Witam. Mam problemy emocjonalne, nie radzę sobie ze stresem i emocjami. Mam huśtawki nastrojów. Potr
3
odpowiedzi
Witam. Mam problemy emocjonalne, nie radzę sobie ze stresem i emocjami. Mam huśtawki nastrojów. Potrafią się śmiać a za chwilę wpadam w furię ż byle powodu, a na koniec w rozpacz bo mam wyrzuty sumienia. Nie mam cierpliwości do dzieci i niestety na nich najbardziej się to odbija. Potrafie się wydzierać jak głupia i sama się tym nakręcam, potem łapię doła i obiecuje sobie że już tak nie będzie i tak w kółko... ostatnio mam nawet myśli samobójcze w takich momentach ale wiem, że ze względu na dzieci tego nie zrobię. Chcialam pojsc do psychiatry po leki ale boje się, ze je przedawkuje w chwili załamania. Byłam u psychologa ale nie potrafię otwarcie mówić o tym wszystkim i boję się, że zostanie to wykorzystane przeciwko mnie... czuje że życie wymyka mi się spod kontroli. NIC mnie nie cieszy a najlepiej się czuje sama ze sobą... i z lampką wina. Myślałam że sobie poradzę sama ale moje życie to sinusoida. Trwa to już prawie od roku. Czy to depresja? Czy psychologa obowiązuje tajemnica zawodowa?
Dzień dobry,pisze Pani o wielu trudnych sprawach. Może to być pogłębiający się kryzys,może depresja, bez badania Pani stanu psychicznego nie da się tego stwierdzić.Zachęcam do kontaktu z interwentem kryzysowym lub terapeutą poznawczo -behawioralnym. Dużo osób ma kłopot by mówić o sobie obcej osobie. Zaufanie do terapeuty buduje się czasem wiele miesięcy. Ważne jest by znaleźć takiego terapeutę,który nie będzie Pani oceniał,tylko da Pani wsparcie oraz narzędzia do poradzenia sobie z Pani problemami. Ważne by Pani dzieliła się z terapeutą obawami. Psychologa obowiązuje tajemnica zawodowa o ile klient nie zagraża sobie lub innym.Pozdrawiam serdecznie i zachęcam do jak najszybszego udania się po pomoc. Naprawdę nie warto się tak długo męczyć samemu z tyloma problemami.
Uzyskaj odpowiedzi dzięki konsultacji online
Jeśli potrzebujesz specjalistycznej porady, umów konsultację online. Otrzymasz wszystkie odpowiedzi bez wychodzenia z domu.
Pokaż specjalistów Jak to działa?
Droga Pani,
zachowanie tajemnicy zawodowej to jedna z podstawowych zasad pracy psychologa. Przebieg wizyty w gabinecie jest nią objęty, podobnie notatki z wizyt. Dlatego o przekazanie komukolwiek informacji o Pani proszę się nie martwić - byłoby to złamaniem prawa.
Natomiast po krótkim opisie swoich zachowań, które Pani przytoczyła mogę jednoznacznie stwierdzić, że potrzebuje pani pomocy. Jeśli nie potrafi Pani zaufać psychologowi, u którego już Pani była, proszę znaleźć innego w swojej okolicy i umówić się na wizytę. Proszę zadbać o siebie. Myśli samobójcze są też przesłanką do wizyty psychiatrycznej i ewentualnego rozpoczęcia terapii farmakologicznej - prosze szczerze porozmawiać z lekarzem o swoich obawach. Wspólnie powinni Państwo wypracować najlepszy dla Pani model leczenia.
pozdrawiam, Radosław Krąpiec, psycholog
zachowanie tajemnicy zawodowej to jedna z podstawowych zasad pracy psychologa. Przebieg wizyty w gabinecie jest nią objęty, podobnie notatki z wizyt. Dlatego o przekazanie komukolwiek informacji o Pani proszę się nie martwić - byłoby to złamaniem prawa.
Natomiast po krótkim opisie swoich zachowań, które Pani przytoczyła mogę jednoznacznie stwierdzić, że potrzebuje pani pomocy. Jeśli nie potrafi Pani zaufać psychologowi, u którego już Pani była, proszę znaleźć innego w swojej okolicy i umówić się na wizytę. Proszę zadbać o siebie. Myśli samobójcze są też przesłanką do wizyty psychiatrycznej i ewentualnego rozpoczęcia terapii farmakologicznej - prosze szczerze porozmawiać z lekarzem o swoich obawach. Wspólnie powinni Państwo wypracować najlepszy dla Pani model leczenia.
pozdrawiam, Radosław Krąpiec, psycholog
Dziękuję, że Pani napisała o tym tak szczerze. To, czego Pani doświadcza, jest bardzo obciążające i może dawać poczucie, że życie wymyka się spod kontroli — ale ważne jest szukanie pomocy. To pierwszy i bardzo ważny krok.
Opisuje Pani:
silne wahania nastroju,
trudności w regulacji emocji i radzeniu sobie ze stresem,
poczucie winy po wybuchach,
narastające wyczerpanie, brak radości,
myśli samobójcze,
obawę o to, jak to wpływa na dzieci.
To wszystko są sygnały, że wymaga Pani wsparcia specjalisty – i absolutnie nie świadczą o słabości, lecz o tym, że od dłuższego czasu dźwiga się za dużo.
Czy to depresja?
Objawy, które mogą wskazywać na depresję albo na inne zaburzenia związane z regulacją emocji lub przeciążeniem przewlekłym stresem.
Diagnozę może postawić jedynie lekarz psychiatra – ale to, co Pani pisze, zdecydowanie kwalifikuje się do konsultacji, najlepiej pilnej.
Myśli samobójcze
To bardzo poważny sygnał. Nawet jeśli Pani mówi, że „ze względu na dzieci nic sobie nie zrobi”, to sam fakt pojawiania się takich myśli oznacza, że warto jak najszybciej skorzystać z profesjonalnej pomocy.
Twoja obawa, że „przedawkujesz leki”, jest ważna – można to omówić szczerze z psychiatrą.
Lekarz może dobrać takie leki i takie formy wsparcia, które będą bezpieczne. Można też zacząć od łagodniejszych preparatów lub terapii – nic nie musi być narzucone.
Czy psychologa obowiązuje tajemnica zawodowa?
Tak.
Psychologa obowiązuje tajemnica zawodowa, której nie może złamać. Wyjątki są tylko trzy:
kiedy istnieje poważne i bezpośrednie zagrożenie życia lub zdrowia,
gdy wymaga tego sąd,
gdy pacjent poprosi o przekazanie informacji.
Poza tym, wszystko c, zostaje między pacjentem a specjalistą.
Twoja obawa, że coś zostanie wykorzystane przeciwko, jest częsta u osób, które są w silnym kryzysie. W rzeczywistości psycholog jest po to, by pomóc, a nie oceniać.
Co można zrobić teraz – krok po kroku?
Umów wizytę u psychiatry – nie po to, żeby „oceniać”, ale żeby dobrać leczenie, które ustabilizuje emocje.
Kontynuuj spotkania z psychologiem – możesz powiedzieć na początku, że trudno Ci się otwierać. To zupełnie normalne.
Jeżeli poczujesz, że jesteś blisko zrobienia sobie krzywdy:
zadzwoń pod 116 123 (kryzysowy telefon zaufania),
lub 112, jeśli zagrożenie jest bezpośrednie.
Ogranicz alkohol – może chwilowo dawać ulgę, ale nasila wahania nastroju i obniża kontrolę emocji.
Najważniejsze
To, że walczysz — świadczy o Twojej sile, nie słabości.
Da się z tego wyjść, ale nie musisz robić tego sama. Odpowiednia pomoc może bardzo zmienić Twoje samopoczucie i relacje z dziećmi.
Opisuje Pani:
silne wahania nastroju,
trudności w regulacji emocji i radzeniu sobie ze stresem,
poczucie winy po wybuchach,
narastające wyczerpanie, brak radości,
myśli samobójcze,
obawę o to, jak to wpływa na dzieci.
To wszystko są sygnały, że wymaga Pani wsparcia specjalisty – i absolutnie nie świadczą o słabości, lecz o tym, że od dłuższego czasu dźwiga się za dużo.
Czy to depresja?
Objawy, które mogą wskazywać na depresję albo na inne zaburzenia związane z regulacją emocji lub przeciążeniem przewlekłym stresem.
Diagnozę może postawić jedynie lekarz psychiatra – ale to, co Pani pisze, zdecydowanie kwalifikuje się do konsultacji, najlepiej pilnej.
Myśli samobójcze
To bardzo poważny sygnał. Nawet jeśli Pani mówi, że „ze względu na dzieci nic sobie nie zrobi”, to sam fakt pojawiania się takich myśli oznacza, że warto jak najszybciej skorzystać z profesjonalnej pomocy.
Twoja obawa, że „przedawkujesz leki”, jest ważna – można to omówić szczerze z psychiatrą.
Lekarz może dobrać takie leki i takie formy wsparcia, które będą bezpieczne. Można też zacząć od łagodniejszych preparatów lub terapii – nic nie musi być narzucone.
Czy psychologa obowiązuje tajemnica zawodowa?
Tak.
Psychologa obowiązuje tajemnica zawodowa, której nie może złamać. Wyjątki są tylko trzy:
kiedy istnieje poważne i bezpośrednie zagrożenie życia lub zdrowia,
gdy wymaga tego sąd,
gdy pacjent poprosi o przekazanie informacji.
Poza tym, wszystko c, zostaje między pacjentem a specjalistą.
Twoja obawa, że coś zostanie wykorzystane przeciwko, jest częsta u osób, które są w silnym kryzysie. W rzeczywistości psycholog jest po to, by pomóc, a nie oceniać.
Co można zrobić teraz – krok po kroku?
Umów wizytę u psychiatry – nie po to, żeby „oceniać”, ale żeby dobrać leczenie, które ustabilizuje emocje.
Kontynuuj spotkania z psychologiem – możesz powiedzieć na początku, że trudno Ci się otwierać. To zupełnie normalne.
Jeżeli poczujesz, że jesteś blisko zrobienia sobie krzywdy:
zadzwoń pod 116 123 (kryzysowy telefon zaufania),
lub 112, jeśli zagrożenie jest bezpośrednie.
Ogranicz alkohol – może chwilowo dawać ulgę, ale nasila wahania nastroju i obniża kontrolę emocji.
Najważniejsze
To, że walczysz — świadczy o Twojej sile, nie słabości.
Da się z tego wyjść, ale nie musisz robić tego sama. Odpowiednia pomoc może bardzo zmienić Twoje samopoczucie i relacje z dziećmi.
Wciąż szukasz odpowiedzi? Zadaj nowe pytanie
Wszystkie treści, w szczególności pytania i odpowiedzi, dotyczące tematyki medycznej mają charakter informacyjny i w żadnym wypadku nie mogą zastąpić diagnozy medycznej.