Witam, proszę o interpretację wyników z góry dziękuję ☺️: Test obciążenia glukozą (75g, 3 pkt: 0,

Dzień dobry,
dziękuję za przesłane wyniki. Są one bardzo wartościowe diagnostycznie i pozwalają precyzyjnie ocenić, co rzeczywiście dzieje się w gospodarce węglowodanowo-insulinowej, a co jedynie daje objawy przypominające insulinooporność. Poniżej przedstawiam spokojną, kliniczną interpretację. Glukoza na czczo 4,82 mmol/l (ok. 87 mg/dl) jest wartością bardzo dobrą. Glikemia po 1 godzinie 6,82 mmol/l (ok. 123 mg/dl) oraz po 2 godzinach 6,52 mmol/l (ok. 117 mg/dl) również mieszczą się w pełni w normie. Krzywa glukozowa jest stabilna, bez gwałtownych wzrostów i bez cech nietolerancji glukozy. Na podstawie tych wartości nie ma cech cukrzycy ani stanu przedcukrzycowego. Kluczowe informacje przynosi jednak krzywa insulinowa. Insulina na czczo 3,70 µIU/ml jest niska i świadczy o dobrej wrażliwości insulinowej w spoczynku oraz braku hiperinsulinemii na czczo. Insulina po 1 godzinie 18,20 µIU/ml jest odpowiedzią umiarkowaną i prawidłową. Najistotniejszy jest jednak wynik po 2 godzinach – 26,40 µIU/ml. W prawidłowo funkcjonującym układzie insulina po 2 godzinach powinna wyraźnie opadać i być niższa niż w 1 godzinie. U Pani obserwujemy dalszy wzrost stężenia insuliny, co wskazuje na opóźnzone jej wygaszanie.
Ten obraz nie odpowiada klasycznej insulinooporności ani chorobie trzustki. Jest to tzw. dysregulacja insulinowa lub wczesna, dynamiczna postać zaburzeń odpowiedzi insulinowej. Organizm nie produkuje nadmiernej ilości insuliny na początku, ale utrzymuje jej działanie zbyt długo po posiłku. Taki mechanizm bardzo dobrze tłumaczy zgłaszane objawy: silną ochotę na słodycze, spadki koncentracji, uczucie zmęczenia, trudności w redukcji masy ciała mimo starań, nadpotliwość i objawy wegetatywne. Cukry są prawidłowe, ale insulina działa zaa długo, blokując spalanie tkanki tłuszczowej i prowokując napady apetytu kilka godzin po jedzeniu.
Najważniejszą informacją jest to, że jest to etap w pełni odwracalny i najlepszy moment na działanie. Na tym etapie diety restrykcyjne i głodówki zwykle pogarszają sytuację, a postępowanie powinno być precyzyjne, a nie agresywne. Kluczowa jest korekta rytmu i składu posiłków oraz skrócenie czasu działania insuliny po jedzeniu. W wielu takich przypadkach bardzo dobrze sprawdza się metformina w niskiej dawce, nie dlatego, że występuje cukrzyca, lecz po to, aby poprawić dynamikę insulinową, zmniejszyć poposiłkowe napady głodu i ułatwić redukcję masy ciała. Bupropion może pozostać wsparciem dla koncentracji i napędu, jednak sam nie rozwiąże tego mechanizmu metabolicznego. Podsumowując: glikemie są prawidłowe, nie ma cukrzycy ani stanu przedcukrzycowego, nie ma jeszcze klasycznej insulinooporności, natomiast występuje opóźniona odpowiedź insulinowa, która tłumaczy objawy i Pani trudności z masą ciała. To sytuacja, która daje dużą szansę na skuteczną korektę, jeśli zostanie odpowiednio przez lekarza potraktowana.. W kolejnym kroku można bardzo konkretnie omówić sposób żywienia przy takim profilu lub zaplanować leczenie farmakologiczne w sposób spokojny i celowany. Prosze wybrać się do dobrego i kompetentnego lekarza, z pewnością "ogarnie" temat. Pozdrawiam serdecznie/ Marek Derkacz