Witam serdecznie. Syn Szymon lat 10, autyzm. Proszę o jakąkolwiek informację. Problemem syna jest ws

Dzień dobry, Polecam konsultacje rodzicielskie z Psycholog Weroniką Lech która jest specjalistką w sprawie zaparć nawykowych (pracuje również Online). Dodatkowo polecam też udać się na konsultacje do terapeuty SI który może pomóc z stymulacja węchową i czuciem głębokim.

Rozumiem, że sytuacja, z którą się Państwo zmagają, jest bardzo trudna i frustrująca, szczególnie jeśli dotyka ona codziennego życia Szymona i jego funkcjonowania w szkole. Oto kilka sugestii, które mogą pomóc w zrozumieniu i zarządzaniu tym problemem: 1. Konsultacja z psychologiem lub psychiatrą dziecięcym Specjalista od autyzmu: Często problem z wypróżnianiem u dzieci z autyzmem może mieć podłoże behawioralne lub sensoryczne. Warto skonsultować się z psychologiem, który ma doświadczenie w pracy z dziećmi z autyzmem. Może on pomóc w zrozumieniu, dlaczego Szymon wstrzymuje stolec i co mu sprawia przyjemność w tej sytuacji. Techniki behawioralne: Terapia behawioralna może pomóc w stworzeniu strategii mających na celu zmniejszenie wstrzymywania stolca i popuszczania. Może to obejmować nagradzanie pożądanych zachowań (np. wypróżniania się w toalecie) i stopniowe eliminowanie niepożądanych nawyków. 2. Wsparcie dietetyczne i medyczne Kontrola diety: Upewnienie się, że dieta Szymona jest bogata w błonnik i płyny, co może ułatwić wypróżnianie. Czasami zaparcia mogą wynikać z braku odpowiedniej ilości błonnika, co prowadzi do bólu przy wypróżnianiu i w rezultacie do wstrzymywania stolca. Leki przeczyszczające: Gastroenterolog może rozważyć przepisanie lekkich środków przeczyszczających, aby pomóc w regulacji wypróżnień. Należy jednak stosować je pod ścisłą kontrolą lekarza. 3. Zajęcia terapeutyczne i wsparcie sensoryczne Terapia zajęciowa (OT): Specjalista terapii zajęciowej może pomóc w pracy nad problemami sensorycznymi, które mogą być związane z odczuciami Szymona w kontekście zapachu i odczucia „pełności”. Praca nad regulacją sensoryczną może pomóc w zmniejszeniu potrzeby wstrzymywania stolca. Programy wsparcia sensorycznego: W niektórych przypadkach dzieci z autyzmem mogą mieć specyficzne potrzeby sensoryczne, które wpływają na ich zachowanie. Zajęcia mające na celu regulację tych potrzeb mogą przynieść ulgę. 4. Wsparcie szkolne Indywidualne plany edukacyjne (IEP): W szkole można opracować indywidualny plan edukacyjny, który uwzględni potrzeby Szymona, w tym kwestie związane z wypróżnianiem. Może to obejmować specjalne przerwy na toaletę i wsparcie nauczycieli oraz opiekunów. 5. Konsultacja z terapeutą zachowań Analiza zachowań funkcjonalnych: Terapeuta behawioralny może przeprowadzić analizę funkcjonalną, aby zrozumieć, jakie czynniki wywołują wstrzymywanie stolca i popuszczanie, a następnie opracować plan interwencji. 6. Wsparcie emocjonalne Wsparcie psychologiczne: Dla Państwa jako rodziców może być ważne, aby uzyskać wsparcie psychologiczne, aby radzić sobie z trudnościami, które napotykacie w opiece nad Szymonem. Każde dziecko jest inne, więc może być konieczne wypróbowanie różnych podejść, zanim znajdzie się to, które najlepiej zadziała. Sugerowałbym skontaktowanie się ze specjalistami, którzy mają doświadczenie w pracy z dziećmi z autyzmem, aby uzyskać dalsze wsparcie i odpowiednie strategie zaradcze.

Wyglada to na problemy z regulacja emocji. Szczegolnie zlosci. Trzeba rozwazyc konsultacje z osoba, kt pracuje z dziecmi i stosuje podejscie psychodynamiczne/psychoanalityczne. To jest obecnie fiksacja na analnej fazie rozwoju psychoseksualnego. Doslownie wystapil (w psychice) ZATOR, trzeba sprawdzic co to za tresci, kt nie moga sie wysycic. Mlody organizm jest w tym wieku bardzo plastyczny i podda sie oddzialywaniom, jesli zbuduje zaufanie do terapeuty/terapeutki. Prosze w tym temacie zawiesic sobie na chwile etykietke autyzmu i popatrzyc sobie na mlodego jak na zwykle, zdrowo sie rozwijajace ZEZLOSZCZONE dziecko. Tresci psychiczne (na tym etapie rozwoju prymitywne/archaiczne) nie moga znalezc ujscia w tresciach mysli, slow, emocji. Znajduja wiec (najlatwiejsza droga) ujscie w kanale wydalniczym. Powodzenia !

Dzień dobry, Opisuje Pani bardzo trudną i wyczerpującą sytuację – zarówno dla syna, jak i dla Pani. To, że lekarze nie znajdują fizycznej przyczyny problemu, nie oznacza, że nic się nie dzieje. Wręcz przeciwnie – z perspektywy psychologicznej wiele wskazuje na to, że mamy tu do czynienia z problemem złożonym: sensorycznym, behawioralnym i rozwojowym, związanym z funkcjonowaniem w spektrum autyzmu. U wielu dzieci z autyzmem wstrzymywanie stolca i popuszczanie kału ma konkretne funkcje – może wynikać z nadwrażliwości sensorycznej , ale też z potrzeby kontroli, przywiązania do określonego stanu fizjologicznego czy rytuału. Dodatkowo niektóre dzieci lubią intensywne zapachy, które dla większości osób są nieprzyjemne – mogą je wręcz odbierać jako coś znajomego i regulującego napięcie. To, że syn zmienia bieliznę samodzielnie i w sposób powtarzalny, może wskazywać, że stało się to dla niego pewnym utrwalonym schematem, który przynosi mu ulgę lub poczucie przewidywalności. Warto też zwrócić uwagę, że poprawa w okresie jesienno-zimowym może mieć związek z mniejszą stymulacją środowiskową, zmianami w napięciu sensorycznym czy nasileniem objawów alergii. Najbardziej pomocne w takiej sytuacji może być podejście zintegrowane – łączenie różnych form wsparcia: Ocena integracji sensorycznej (SI) – terapeuta SI z doświadczeniem w pracy z dziećmi z ASD może ocenić, czy zachowanie syna ma podłoże sensoryczne i pomóc wypracować inne, bardziej adaptacyjne sposoby regulacji. Terapia behawioralna (np. psycholog lub terapeuta pracujący z dziećmi w spektrum) – pozwala zrozumieć funkcję zachowania i stopniowo je modyfikować, bez presji i zawstydzania dziecka. Ważne jest tu wzmocnienie pozytywnych schematów i wprowadzenie prostych zasad, które dziecko jest w stanie zrozumieć. Wsparcie dla Pani – przeciążenie emocjonalne rodziny w takich sytuacjach jest ogromne. Konsultacje psychologiczne mogą pomóc w zrozumieniu, jak reagować, by nie wzmacniać problemu i jednocześnie nie wypalać się w codziennych zmaganiach. W międzyczasie warto unikać nadmiernego komentowania zachowania (np. przy zmianie bielizny), żeby nie wzmocnić go uwagą. Dobrze jest natomiast wprowadzić prosty, przewidywalny rytuał wypróżniania – najlepiej powiązany z czymś przyjemnym, np. systemem naklejek, nagród czy dostępu do ulubionej aktywności po załatwieniu się. Proszę też porozmawiać ze szkołą – tak, by dziecko nie było narażone na zawstydzenie czy wyśmiewanie. Bezpieczne i akceptujące środowisko to dla dzieci w spektrum ogromna wartość. Choć sytuacja jest trudna, są dzieci, które z pomocą zintegrowanego podejścia stopniowo wychodzą z podobnych trudności. Kluczowe jest, by nie zostać z tym samemu – tylko szukać wsparcia specjalistów znających specyfikę spektrum autyzmu i funkcjonowania sensorycznego. Trzymam za Panią i syna kciuki – to, że szuka Pani pomocy, to już bardzo ważny i dobry krok.

Są psychoterapie dla dzieci z zaparciami nawykowymi. Ze względu na diagnostę szukałabym specjalisty w nurcie poznawczo-behawioralnym, który ma doświadczenie w pracy z tym konkretnym problemem.