Witam proszę o pomoc .Mam bardzo silną nienawiść do samego siebie i czuje ogromne obrzydzenie do sam
Witam proszę o pomoc .Mam bardzo silną nienawiść do samego siebie i czuje ogromne obrzydzenie do samego siebie. W wieku 14lat musiałem odebrać nóż swojej mamie bo chciała popełnić samobójstwo wiele razy to robiła i kilka razy trafiła do szpitala przez zażycie za dużo lekarstw.Moja mama ma schizofrenie nie wiem czy ja mam ale raczej nie mam.W wieku 17 lat poznałem dziewczynę z która wiele pisałem ona wiedziała że już wtedy się miałem pierwsze blizny na rękach ale niestety straciłem ją przez długi czas żałowałem i nie nawidziłem siebie próbowałem kilku któremu popełnić samobójstwo czy przez cięcie się czy przez duża dawkę leków przez które leżałem nie przytomny na łóżko i trafiłem do szpitala.Potem zacząłem pracować na stacji paliw lubiłem tam pracować lecz mnie niestety łatwo zranić poznałem tam dziewczynę z która rozmawialiśmy myślałem ze jest inna ale okazało się że było inaczej i kolejny raz próbowałem popełnić samobójstwo . Próbowałem znaleźć szczęście w elektronice lecz popadłem tylko w kredyty i znowu próbowałem się zabić wtedy mnie skierowali do psychiatryka lecz nic mi nie pomogło ani psychiatra ani psycholog nawet leki mi nie pomagały ale poznałem tam dziewczynę która była starsza ode mnie 10 lat i znowu zacząłem walczyć o życie dla niej ale pół roku później zostawiła mnie i znowu próbowałem popełnić samobójstwo lecz niestety trafiłem dalej do psychiatryka ale dalej to samo było nic mi nie pomogło.Nie mogę na siebie patrzeć nawet w lustrze bo czuje do siebie obrzydzenie.Ale wiem już skąd taka wielka nienawiść do samego siebie szkoda że tak późno to zrozumiałem w ostatnim szpitalu psychiatrycznym dopiero się przyznałem ukrywałem to bo bałem się o tym powiedzieć komuś lecz tam powiedziałem prawdę że bardzo się źle czuje w swoim ciele i że bardzo bym chciał być dziewczynom lecz wiem że to nie będzie możliwe i nigdy nie będę w pełni szczęśliwy.Raz tylko poczułem w życiu w pełni sobą w pełni szczęśliwy jak wybrałem się na nocną przejażdżkę swoim autem i wtedy miałem założony kaptur na głowie i perukę z włosami o kolorze rudym byłem wtedy prze szczęśliwy i czułem się jak bym był dziewczynom. Codziennie jak idę leżeć czy spać marzę o tym że jestem dziewczynom tylko te marzenia mnie jeszcze podtrzymują przy życiu.Żyje marzeniami chlałbym zasnąć i nigdy już się nie obudzić i dostać szanse na nowe życie jako dziewczyna tylko o tym marzyłem.Uciekałem do gier w których grałem postaciami kobiecymi i się czułem jak bym był nimi lecz przez tą elektronikę w padłem duży dług i nie wiem ile jeszcze wytrzymam.Na rękach mam wiele blizn po wielu próbach samobójczych lecz po nich niestety za każdym razem kończę w szpitalu.Bardzo żałuje że urodziłem się jako chłopak i nie nawidzę siebie za to bardzo nie mogę patrzeć na siebie w lustrze bo czuje obrzydzenie do siebie.W każdym szpitalu to ukrywałem włączałem jakoś reakcje samoobrony i mówiłem o tym co mnie nie boli żeby tylko to ukryć ale tak jak przedtem napisałem w jednym szpitalu mój tata niestety pokazał zdjęcie na moim teflonie lekarzowi psychiatrze i potem się przyznałem że to mnie bardzo boli.I teraz wiem dlaczego nie mogły się udać relacje z tam tymi dziewczynami.W papierach ze szpitala mam wpisane : F43.8 Inne ciężkie reakcje na stres, F60.9 Zaburzenia osobowości BNO, F28 Inne nieorganiczne zburzenia psychiczne, I10 -Samoistne (pierwotne) nadciśnienie.
5 odpowiedzi
Prosze rozwazyc psychoterapie. Droga impreza, ale, jesli uda sie Panu dobrze zakontraktowac wspolprace (na min 1 rok wzwyz) to da dobre efekty. Jesli ze wzgledow finansowych niemozliwe, prosze rozwazyc psychoterapie grupowa (standardowa grupa trwa 3 msc), kt jest organizowana przy oddzialach dziennych czesto przy szpitalach psychiatrycznych - DARMOWA. Kontekst tego co sie dzialo w relacji z matka wskazuje byc moze na traume, prosze rozwazyc kilka sesji w podejsciu terapii traumy - np. Somatics Experiencing. Mozna poszukac w sieci osoby, ktore pracuja w takim podejsciu. Takie tematy sie przepracowuje i zyje potem w zgodzie z tym co w srodku sie dzieje. To jest do przejscia, niestety trzeba wytrzymac setting terapeutyczny przez dlugi czas. Jesliby Pan rozwazal psychoterapie indywidualna to, mimo tego, ze jest to trudna forma pracy wlasnej, polecam terapie wgladowa czyli psychodynamiczna. Powodzenia
Dziękuję za podzielenie się swoją historią. Twoje doświadczenie jest bardzo trudne i złożone, ale już sama decyzja, by opowiedzieć o tym, co przeżywasz, świadczy o dużej odwadze. To ważny krok ku lepszemu zrozumieniu siebie i znalezieniu pomocy. To, co odczuwasz, jest ważne Twoje emocje, marzenia i trudności są jak najbardziej realne i zasługują na uwagę. Silna nienawiść do siebie, którą opisujesz, może wynikać z wielu czynników – presji, trudnych doświadczeń z dzieciństwa, braku akceptacji siebie, a także braku wsparcia w otoczeniu. To naturalne, że czujesz się przytłoczony, ale jednocześnie widać, że masz w sobie pragnienie zmiany i walki o siebie, nawet jeśli wydaje Ci się to odległe. Akceptacja własnych uczuć i tożsamości Twoje pragnienie bycia sobą, w pełni zgodnym ze swoją tożsamością płciową, jest niezwykle ważne. To, że poczułeś się dobrze, będąc sobą (nawet w drobnych chwilach, jak nocna przejażdżka z peruką), pokazuje, jak istotne jest dla Ciebie wyrażanie siebie. Marzenie o życiu jako kobieta nie jest czymś, co można po prostu zignorować czy zaprzeczyć – to część Twojej tożsamości. Warto, byś znalazł specjalistę, który specjalizuje się w terapii osób transpłciowych i pomoże Ci zrozumieć swoje uczucia i potrzeby. Proces akceptacji siebie oraz (ewentualnie) rozpoczęcia tranzycji może być trudny, ale jest możliwy. Jak sobie pomóc w tym momencie? Terapia psychologiczna Poszukaj terapeuty z doświadczeniem w pracy z osobami LGBTQ+, zwłaszcza transpłciowymi. Takie osoby rozumieją specyfikę Twoich trudności i pomogą Ci zbudować plan wsparcia. Wsparcie w kryzysie Masz za sobą trudne doświadczenia związane z próbami samobójczymi. Jeśli czujesz, że znowu jesteś w punkcie krytycznym, skontaktuj się z telefonem zaufania lub udaj się do najbliższego szpitala psychiatrycznego. Twoje życie jest cenne, nawet jeśli teraz trudno Ci to dostrzec. Małe kroki ku akceptacji Praktykuj małe kroki, które pozwalają Ci czuć się bardziej sobą – czy to poprzez ubiór, makijaż, czy inny sposób wyrażania swojej tożsamości płciowej. To może być trudne w otoczeniu, ale takie działania mogą pomóc Ci poczuć ulgę. Wsparcie społeczne Poszukaj grup wsparcia dla osób transpłciowych. Możesz znaleźć takie grupy lokalnie lub online. Ludzie, którzy przeżywają podobne doświadczenia, mogą pomóc Ci poczuć się mniej samotnym i zrozumianym. Praca z poczuciem winy i wstydu W terapii CBT pracuje się nad rozpoznawaniem myśli, które generują negatywne emocje. Na przykład: „Nigdy nie będę szczęśliwy” czy „Nie zasługuję na miłość”. Z czasem możesz nauczyć się rozpoznawać te myśli, kwestionować je i zastępować bardziej wspierającymi przekonaniami. Rozwiązanie problemów finansowych Problemy finansowe mogą dodatkowo potęgować stres. Warto poszukać wsparcia w organizacjach zajmujących się doradztwem finansowym lub porozmawiać z terapeutą o strategiach radzenia sobie z zadłużeniem. Przekonanie, że zmiana jest możliwa Twoje uczucia, choć bardzo bolesne, są zrozumiałe w kontekście Twoich doświadczeń. Jednak życie może wyglądać inaczej – nawet jeśli teraz trudno to sobie wyobrazić. Kluczem jest stopniowa praca nad akceptacją siebie, odnalezieniem wsparcia i budowaniem nadziei na przyszłość. Proszę, pamiętaj, że nie jesteś sam w swoich zmaganiach. Jeśli chcesz, mogę pomóc Ci znaleźć odpowiednie zasoby, grupy wsparcia czy strategie radzenia sobie na co dzień. Masz w sobie siłę, nawet jeśli wydaje się ukryta. Jesteś wartościową osobą i zasługujesz na życie w zgodzie ze sobą.
Bardzo mi przykro, że doświadczasz takich trudności. Przybliżony opis, może sugerować walkę z tożsamością, cierpienie emocjonalne i w konsekwencji czego następuje brak akceptacji siebie. Zmagania z przeszłością, trudne relacje i poczucie nieprzynależności często powodują ogromną frustrację. Ważne jest, żebyś nie trzymał tego w sobie, ale szukał wsparcia, które pomoże Ci zrozumieć siebie, a także nauczyć się akceptować to, kim jesteś. Możliwości wsparcia są różne – terapia, zarówno indywidualna, jak i grupowa, może pomóc w uzyskaniu lepszego wglądu w swoje emocje. Rozmowa z psychoterapeutą, który ma doświadczenie w pracy z osobami z podobnymi doświadczeniami, może być krokiem w stronę zdrowia. Dobrym rozwiązaniem może być także wsparcie grup wsparcia, gdzie osoby z podobnymi przeżyciami mogą wymieniać się doświadczeniami. Warto otworzyć się na pomoc i starać się pracować nad tym, aby znaleźć drogę do większego pokoju wewnętrznego. Jeśli kiedykolwiek będziesz myślał o samookaleczeniu lub samobójstwie, nie wahaj się szukać pomocy - kontaktuj się z Izbą Przyjeść najbliższego Szpitala Psychiatrycznego lub/oraz telefonem wsparcia dla osób w kryzysie.
Szanowny Panie, z tego, co Pan pisze, można wnioskować, że trudne doświadczenia w okresie rozwoju i dorastania oraz brak poczucia bezpieczeństwa w najbliższych relacjach nadal wpływają na Pana przeżywanie związków z ludźmi i sposób wchodzenia w relację. Pisze Pan również o nieskrystalizowanym obrazie siebie i niepelnym poczuciu sensu w życiu. Pana dawne doświadczenia nadal maja wpływ na Pana życie, co można przepracować w trakcie psychoterapii, na przykład psychodynamicznej. Pozdrawiam serdecznie.
Pomocne w tej sytuacji może być podjęcie terapii psychodynamicznej (TFP) skoncentrowanej na przeniesieniu. Jest to terapia, która pomaga w zaburzeniach osobowości, w zintegrowaniu i konsolidacji tożsamości, w radzeniu sobie z silnymi uczuciami wrogości i agresji wobec samego siebie. Wskazane jest leczenie psychoterapeutyczne plus farmakologiczne. Psychoterapia zalecana powinna odbywać się na miejscu (nie on-line).
Wszystkie treści, w szczególności pytania i odpowiedzi, dotyczące tematyki medycznej mają charakter informacyjny i w żadnym wypadku nie mogą zastąpić diagnozy medycznej.