Witam,moja 13 letnia córka oznajmiła mi że nie czuje się dziewczynka tylko chłopcem .Jak z nią rozma

Dzień dobry,

Rozumiem, że może Pan/Pani czuć lęk i dezorientację. Myślę sobie, że każdego rodzica taka informacja od dziecka może mocno poruszyć. Proszę jednak pamiętać, że córka może przeżywać bardzo podobne emocje. Też może czuć się zagubiona i przestraszona, dlatego ważne jest aby rozmawiać z nią empatycznie i bez osądzania - spróbować zrozumieć jej świat i jak w nim postrzega samą siebie.
Zachęcałabym do konsultacji z psychologiem - seksuologiem, szczególnie specjalizującym się w kwestiach tożsamości płciowej. Do czasu konsultacji proszę zapewnić córkę, że ma wsparcie i możliwości żeby pochylić się nad tym co przeżywa.

Pozdrawiam,
Paulina Habuda
Psycholog, Seksuolog

Dziękuję za podzielenie się swoim doświadczeniem. To, co Pani córka powiedziała, mogło być dla Pani dużym zaskoczeniem i wywołać wiele emocji – od niepokoju, przez bezradność, aż po lęk o przyszłość dziecka. To naturalne, że w takiej sytuacji pojawia się wiele pytań i wątpliwości.

Kilka rzeczy, które mogą być pomocne:
1. Rozmowa i otwartość – ważne, aby córka czuła, że może mówić o swoich uczuciach bez obawy o ocenę czy odrzucenie. Można pytać o to, jak się czuje, jak chce, by się do niej zwracać, co jest dla niej ważne.
2. Normalizacja uczuć – w wieku dojrzewania młodzi ludzie intensywnie poszukują swojej tożsamości, także płciowej. Niektóre dzieci doświadczają tego chwilowo, inne czują to bardzo głęboko i trwale. Dobrze jest dać córce przestrzeń do eksplorowania swojej tożsamości, bez presji szybkiego podejmowania decyzji.
3. Wsparcie specjalisty – warto rozważyć konsultację u psychologa dziecięcego lub psychoterapeuty, który pracuje z młodzieżą w temacie tożsamości płciowej. Może to pomóc zarówno Pani córce, jak i Pani, żeby lepiej rozumieć, co się dzieje.
4. Dbanie o relację – nawet jeśli ma Pani wiele obaw, pokazanie córce, że jest Pani po jej stronie, wzmacnia jej poczucie bezpieczeństwa. Wystarczy czasem proste „chcę Cię zrozumieć, możesz mi opowiedzieć, jak się czujesz”.
5. Wsparcie dla Pani – to również dla Pani nowa sytuacja. Warto szukać wsparcia – w rodzinie, grupach rodziców w podobnej sytuacji, czy w rozmowie z psychologiem.

Najważniejsze teraz to uważność, akceptacja i stopniowe wspólne poszukiwanie odpowiedzi.

Rozumiem, że ta sytuacja może być dla Pani trudna i budzić wiele emocji. Najważniejsze na początku jest spokojne wysłuchanie córki i okazanie jej wsparcia – żeby wiedziała, że może mówić otwarcie o swoich uczuciach i że nie zostanie oceniona. Warto zadawać pytania z ciekawością i akceptacją (np. „chciałabym lepiej zrozumieć, jak się czujesz”), a nie z oceną czy lękiem.

Na dalszym etapie pomocna może być rozmowa z psychologiem dziecięcym, który wesprze zarówno Panią, jak i córkę w lepszym zrozumieniu jej przeżyć i potrzeb. Dzięki temu łatwiej będzie Państwu poruszać się w tym temacie i wspierać córkę w sposób, który będzie dla niej bezpieczny i wzmacniający.

Dzień dobry, rozumiem, że wiadomość od córki mogła być dla Pani zaskakująca i budzić wiele emocji. Najważniejsze w tej sytuacji to dać córce poczucie akceptacji i bezpieczeństwa – wysłuchać jej bez oceniania, zadawać pytania z ciekawością i otwartością, pokazując, że może na Panią liczyć. To naturalne, że w okresie dorastania młodzi ludzie poszukują swojej tożsamości, także płciowej. Warto też rozważyć rozmowę z psychologiem dziecięcym lub specjalistą zajmującym się młodzieżą, który pomoże zrozumieć potrzeby córki i wesprze Panią w towarzyszeniu jej w tym procesie.
Pozdrawiam serdecznie,
mgr Elżbieta Kosik