Czy psychoterapia ma sens? Kiedy warto ją rozważyć?
Czy psychoterapia ma sens? Kiedy warto ją rozważyć?
8 odpowiedzi
Dzień dobry, psychoterapia ma sens, kiedy osoba czuje, że coś w jej życiu emocjonalnym, relacyjnym lub codziennym sprawia trudność, a własne sposoby radzenia sobie nie pomagają tak, jak kiedyś. Kiedy warto ją rozważyć? - gdy przez dłuższy okres czasu doświadczasz obniżony nastrój/stres/trudne emocje/poczucie przeciążenia - gdy powtarzasz szkodliwe schematy w relacjach/zachowaniach - gdy trudne doświadczenia wciąż wpływają na Twoje życie - gdy chcesz lepiej rozumieć siebie i funkcjonować bardziej w zgodzie ze sobą Psychoterapia daje bezpieczną przestrzeń, by poukładać to, co trudne i wypracować nowe, zdrowsze sposoby radzenia sobie. Jedyny warunek - to zaangażowanie oraz chęć zmiany. Pozdrawiam serdecznie i życzę wszystkiego dobrego!
Dzień dobry. Zawsze ma sens. Pozwala zmniejszyć, lub wyeliminować objawy, które obniżają komfort życia, lub rozwinąć się w szerokim znaczeniu tego słowa. Zawsze warto ją rozważyć, szczegónie jak odczuwa się jakiś dyskomfort emocjonalny, niepokojące objawy, pustkę wewnętrzną, czy problemy w relacjach. Warto wybrać odbrego specialistę, z odpowiednimi kwalifikacjami, i takiego przy którym dobrze się czujemy, bo podstawą niezbędną do pracy rozwojowej jest zaufanie i akceptacja. pozdrawiam i życzę dobrego :)
Psychoterapia ma sens, gdy coś przytłacza, kiedy jest trudno zrozumieć własne emocje albo masz poczucie, że utknąłeś w jakimś schemacie. Warto ją rozważyć, gdy stres, lęk czy smutek zaczynają wpływać na codzienne życie, gdy przeżywasz kryzys lub gdy po prostu chcesz lepiej poznać siebie i wprowadzić trwałe zmiany.
Psychoterapia jak najbardziej ma sens, gdy chce się wprowadzić zmiany w swoje życie i w swoje codzienne funkcjonowanie. Pomaga przy trudnościach z emocjami, z relacjami, z uzależnieniami i nie tylko.
Psychoterapia ma zawsze sens. Jest zalecana w przypadku doświadczania dyskomfortu psychicznego. Jeśli zauważymy, że większość czasu jesteśmy w trybie zamartwiania się, nic nas nie cieszy, brakuje nam energii do życia lub doświadczamy bardzo intensywnych emocji i trudno sobie z nimi poradzić to znak, że warto porozmawiać ze specjalistą. Nie musimy byc idealni, nie musimy mieć wiedzy ale jeśli czujemy, że któryś z obszarów naszego życia zaczyna nas "uwierać" to czas, że warto to "przegadać" ze specjalistą. Wszystkie sytuacje, z którymi przestajemy sobie radzić to znak, że warto poszukać wsparcia. Psychoterapia to lepszy wgląd w siebie i odnalezienie wewnętrznej mocy do zmiany.
Dzień dobry. Jeśli są rzeczy, zachowania, emocje które nam przeszkadzają w życiu, wywołują dyskomfort, cierpienie, to zdecydowanie warto rozważyć terapię. Ważne jest, aby decyzja o podjęciu terapii była głęboko przemyślana, a nasza determinacja do jej podjęcia, możliwie duża. Czasami potrzebny jest czas pomiędzy myślą o terapii a jej podjęciem. Sama terapia może być skuteczną pod warunkiem że klient/pacjent zaangażuje się w nią i z konsekwencja będzie w niej uczestniczył. Badania wskazują, że skuteczność terapii w ponad 70% zależy wlasnie od zaangażowania. Ważne jest również znalezienie terapeuty z którym poczujemy „chemię”. Relacja terapeutyczna to kolejny ważny element, który wpływa na jej skuteczność i odpowiada za ponad 20% jej powodzenia. Reasumujac, z całą pewnością warto się nad tym zastanowić, poczuć swoje emocje, wybrać właściwą osobę i zacząć zmianę siebie. Jak napisać E.From: „Życie to zmiana, a zmiana to życie”. Życzę powodzenia.
Tak, psychoterapia ma sens. Nie jest przeznaczona wyłącznie dla osób w bardzo ciężkim kryzysie ani nie musi oznaczać wieloletniego analizowania przeszłości. Może pomóc lepiej rozumieć własne emocje, zmniejszać lęk, radzić sobie z trudnymi doświadczeniami, budować granice i zmieniać powtarzające się, niekorzystne schematy w relacjach. Warto ją rozważyć, gdy smutek, lęk, napięcie, złość lub natrętne myśli wracają i utrudniają codzienne życie. Także wtedy, gdy trudno jest poradzić sobie po stracie, w związku, w rodzinie, po traumatycznych przeżyciach albo gdy ma się poczucie, że mimo starań wciąż wpada się w te same trudności. Dobrze jest wybrać nurt odpowiadający potrzebom. Osoby szukające konkretnych narzędzi do pracy z lękiem czy unikaniem często dobrze odnajdują się w terapii poznawczo behawioralnej. Przy trudnościach wynikających z relacji, dzieciństwa czy silnych emocji pomocne mogą być także inne podejścia. Najważniejsze jest poczucie bezpieczeństwa, szacunku i możliwość otwartej rozmowy z terapeutą. Pierwsze spotkania służą również sprawdzeniu, czy ta osoba i sposób pracy Pani lub Panu odpowiadają. Jeśli nie, można szukać dalej. To nie jest porażka, lecz dbanie o to, aby pomoc była naprawdę dopasowana.
Dzień dobry. Jako psycholożka powiedziałabym, że psychoterapia ma sens wtedy, gdy problem zaczyna powtarzać się, ograniczać codzienne życie, relacje, pracę, naukę albo powodować cierpienie, z którym trudno poradzić sobie samodzielnie. Nie trzeba jednak czekać na kryzys czy diagnozę. Do psychoterapii można przyjść również po to, aby lepiej rozumieć siebie, przerwać powtarzające się schematy i poprawić jakość relacji. Kiedy warto rozważyć psychoterapię? Szczególnie wtedy, gdy lęk, napięcie, obniżony nastrój, złość, problemy w relacjach czy trudne doświadczenia trwają tygodniami lub miesiącami i mimo prób nie ustępują. Warto też pomyśleć o niej, kiedy człowiek zauważa: „ciągle trafiam w podobne związki”, „nie potrafię stawiać granic”, „rozumiem swój problem, ale nadal reaguję tak samo”, „ciągle się zamartwiam”, „unikam coraz większej liczby sytuacji”, „wszystko przeżywam bardzo intensywnie” albo „teoretycznie wszystko jest dobrze, ale ja nie czuję się dobrze”. Psychoterapia może być również ważnym elementem leczenia depresji, zaburzeń lękowych, fobii, napadów paniki, OCD, traumy i PTSD, zaburzeń odżywiania, przewlekłego stresu, wypalenia, trudności związanych z ADHD, uzależnień, żałoby, kryzysów życiowych oraz problemów rodzinnych i partnerskich. Nie oznacza to, że każda trudność wymaga wieloletniej terapii. Czasami wystarcza kilka konsultacji, psychoedukacja i konkretny plan działania. W innych przypadkach potrzebna jest regularna, dłuższa psychoterapia. Jakie podejścia wykorzystujemy w ZESPOLE EMITBERG? W ZESPOLE EMITBERG pracujemy w różnych podejściach i dobieramy sposób pracy do osoby oraz problemu, a nie odwrotnie. - Psychoterapia poznawczo-behawioralna – CBT – bardzo konkretna i uporządkowana. Analizujemy związek między myślami, emocjami, reakcjami ciała i zachowaniem. Szczególnie przydatna bywa w lęku, fobiach, napadach paniki, OCD, lęku zdrowotnym, depresji, bezsenności i unikaniu. W zależności od problemu wykorzystuje się m.in. pracę z myślami, eksperymenty behawioralne czy stopniową ekspozycję. - Terapia schematów – pomaga zrozumieć głębsze, wieloletnie wzorce, np. „jestem niewystarczający”, „wszyscy mnie opuszczą”, „muszę zasłużyć na miłość”, „nie mogę nikomu zaufać”. Szczególnie dobrze sprawdza się przy powtarzających się trudnościach w związkach, niskiej samoocenie, silnej wrażliwości na odrzucenie i utrwalonych problemach emocjonalnych. - Psychoterapia integratywna – nie zamyka pacjenta w jednym modelu. Terapeuta korzysta z różnych metod zależnie od potrzeb konkretnej osoby. U jednej osoby więcej miejsca zajmie praca poznawcza, u innej emocje, relacje, doświadczenia z dzieciństwa czy sposób funkcjonowania obecnie. - Podejście systemowe i integracyjna psychoterapia systemowo-ericksonowska – człowieka rozumiemy również w kontekście rodziny, związku i ważnych relacji. Sprawdza się m.in. w problemach partnerskich, rodzinnych, konfliktach rodzic–dziecko, kryzysach i powtarzających się wzorcach komunikacji. Elementy podejścia ericksonowskiego są szczególnie nastawione na indywidualność człowieka, jego zasoby i poszukiwanie możliwej zmiany zamiast wtłaczania wszystkich w jeden schemat terapii. - Psychoterapia uzależnień – obejmuje pracę nad mechanizmami uzależnienia, nawrotami, regulacją emocji, motywacją do zmiany oraz konsekwencjami, jakie problem uzależnienia powoduje w życiu osobistym i rodzinnym. - Terapia i wsparcie środowiskowe – uwzględnia nie tylko objawy konkretnej osoby, ale również jej codzienne funkcjonowanie, rodzinę, szkołę, pracę i rzeczywiste środowisko życia. Obok psychoterapii korzystamy także z psychoedukacji, interwencji kryzysowej, konsultacji psychologicznych, diagnostyki psychologicznej i neuropsychologicznej, treningu umiejętności społecznych, treningu funkcji poznawczych oraz pracy nad samooceną, emocjami, relacjami i rozwojem osobistym. W zależności od problemu prowadzona może być praca indywidualna, z parami, rodziną, rodzicami lub młodzieżą. W czym możemy pomóc? W ZESPOLE EMITBERG zgłaszają się osoby m.in. z lękiem, fobiami, napadami paniki, natrętnymi myślami, obniżonym nastrojem, przewlekłym stresem, wypaleniem, bezsennością, trudnościami emocjonalnymi, problemami w relacjach, kryzysami małżeńskimi, doświadczeniem rozwodu lub rozstania, żałobą, traumą, zaburzeniami odżywiania, problemami z samooceną, trudnościami wychowawczymi oraz konsekwencjami dorastania w trudnym środowisku rodzinnym. Pomagamy również wtedy, kiedy człowiek nie potrafi jeszcze nazwać swojego problemu i mówi po prostu: „Nie wiem, co się ze mną dzieje, ale wiem, że nie chcę dalej tak funkcjonować.” To również jest wystarczający powód, żeby przyjść na pierwszą konsultację. Czy trzeba od razu wiedzieć, jaki nurt wybrać? Nie. I często nie warto zaczynać od samodzielnego wybierania sobie terapii na podstawie internetu. Pierwszym krokiem powinna być dobra konsultacja psychologiczna, podczas której określamy problem, jego nasilenie, cele pacjenta, dotychczasową historię i oczekiwania. Dopiero wtedy można powiedzieć: „tu prawdopodobnie najlepiej sprawdzi się CBT”, „tu potrzebna jest głębsza praca schematowa”, „w tym przypadku ważniejsza będzie terapia par” albo „najpierw warto skonsultować się z psychiatrą”. Psycholog i psychoterapeuta nie zastępują też lekarza. Jeżeli występują silne objawy depresyjne, poważne zaburzenia snu, objawy psychotyczne, duże pogorszenie funkcjonowania czy myśli samobójcze, czasem potrzebna jest równoległa konsultacja psychiatryczna. Czy psychoterapia naprawdę może coś zmienić? Tak, ale jej celem nie jest sprawienie, żeby człowiek już nigdy nie czuł smutku, lęku czy złości. Dobra terapia pomaga przede wszystkim inaczej reagować na emocje, lepiej rozumieć swoje mechanizmy, przestać powtarzać destrukcyjne schematy i odzyskać większy wpływ na własne życie. Czasami największa zmiana brzmi nie: „już się nie boję”, tylko: „nadal czasem się boję, ale lęk nie decyduje już za mnie.” W ZESPOLE EMITBERG pomagamy dobrać formę pracy do konkretnego problemu. Prowadzimy konsultacje psychologiczne i psychoterapeutyczne zarówno stacjonarnie, jak i online, a w razie potrzeby pomagamy także określić, czy właściwsza będzie psychoterapia indywidualna, terapia par lub rodziny, diagnostyka czy konsultacja z innym specjalistą. Na Instagramie EMITBERG będziemy również szczegółowo omawiać poszczególne nurty psychoterapii, różnice między psychologiem, psychoterapeutą i psychiatrą oraz podpowiadać, jak wybrać terapię odpowiednią do konkretnego problemu, a nie tylko modnego obecnie nurtu.
Podobne pytania
- Dzień dobry chciala bym porozmawiać co robić mam przyjaciela co oby dwoje cos czujemy do siebie , ni
Jak się zachowuję osoba upośledzona w pracy jeśli chodzi zdolność manualne i ogólnie relację z praco
mam mizofonię. byłam dzisiaj u psychologa który powiedział że powinnam pójść na badania do laryngolo
W tym roku piszę maturę. Jest to dla mnie ważna rzecz, która otwiera mi drogę na uczelnie. Problem j
Dzień dobry, bardzo interesuje mnie kwestia płynności orientacji w Zespole Aspergera. Wiem, że orien
Wciąż szukasz odpowiedzi? Zadaj nowe pytanie
Wszystkie treści, w szczególności pytania i odpowiedzi, dotyczące tematyki medycznej mają charakter informacyjny i w żadnym wypadku nie mogą zastąpić diagnozy medycznej.



