Witam Państwa, jak rozpoznać intuicję i nie mylić jej z innymi aspektami np. sumienia (teologia), su

Dzień dobry, najogólniej poprzez proces świadomego, wewnętrznego odczuwania siebie. Żeby rozwinąć poziom świadomości umożliwiający sprawne rozpoznawanie wszystkich elementów tzw. wewnętrznego strumienia doświadczania siebie potrzebna jest regularna praktyka świadomego odczuwania siebie i wglądu w swój wewnętrzny świat poprzez uważną obserwację. Do przejścia tej drogi potrzebna jest również druga osoba np. psychoterapeutka/a, która już przeszła tą drogę. W pojedynkę uważam, że to nie jest możliwe. Dzięki takiej osobie łatwiej jest uczyć się rozpoznawać strukturę wewnętrznego odczuwania i ją rozumieć. Ta struktura istnieje i składa się z wielu elementów, nie tylko intuicji, którą dzięki czującej świadomości możemy nauczyć się w sobie "namierzać" i z niej korzystać. Inne elementy to np. emocje, uczucia, stany uczuciowe, doznania płynące z ciała, które są językiem układu nerwowego, powiązanego z podświadomością, impulsy, potrzeby i wiele, wiele innych. Całą tą skomplikowaną strukturę mamy jako ludzie zdolność rozłożenia na czynniki pierwsze. Wymaga to jak wspomniałem wielu godzin praktyki. To fascynująca podróż do poznania siebie i uzyskania łatwości w namierzaniu poprzez odczuwanie gdzie we mnie znajduje się głos np. intuicji. Metaforą może być tu osoba somelliera. Dla jednej osoby wino to po prostu alkohol, który po spożyciu na imprezie powierzchownie odczują jako alkohol, w strukturę, którego zupełnie nie będą wnikać. Natomiast dla sommeliera spożywanie wina i obcowanie z nim jest sztuką i sposobem życia i są w stanie dzięki odczuwaniu jego smaku dokładnie powiedzieć jaka jest jego kompozycja smakowa, proporcje danych składników, skąd pochodzą, z jakiego kraju, z jakiej winnicy, z jakiego gatunku i szczepu winorośli, z którego roku i wiele innych. I są w stanie to wszystko świadomie i sprawnie powiedzieć tylko na podstawie odczuwania pierwszego łyka wina. Można powiedzieć wow! jaki niesamowity poziom świadomości, że taki somellier jest w stanie nawet wskazać z której winnicy pochodzi wino mimo, że jej fizycznie nie widzi. Ta winnica to analogia intuicji. Dla mnie bardziej wow! jest to że sami możemy stać się takimi ekspertami od świadomego odczuwania i znajomości swojego wnętrza. W podejściu Gestalt nazywamy to świadomością wewnętrzną. Pozdrawiam, Krzysztof Pawłuszko

Dzień dobry,
dziękujemy za niezwykle inspirujące pytanie — porusza ono temat, który łączy różne perspektywy: psychologiczną, biologiczną, duchową i filozoficzną.
Zazwyczaj intuicja:
pojawia się bez przymusu i jest pozbawiona lęku,
jest „cicha”, nie narzuca się, lecz daje spokój lub jasność,
nie ocenia, tylko pokazuje kierunek,
nie wiąże się z poczuciem winy ani przymusem (to bardziej domena superego i sumienia),
nie jest impulsem biologicznym ani odruchem (jak instynkt).

Jeśli ma Pani/Pan ochotę przyjrzeć się swojej intuicji i jej relacji z innymi wewnętrznymi głosami – bardzo zachęcamy do konsultacji psychoterapeutycznej. W bezpiecznej relacji można nauczyć się odróżniać prawdziwe impulsy wewnętrzne od tych, które wynikają z lęku, presji społecznej czy wewnętrznych konfliktów.