Witam proszę o pomoc .Mam bardzo silną nienawiść do samego siebie i czuje ogromne obrzydzenie do sam

Witam proszę o pomoc .Mam bardzo silną nienawiść do samego siebie i czuje ogromne obrzydzenie do samego siebie. W wieku 14lat musiałem odebrać nóż swojej mamie bo chciała popełnić samobójstwo wiele razy to robiła i kilka razy trafiła do szpitala przez zażycie za dużo lekarstw.Moja mama ma schizofrenie nie wiem czy ja mam ale raczej nie mam.W wieku 17 lat poznałem dziewczynę z która wiele pisałem ona wiedziała że już wtedy się miałem pierwsze blizny na rękach ale niestety straciłem ją przez długi czas żałowałem i nie nawidziłem siebie próbowałem kilku któremu popełnić samobójstwo czy przez cięcie się czy przez duża dawkę leków przez które leżałem nie przytomny na łóżko i trafiłem do szpitala.Potem zacząłem pracować na stacji paliw lubiłem tam pracować lecz mnie niestety łatwo zranić poznałem tam dziewczynę z która rozmawialiśmy myślałem ze jest inna ale okazało się że było inaczej i kolejny raz próbowałem popełnić samobójstwo . Próbowałem znaleźć szczęście w elektronice lecz popadłem tylko w kredyty i znowu próbowałem się zabić wtedy mnie skierowali do psychiatryka lecz nic mi nie pomogło ani psychiatra ani psycholog nawet leki mi nie pomagały ale poznałem tam dziewczynę która była starsza ode mnie 10 lat i znowu zacząłem walczyć o życie dla niej ale pół roku później zostawiła mnie i znowu próbowałem popełnić samobójstwo lecz niestety trafiłem dalej do psychiatryka ale dalej to samo było nic mi nie pomogło.Nie mogę na siebie patrzeć nawet w lustrze bo czuje do siebie obrzydzenie.Ale wiem już skąd taka wielka nienawiść do samego siebie szkoda że tak późno to zrozumiałem w ostatnim szpitalu psychiatrycznym dopiero się przyznałem ukrywałem to bo bałem się o tym powiedzieć komuś lecz tam powiedziałem prawdę że bardzo się źle czuje w swoim ciele i że bardzo bym chciał być dziewczynom lecz wiem że to nie będzie możliwe i nigdy nie będę w pełni szczęśliwy.Raz tylko poczułem w życiu w pełni sobą w pełni szczęśliwy jak wybrałem się na nocną przejażdżkę swoim autem i wtedy miałem założony kaptur na głowie i perukę z włosami o kolorze rudym byłem wtedy prze szczęśliwy i czułem się jak bym był dziewczynom. Codziennie jak idę leżeć czy spać marzę o tym że jestem dziewczynom tylko te marzenia mnie jeszcze podtrzymują przy życiu.Żyje marzeniami chlałbym zasnąć i nigdy już się nie obudzić i dostać szanse na nowe życie jako dziewczyna tylko o tym marzyłem.Uciekałem do gier w których grałem postaciami kobiecymi i się czułem jak bym był nimi lecz przez tą elektronikę w padłem duży dług i nie wiem ile jeszcze wytrzymam.Na rękach mam wiele blizn po wielu próbach samobójczych lecz po nich niestety za każdym razem kończę w szpitalu.Bardzo żałuje że urodziłem się jako chłopak i nie nawidzę siebie za to bardzo nie mogę patrzeć na siebie w lustrze bo czuje obrzydzenie do siebie.W każdym szpitalu to ukrywałem włączałem jakoś reakcje samoobrony i mówiłem o tym co mnie nie boli żeby tylko to ukryć ale tak jak przedtem napisałem w jednym szpitalu mój tata niestety pokazał zdjęcie na moim teflonie lekarzowi psychiatrze i potem się przyznałem że to mnie bardzo boli.I teraz wiem dlaczego nie mogły się udać relacje z tam tymi dziewczynami.W papierach ze szpitala mam wpisane : F43.8 Inne ciężkie reakcje na stres, F60.9 Zaburzenia osobowości BNO, F28 Inne nieorganiczne zburzenia psychiczne, I10 -Samoistne (pierwotne) nadciśnienie.