Adresy (2)

W tym gabinecie nie można umawiać wizyt przez internet

Pacjenci prywatni (bez ubezpieczenia)


Przyjmuję: dorosłych, dzieci w każdym wieku

Czy brakuje Ci jakichś informacji w profilu tego specjalisty?

Pokaż innych psychologów w pobliżu

Synapsa Poradnia Specjalistyczna

W tym gabinecie nie można umawiać wizyt przez internet

Pacjenci prywatni (bez ubezpieczenia)


Teleporada psychologiczna • 200 zł


Najpóźniej 30 minut przed wizytą dostaniesz SMS oraz e-mail z linkiem do konsultacji online. Połączysz się z telefonu lub komputera.


Przygotuj się 10 minut przed konsultacją. Upewnij się, że Twój telefon lub komputer jest naładowany. W przypadku wideokonsultacji sprawdź połączenie internetowe oraz ustawienia mikrofonu i kamery. Możesz również przygotować swoją dokumentację medyczną (np. wyniki badań).

Usługi i ceny

Ceny dotyczą wizyt prywatnych.

Popularne usługi


Sandomierska 23/ U-3, Warszawa

200 zł

Synapsa Poradnia Specjalistyczna

Pierwszorazowa wizyta trwa 50 minut, kolejne spotkania 40 minut.

Pozostałe usługi


Sandomierska 23/ U-3, Warszawa

670 zł

Synapsa Poradnia Specjalistyczna

Diagnoza gotowości szkolnej lub trudności szkolnych.
3 spotkania



Sandomierska 23/ U-3, Warszawa

570 zł

Synapsa Poradnia Specjalistyczna

Wstępna diagnoza Spektrum Autyzmu.
Przynajmniej 4 spotkania w przypadku dzieci:
1. Wstępna konsultacja z samym rodzicem/rodzicami
2. Obserwacja samego dziecka lub dziecka z rodzicem
3. Badanie psychologiczne dziecka
4. Konsultacja z rodzicem w celu omówienia badania i propozycje dalszych oddziaływań



Sandomierska 23/ U-3, Warszawa

1 300 zł

Synapsa Poradnia Specjalistyczna

Całościowa diagnoza rozwoju dziecka i nastolatka (5-20 lat): Intelekt, funkcje wykonawcze, umiejętności psychomotoryczne, społeczne i emocjonalne+ postawa wobec pracy (11-20 lat)
1 spotkanie 90 min
1 spotkanie 40 min



Sandomierska 23/ U-3, Warszawa

700 zł

Synapsa Poradnia Specjalistyczna

Diagnoza zaburzeń psychicznych i emocjonalnych (depresja, zaburzenia lękowe, zaburzenia adaptacyjne), zaburzeń zachowania dziecka (ADHD, ODD, CD).
2 spotkania - 40 min



Sandomierska 23/ U-3, Warszawa

Synapsa Poradnia Specjalistyczna



Konsultacja online,

200 zł

Synapsa Poradnia Specjalistyczna

Moje doświadczenie

O mnie

Jestem absolwentką psychologii o specjalności klinicznej na Akademii Pedagogiki Specjalnej w Warszawie. Rozpoczęłam szkolenie psychoterapeutyczne w nu...

Zobacz pełen opis


Zakres porad

  • Psychologia dzieci i młodzieży
  • Psychologia kryzysu
  • Psychosomatyka
Zobacz więcej

Znajomość języków

  • Polski

Opinie pojawią się wkrótce

Napisz pierwszą opinię

Jesteś już po wizycie u mgr Julia Skibińska? Daj znać, co myślisz. Inni pacjenci będą wdzięczni za pomoc w wyborze najlepszego specjalisty.

Dodaj swoją opinię

Odpowiedzi na pytania

3 odpowiedzi udzielonych przez lekarza na pytania pacjentów na ZnanyLekarz.pl

Pytanie dotyczące nerwica

Mam 17 lat i czuję nagłe napady złości,ale nie typu jak ktoś mnie obrazi czy popchnie,ale jak widzę jak ludzie tykają lub przeglądają moje rzeczy. Nie wiem jak mam sobie z tym radzić, bo rodzina ciągle mi powtarza, że jestem samolubna.

Napady złości ograniczone do konkretnej sytuacji mogą mieć związek z Pani wcześniejszymi doświadczeniami w relacjach z innymi (rodziną, o której Pani wspomina?). Najważniejsze wydaje się poznanie przyczyny, skąd bierze się w Pani taka reakcja emocjonalna. Złość jest często reakcją na przekraczanie granic. Być może Pani granice prywatności są w jakiś sposób przekraczane przez innych i wykształciła Pani taki sposób chronienia siebie przed zranieniem. Warto byłoby o tym porozmawiać z psychologiem na indywidualnej konsultacji: wspólnie poszukać przyczyn i sposobów by poradzić sobie z tą trudnością, pomóc Pani odpowiednio stawiać granice i realizować swoje potrzeby. Jeśli ma Pani poczucie, że coś niewłaściwego dzieje się w Pani relacji z rodziną, może Pani porozmawiać o tym z psychologiem szkolnym i uzyskać wsparcie. Pozdrawiam serdecznie.

mgr Julia Skibińska

Dzień dobry, w tym roku kończę 17 lat. Jestem wzorową uczennicą, od paru lat na świadectwie widnieje czerwony pasek, mieszkam na gospodarstwie. Nie sprawiam problemów wychowawczych, dorywczo pracuje. Mój problem polega na tym, że w ostatnim czasie poznałam chłopaka. Pisaliśmy długo aż w końcu zdecydowałam się zapoznać go z rodzicami, od tego czasu jest u mnie w odpowiednich przedziałach czasowych. Na początku rodzice nie mieli opinii o nim, aczkolwiek po rozmowie z nim dotyczącej np pracy w wakacje rodzice stwierdzili ze nie nadaje się on do pracy, jest dziecinny i do mnie nie pasuje. Obowiązków w domu nie ma, ma rodziców którzy pozwalają mu na wiele. Wiem, ze rodzicom zależy również na tym, żeby pomagał w naszym gospodarstwie w późniejszych etapach. Mówiłam rodzicom, że nie wybieram sobie partnera po to, aby ich zadowolić, patrzę na siebie. Ja również nie chciałabym, żeby angażował się w prace na roli, ponieważ ja sama się w tym nie widzę i nie czuje do tego pociągnięcia. Dużą wymówką moich rodziców jest to ze nie mam jeszcze 18 lat, dlatego nie mogę nigdzie z nim wyjeżdżać. Mówią ze to oni za mnie decydują i jak na razie jestem pod ich opieką, co szanuje, ale ja jako nastolatka również chciałabym mieć większą swobodę. Jest mi na prawdę przykro, gdy widzę jak moi znajomi dobrze się bawią, a ja siedzę w domu. Za rok będę pełnoletnia i boje się, że nie wykorzystam wystarczająco tego czasu, który każdy sobie tak ceni. Wiem, że się martwią i staram się zrozumieć ich punkt widzenia, ale nie mogę dojść z nimi do porozumienia. Próbowałam rozmawiać z nimi o tym wiele razy i dochodzę do wniosku, że robi się to męczące. Chciałabym żeby zrozumieli ze jestem szczęśliwa. Większość koleżanek ma już kogoś i ich rodzice akceptują te wybory życiowe, dlatego zadaje sobie pytanie dlaczego tak nie może być w moim wypadku, zwłaszcza ze jak na razie się tylko kolegujemy.

Dzień dobry. Z Pani opowieści wnioskuję, że do tej pory realizowała Pani większość oczekiwań rodziców w stosunku do Pani, wywiązywała się z obowiązków, prawdopodobnie przynosiła dumę. W momencie, kiedy coś nie spotkało się z oczekiwaniami rodziców (poznanie Pani przyjaciela), zareagowali dużym oporem na Pani wybór. Wydaje się, że rodzice dotychczas mogli nie być przyzwyczajeni do tego, że może Pani o czymś zadecydować samodzielnie. Znajdują się w takim momencie, w którym trudno im pogodzić się z faktem, że ich córka staje się dorosła i w coraz większym stopniu chce o sobie decydować. Pani rodzice w pewnym sensie ograniczają Pani rozwój, z czego zdaje sobie Pani sprawę, pisząc o potrzebie wolności. Rodzie prawdopodobnie nie do końca rozumieją, jakie potrzeby wynikają z wieku nastoletniego. Robią Pani przykrość wychodząc z założenia, że wiedzą lepiej, co jest dla Pani dobre, uciekając się do argumentacji, że oni decydują do momentu, gdy Pani mieszka z nimi. Są sprawy, o których może Pani decydować i w nich odnajdować poczucie wolności. Proszę się zastanowić co to mogłoby być w Pani przypadku, nawet jeśli są to pozornie małe sprawy, jak wybór ubrania, posiłku, spędzanie czasu wolnego. Niestety nie ma Pani wpływu na przekonania i zachowania swoich rodziców, mimo, że jest Pani jeszcze od nich zależna z racji życia z nimi pod jednym dachem. Ma Pani w sobie dużo determinacji, na co wskazuje wielokrotna próba rozmowy z rodzicami, tłumaczenie im swoich potrzeb i punktu widzenia. Kluczowe w Pani rozwoju może być stopniowe wykształcanie niezależności, wiary w swoje możliwości i swojego wewnętrznego przyzwolenia na budowanie relacji z innymi ludźmi (niestety) wbrew woli rodziców. Zdaje sobie Pani sprawę z tego, co mogłoby być dla Pani dobre. Kieruje się Pani swoimi potrzebami i dobrze słucha samej siebie. Zaczyna Pani kreować swoje plany na przyszłość (wie Pani czego nie chce robić w przyszłości). Ma Pani do tego wszystkiego prawo. Ważne dla Pani będzie otoczenie się wspierającymi osobami poza rodziną – przyjaciółmi, nauczycielami, autorytetami, którzy będą Panią zachęcać do rozwijania siebie. Jeśli konflikty w domu rodzinnym będą trwać nadal, nasilą się, może Pani skorzystać z telefonu zaufania i porozmawiać z dyżurującym psychologiem o swojej sytuacji i w ten sposób obniżyć napięcie. Można wybrać także formę mailową wsparcia. Po osiągnięciu dojrzałości, będzie mogła Pani samodzielnie (bez zgody rodziców) skorzystać z porady psychologicznej i we współpracy ze specjalistą budować swoje zasoby do życia na własnych zasadach. Pozdrawiam serdecznie i życzę wszystkiego dobrego.

mgr Julia Skibińska

Wszystkie treści, w szczególności pytania i odpowiedzi, dotyczące tematyki medycznej mają charakter informacyjny i w żadnym wypadku nie mogą zastąpić diagnozy medycznej.

Najczęściej zadawane pytania