Witam, mam problem z pogodzeniem się z przeszłością. Chodzi o moje późne dzieciństwo, które spędziła

Dzień dobry,

przeszłość potrafi być bardzo bolesna i to naturalne że wracając do niej myślami czujemy smutek, żal, złość i inne, często nieprzyjemne emocje. Na niektóre rzeczy nie mamy już wpływu, ale zawsze mamy możliwość budowania i tworzenia nowych doświadczeń. Porównywanie się, wypominanie sobie błędów z przeszłości, czy fantazjowanie o tym co mogło pójść inaczej nie sprawia że łatwiej nam się pogodzić z pewnymi faktami, a wręcz przeciwnie, okrada nas to ze szczęścia i czerpania z „tu i teraz”. W pracy nad akceptacją swojej przeszłości ważne jest zrozumienie że porównywanie obecnej siebie, do siebie z przeszłości jest zwyczajnie nie fair – my teraz wiemy jakie skutki miały nasze decyzje i zachowania, mamy inne spojrzenie na świat niż my „z przeszłości”. Warto zastanowić się też, co daje nam nadmierna koncentracja i rozpamiętywanie naszych błędów, dlaczego się w to angażujemy, mimo negatywnych skutków które z tego powodu odczuwamy.

Pozdrawiam

Dzień dobry,

odzyskać dzieciństwo zawsze potrafimy jeśli inaczej na to spojrzymy. Pani należy do szerokiego grona osób, które od najmłodszych lat przebywali na ,,nowościach" w postaci telefonizacji. Polecam stały kontakt z rzeczywistością i nie ocenianie siebie w taki sposób, w jaki Pani do tej pory czyniła.
Pozdrawiam

Dzień dobry. To, co Pani opisuje, brzmi jak realna strata i żałoba po czymś, czego Pani wtedy nie dostała, czyli spokojnym, bezpiecznym dzieciństwie. Kiedy słyszy Pani, że inni wspominają wiek 9–13 lat jako beztroski, a Pani pamięta ten czas jako trudny, wstydliwy lub „zmarnowany”, naturalne jest, że pojawia się ból, złość, poczucie niesprawiedliwości i myśl, że czegoś nie da się już naprawić. Warto też pamiętać, że to nie jest kwestia „głupoty” czy „słabości”, tylko tego, że jako dziecko trafiła Pani na treści, które mocno wpływają na emocje, samoocenę i porównywanie się, a jednocześnie nie miała Pani wtedy narzędzi, żeby się przed tym chronić. Da się z tym pracować. Nie cofamy czasu, ale możemy uporządkować wspomnienia i emocje, które do dziś Panią trzymają, zdjąć z Pani nadmiar winy, zrozumieć, co dokładnie wtedy zaspokajały media społecznościowe, i krok po kroku odbudować poczucie wpływu, własnej wartości i „wewnętrznego bezpieczeństwa”. U wielu osób ważnym elementem jest też aby zamknąć żal po straconym okresie i zbudowanie trochę na nowo dorosłości. Jeśli chce Pani, zapraszam do kontaktu i na konsultację online / gabinet w Sulechowie - żebyśmy mogli spokojnie ustalić, co najbardziej Panią dziś boli, niepokoi, przysparza może cierpienia i jaką drogę pracy wybrać.

Witam, to, co Pani opisuje, jest bardzo trudnym, ale też coraz częściej spotykanym doświadczeniem. Poczucie żalu po „straconym dzieciństwie”, porównywanie się i trudności z emocjami są naturalną reakcją na zbyt wczesny kontakt z treściami, na które dziecko nie było gotowe. Z takimi emocjami trudno poradzić sobie samodzielnie, gdyż wymagają one zrozumienia i bezpiecznego przepracowania. W terapii można stopniowo oswajać przeszłe doświadczenia i nauczyć się patrzeć na siebie z większą łagodnością.

Jeśli chciałaby Pani nad tym popracować, zapraszam na wizytę. Wspólnie poszukamy sposobu, by przeszłość przestała tak mocno wpływać na Pani teraźniejszość.