapeutyczne

Psychoterapia
Psychoterapia młodzieży

Zakres porad

  • Psychologia kliniczna
  • Psychologia dzieci i młodzieży
  • Psychologia kryzysu
  • Psychologia społeczna
  • Psychologia młodzieży
Pokaż więcej

Pacjenci których przyjmuję

Dorośli
Dzieci w wieku od 12 lat

Usługi i ceny

  • Konsultacja psychologiczna

    190 zł

  • Konsultacja online

    190 zł

  • Konsultacja psychologiczna dzieci i młodzieży

    190 zł

Adresy (2)

Barbara Sowińska
Jeżycka Przystań Terapii

Staszica 4/6, Jeżyce, 60-527 Poznań

Powiększ mapę otwiera się w nowej karcie

Dostępność

W tym gabinecie nie można umawiać wizyt przez internet

Barbara Sowińska

Konsultacja online

Dostępność

W tym gabinecie nie można umawiać wizyt przez internet

Ubezpieczenia - brak akceptowanych

Ten specjalista przyjmuje wyłącznie pacjentów prywatnych. Możesz opłacić wizytę samodzielnie lub znaleźć innego specjalistę, który akceptuje Twoje ubezpieczenie.

5 opinii

Sprawdzamy wszystkie opinie. Moderujemy je zgodnie z naszymi zasadami, dowiedz się więcej o opiniach i sposobie obliczania gwiazdek na Dowiedz się więcej Dowiedz się więcej o opiniach

  • T

    Tomasz

    Pani Barbara ma bardzo profesjonalne podejście, potrafi przeprowadzić rozmowę w komfortowy sposób, tak że bez trudu można się przed nią otworzyć i porozmawiać o każdym problemie czy trudności

     • Konsultacja online • konsultacja online  • 

  • R

    R.K

    Pani Basia sprawiła, że poczułam się bardzo swobodnie i bezpiecznie już podczas pierwszej rozmowy. Dzięki niej zaczęłam patrzeć na swoje problemy z dystansem a lęk nie jest już dla mnie paraliżujący. Pani Basia łączy w sobie życzliwość i profesjonalizm. Pani Basiu dziękuję za pomoc!

     • Konsultacja online • konsultacja online  • 

    mgr Barbara Sowińska

    Dziękuję za opinię. Wszystkiego dobrego! :)


  • M

    Monika

    Zrozumienie pacjenta i okoliczności towarzyszących jego sytuacji na najwyższym poziomie. Czekamy na następną wizytę.

     • Konsultacja online • konsultacja online  • 

    mgr Barbara Sowińska

    Dziękuję :)


  • B

    B.R

    Polecam usługi Pani Barbara. To kompetentna specjalistka, która nie tylko jest kompetentna w obszarze zawodowym, ale jest też osobą, która widać, że wykonuje swoją pracę z zaangażowaniem i powołaniem. Warto korzystać z usług Pani Psycholog, która z dużą wyrozumiałością, w bezpiecznej atmosferze wsparcia, potrafi pomóc nie tylko w obszarze diagnozy i definicji, ale działa skutecznie tak aby osiągać satysfakcjonujące cele we współpracy z różnymi pacjentami. Jest osobą bardzo pomocną czego doświadczyłam sama i osoby, którym poleciłam wizyty u tej pani. Dziękuję za pomoc!

     • Konsultacja online • Inny  • 

    mgr Barbara Sowińska

    Dziękuję :)


  • M

    Marysia

    Naprawdę ogromna wiedza i łagodne, ale pewne podejście pozwoliły mi na spojrzenie na rzeczy z nowej perspektywy, ale także zrozumienie tego co się dzieje. Pani Psycholog pozwoliła mi iść do przodu i lepiej radzić sobie z trudnymi sytuacjami. Jestem naprawdę wdzięczna za pomoc i bardzo polecam Panią Psycholog!

     • W innym miejscu • Inny  • 

    mgr Barbara Sowińska

    Dziękuję za ciepłe słowa. Barbara Sowińska


Wystąpił błąd, spróbuj jeszcze raz

Odpowiedzi na pytania

3 odpowiedzi udzielonych przez lekarza na pytania pacjentów na ZnanyLekarz.pl

Nie mam siły żyć i nie widzę sensu mojej tu egzystencji. W życiu popełniam same błędy. Ostatnim było

Nie mam siły żyć i nie widzę sensu mojej tu egzystencji. W życiu popełniam same błędy. Ostatnim było odejście z pracy, której po 16tu latach miałam dość i teraz zostałam z niczym. Nikt mnie nigdzie nie chce, do niczego się nie nadaję, nic nie potrafię. Mam 46 lat i przegrałam życie. Katorgą jest taka egzystencja. Jedyne co mnie tu jeszcze trzyma to świadomość, że moja śmierć zabiłaby moją mamę a ona na to nie zasługuje, wystarczająco się w życiu wycierpiała. I tak tkwie w tej "pułapce". Gdyby nie ona dawno by mnie tu nie było. Dlaczego muszę żyć, czemu Bóg nie może się zlitować i mnie stąd zabrać? Dlaczego muszę tu tkwić. Dałby moje zdrowie innemu choremu dziecku, które ma tyle jeszcze życia przed sobą a mnie jego śmiertelną chorobę...to by była sprawiedliwa zamiana. Wiem, powinnam zgłosić się do specjalisty. Korzystałam z prywatnej psychoterapii ale niestety już mnie na nią nie stać. Więc brak pieniędzy = brak pomocy. A z NFZ sami wiemy jak jest. Nie wiem co dalej mam robić, nie mam sił, bardzo bym chciała aby ten mój żywot się zakończył, wiele by to rozwiązało problemów.

ODPOWIEDŹ LEKARZA:

mgr Barbara Sowińska

Trudno sobie nawet wyobrazić, ile cierpienia i rezygnacji możesz teraz doświadczać. Stan, który opisujesz, zazwyczaj jest opisywany kryzysem psychicznym lub kryzysem egzystencjalnym. One mogą wynikać z różnych trudności. Rozumiem też trudność w znalezieniu odpowiedniego bezpłatnego wsparcia. W tak trudnej sytuacji można zgłosić się do Centrum Interwencji Kryzysowej / Ośrodka Interwencji Kryzysowej, które zazwyczaj oferują wsparcie w kryzysie (również finansowym, pracowniczym). Tam dostępny powinien być specjalista od zdrowia psychicznego. Dodatkowo psycholodzy często dostępni są w MOPR, CPR lub MOPS. Może warto również pomyśleć o psychiatrze. Kryzys emocjonalny, myśli rezygnacyjne mogą być objawem innych trudności, przy których można wprowadzić leczenie farmakologiczne.

W razie pojawienia się kolejnych przykrych myśli, proszę pamiętać o telefonach zaufania, gdzie można porozmawiać ze specjalistami od zdrowia psychicznego.


mam problem, nie umiem za nic wysikać się przy przyjaciółce. nie chodzi o to, że się wstydze przy ni

mam problem, nie umiem za nic wysikać się przy przyjaciółce. nie chodzi o to, że się wstydze przy niej, bo nie, nie wstydze się. normalnie się przy sobie przebieram i nie mamy z tym żadnego problemu. natomiast kiedy przychodzi moment w którym idziemy razem na siku to ona na spokojnie się wysika a potem jak jest moja kolej to nawet jak bardzo będzie mi się chciało to nie wysikam się jeśli bedzie stała obok mnie... pomocy co mam z tym zrobić, to tak bardzo mi przeszkadza nie wytrzymam już z tym

ODPOWIEDŹ LEKARZA:

mgr Barbara Sowińska

Zadbanie o niektóre swoje potrzeby fizjologiczne przy obecności innych ludzi może powodować trudne emocje - u niektórych to będzie lęk, u innych to będzie wstyd itd. W naszej kulturze przyjęło się, że oddawanie moczu czy kału jest sprawą intymną, jednak to, czy będziemy czuli się komfortowo przy innych, wykonując te czynności, zależy od różnych czynników.
Jednym z nich może być kwestia wychowania i doświadczeń życiowych - osoby, które przeżywają wstyd np. podczas jedzenia, mogły kiedyś słyszeć w procesie wychowania, że mlaszczą podczas jedzenia i że to nie jest zachowanie akceptowalne społecznie. Osoba, która teraz doświadcza wstydu, mogła w przeszłości być oceniana, ośmieszana lub karana za to, czego dzisiaj się wstydzi. Jedni mogą wychowywać się w domu, gdzie oddaje się mocz przy drzwiach zamkniętych na klucz i jest to tematem tabu, inni w domu mogą być nauczeni, że to temat i czynność, z którymi można bardziej sie odsłaniać.

Drugim z czynników może być okres dojrzewania. Jeśli Twoje ciało zmienia się teraz w procesie dojrzewania, możesz być bardziej wrażliwa na to, jak ono wygląda lub się zachowuje. Podczas okresu dojrzewania inaczej działa też mózg (kora przedczołowa i ciało migdałowate), co sprawiają, że może nam się wydawać, że świat jest bardziej czarno-biały. W tym czasie można też czuć się, jakby inni widzieli nasze kompleksy i wady, jakbyśmy byli w centrum uwagi.

Trzecim z czynników może być więź, zaufanie, gotowość do otworzenia się, tworzenia bliskości i intymności z drugim człowiekiem. Być może Twoja przyjaciółka ma postawione granice i nauczone zasady w innymi miejscu niż Ty. To całkiem naturalne, że jesteśmy inni i mamy różne przyzwyczajenia, ponieważ mamy inne doświadczenia życiowe, a to, w jaki sposób poradzimy sobie z tymi konfliktami różnic, zależy już od nas samych - niektórzy milczą i zaciskają zęby, inni unikają sytuacji i osób, które różnią się od nich, jeszcze inni są agresywni, a są też osoby, która decydują się odważyć i spróbować asertywnej komunikacji np. komunikatu ja.


Zobacz wszystkie odpowiedzi

Wszystkie treści, w szczególności pytania i odpowiedzi, dotyczące tematyki medycznej mają charakter informacyjny i w żadnym wypadku nie mogą zastąpić diagnozy medycznej.

Najczęściej zadawane pytania