Witam gdzie najlepiej udać się do lekarza jeśli kobieta czuję się wyczerpana rodzicielstwem gdyż ma
5
odpowiedzi
Witam gdzie najlepiej udać się do lekarza jeśli kobieta czuję się wyczerpana rodzicielstwem gdyż ma dwoje malych dzieci roczne i trzy miesieczne z partnerem który albo często nocuje u matki bo dzieci płaczą a w domu nie pomaga nawet jak maluch płacze to mówi że on jest zmęczony i że on musi do pracy wstać i matka ma uspokoić oba maluchy.Ponadto że wczesniejszego związku ma troje dzieci w wieku 11,7,4 lata i często 11 latka oraz 7 latka pomagają matce zamiast ojca a ojciec ponadto uważa że dzieci że wczesniejszego związku mają być wdzięczne że on zakupy robi a nie matka mimo że matka daje pieniądze na te zakupy aby zrobił i zada aby starsze dzieci były cicho w pokoju bo on nie może odpocząć umysłowo a tez wie że matka po kontroli poporodowej ma odpoczywać bo kręgosłup partia ledzwiowa jest przeciążona czego są skutki mocnych boli dołu pleców oraz podbrzusza to partner oznajmił że musi ona poszukać pas na plecy bo tak się nie da aby on pomagał w domu przy dzieciach czy pracach domowych bo on pracuje i wtedy twierdzi że partnerka chce aby on poszedł do pracy gdzie się liście zamiata a jej chodziło tylko aby pomagał w domu i przy dzieciach to zawsze obrażony i nerwowy się robi przez co partnerka nie chce już się nic na ten temat odzywać bo znów będzie krzyczał i zniknie z domu na jakiś czas
Opisana sytuacja jest bardzo obciążająca, zarówno fizycznie, jak i psychicznie. Objawy wyczerpania po porodzie przy tak małych dzieciach i braku wsparcia partnera wymagają realnej pomocy, nie tylko „przeczekania”.
W pierwszej kolejności warto:
1. zgłosić się do lekarza rodzinnego lub ginekologa/położnika, aby ocenić stan zdrowia po porodzie
2. rozważyć konsultację z psychologiem lub psychiatrą, szczególnie pod kątem depresji poporodowej i przeciążenia
Równolegle bardzo ważne jest:
1. poszukanie wsparcia w otoczeniu (rodzina, bliscy, pomoc społeczna)
2. odciążenie w opiece nad dziećmi, na ile to możliwe
Z opisu wynika również, że partner nie tylko nie wspiera, ale reaguje złością i wycofaniem. To może pogłębiać poczucie bezradności i wyczerpania. W takiej sytuacji warto rozważyć także konsultację psychologiczną indywidualną, aby w bezpiecznych warunkach omówić swoją sytuację i możliwe dalsze kroki.
Najważniejsze: to nie jest „za dużo wymagać” potrzeba wsparcia przy dzieciach i po porodzie jest czymś naturalnym i uzasadnionym.
W pierwszej kolejności warto:
1. zgłosić się do lekarza rodzinnego lub ginekologa/położnika, aby ocenić stan zdrowia po porodzie
2. rozważyć konsultację z psychologiem lub psychiatrą, szczególnie pod kątem depresji poporodowej i przeciążenia
Równolegle bardzo ważne jest:
1. poszukanie wsparcia w otoczeniu (rodzina, bliscy, pomoc społeczna)
2. odciążenie w opiece nad dziećmi, na ile to możliwe
Z opisu wynika również, że partner nie tylko nie wspiera, ale reaguje złością i wycofaniem. To może pogłębiać poczucie bezradności i wyczerpania. W takiej sytuacji warto rozważyć także konsultację psychologiczną indywidualną, aby w bezpiecznych warunkach omówić swoją sytuację i możliwe dalsze kroki.
Najważniejsze: to nie jest „za dużo wymagać” potrzeba wsparcia przy dzieciach i po porodzie jest czymś naturalnym i uzasadnionym.
Dzień dobry,
to, co Pani opisuje, pokazuje bardzo duże przeciążenie i brak wystarczającego wsparcia w codziennym funkcjonowaniu. Przy tak małych dzieciach, w połogu i z dolegliwościami bólowymi, Pani organizm i psychika mają prawo być na granicy wytrzymałości.
Trudno w takiej sytuacji mówić o „zwykłym zmęczeniu” – to raczej stan, który wymaga zatrzymania się i zaopiekowania również Panią, nie tylko obowiązkami wokół innych.
Jeśli pyta Pani, gdzie szukać pomocy – odpowiednim kierunkiem jest kontakt z psychologiem lub psychoterapeutą, a w razie nasilonego wyczerpania także konsultacja psychiatryczna.
Myślę jednak, że w Pani sytuacji szczególnie ważne byłoby spokojne przyjrzenie się temu szerzej – zarówno Pani obciążeniu, jak i temu, co dzieje się w relacji i jak może Pani zacząć odzyskiwać dla siebie choć trochę przestrzeni i wsparcia.
Zapraszam Panią do umówienia się na konsultację – to może być pierwszy krok, żeby się tym zająć w sposób bardziej uporządkowany i bezpieczny dla Pani.
Prowadzę zarówno sesje online jak również na żywo.
Z poważaniem,
Kornelia Cichoń
psycholożka
to, co Pani opisuje, pokazuje bardzo duże przeciążenie i brak wystarczającego wsparcia w codziennym funkcjonowaniu. Przy tak małych dzieciach, w połogu i z dolegliwościami bólowymi, Pani organizm i psychika mają prawo być na granicy wytrzymałości.
Trudno w takiej sytuacji mówić o „zwykłym zmęczeniu” – to raczej stan, który wymaga zatrzymania się i zaopiekowania również Panią, nie tylko obowiązkami wokół innych.
Jeśli pyta Pani, gdzie szukać pomocy – odpowiednim kierunkiem jest kontakt z psychologiem lub psychoterapeutą, a w razie nasilonego wyczerpania także konsultacja psychiatryczna.
Myślę jednak, że w Pani sytuacji szczególnie ważne byłoby spokojne przyjrzenie się temu szerzej – zarówno Pani obciążeniu, jak i temu, co dzieje się w relacji i jak może Pani zacząć odzyskiwać dla siebie choć trochę przestrzeni i wsparcia.
Zapraszam Panią do umówienia się na konsultację – to może być pierwszy krok, żeby się tym zająć w sposób bardziej uporządkowany i bezpieczny dla Pani.
Prowadzę zarówno sesje online jak również na żywo.
Z poważaniem,
Kornelia Cichoń
psycholożka
Witam.
Polecam kontakt z Ośrodkami Interwencji Kryzysowej. Są w każdym mieście. Pracują tam specjaliści wspierający rodziny, osoby indywidualne. Jest Pani wyczerpana, nie otrzymuje pani adekwatnego wsparcia. Namawiam do rozmowy z psychologiem
Polecam kontakt z Ośrodkami Interwencji Kryzysowej. Są w każdym mieście. Pracują tam specjaliści wspierający rodziny, osoby indywidualne. Jest Pani wyczerpana, nie otrzymuje pani adekwatnego wsparcia. Namawiam do rozmowy z psychologiem
Dzień dobry,
Opisuje Pani bardzo trudną sytuację, w której jest dużo przeciążenia, braku wsparcia i napięcia w relacji z partnerem.
W takiej sytuacji pomocna może być terapia par, ponieważ zmiana dotyczy całej relacji, a na terapii indywidualnej nie zmieni Pani drugiej osoby. Można natomiast pracować nad tym wspólnie. Równolegle dla Pani ważna może być też praca indywidualna nad stawianiem granic, komunikacją swoich potrzeb i zadbaniem o siebie w tej relacji.
Pozdrawiam,
Opisuje Pani bardzo trudną sytuację, w której jest dużo przeciążenia, braku wsparcia i napięcia w relacji z partnerem.
W takiej sytuacji pomocna może być terapia par, ponieważ zmiana dotyczy całej relacji, a na terapii indywidualnej nie zmieni Pani drugiej osoby. Można natomiast pracować nad tym wspólnie. Równolegle dla Pani ważna może być też praca indywidualna nad stawianiem granic, komunikacją swoich potrzeb i zadbaniem o siebie w tej relacji.
Pozdrawiam,
Dzień dobry,
opieka nad małymi dziećmi przy braku wsparcia ze strony partnera może prowadzić do silnego wyczerpania fizycznego i psychicznego. Warto w pierwszej kolejności poszukać wsparcia dla siebie – pomocny może być kontakt z psychologiem, np. w Centrum Interwencji Kryzysowej lub poradni zdrowia psychicznego. Jeśli w relacji pojawia się krzyk, unikanie kontaktu i brak wsparcia, warto również rozważyć dodatkową pomoc (np. konsultację indywidualną partnera, a jeśli to możliwe – terapię par).
Pozdrawiam serdecznie,
Katarzyna Kubiak
opieka nad małymi dziećmi przy braku wsparcia ze strony partnera może prowadzić do silnego wyczerpania fizycznego i psychicznego. Warto w pierwszej kolejności poszukać wsparcia dla siebie – pomocny może być kontakt z psychologiem, np. w Centrum Interwencji Kryzysowej lub poradni zdrowia psychicznego. Jeśli w relacji pojawia się krzyk, unikanie kontaktu i brak wsparcia, warto również rozważyć dodatkową pomoc (np. konsultację indywidualną partnera, a jeśli to możliwe – terapię par).
Pozdrawiam serdecznie,
Katarzyna Kubiak
Podobne pytania
- Witam, chciałam zapytać o coś, co męczy mnie już od kilku lat. Jestem nastolatką i od dłuższego czasu próbuję trochę poprawić swoją sylwetkę. Nie chodzi mi o jakąś bardzo niską wagę ani o głodzenie się, tylko bardziej o to, żeby wyglądać trochę lepiej i czuć się dobrze ze sobą. Problem jest…
- Witam, mój 4-miesięczny niemowlak jest karmiony moim mlekiem. Od miesiąca ma AZS: suche, szorstkie, czerwone plamy na policzkach (bliżej uszu), szyi, przedramionach, ramionach i zgięciach przy dłoniach. Stolce płynne, pieniste, koloru „musztardowego) - oddaje raz na 4-8 dni (cała wypełniona pieluszka).…
- Dzień dobry, proszę o informację czy w moim przypadku są to sytuacje, które wymagają szerszych konsultacji z psychologiem. Jestem pomiędzy 30 a 40 rokiem życia. Zauważyłam u siebie nerwowość na różne sytuacje. Zaczęło się w pracy, w której pracuję od 10 lat, denerwuje mnie niekompetencja współpracowników…
- Dzień dobry. Ostatnio zrelacjonowałam państwu swoją historię ( bicie pieska przez mojego partnera, namawianie do zachowań seksualnych pod wpływem manipulacji, w miarę powrotu wspomnień także próba wymuszenia na mnie seksu pod wpływem alkoholu i zatajenie przede mną śmierci mamy bo ważniejsze…
- Lecze kiłę już 3 lata cały czas ma wachania miana 1: 4 za 1 miesiac 1;16 potem znowu 1:4 ,1:32 co to może być?
- Biorę Seronil 10 mg (całą tabletkę) od 6 tygodni. Odczuwam głównie dużą senność w ciągu dnia i dużo śpię, zarówno w dzień jak i w nocy. Nie widzę poprawy nastroju. Dodatkowo biorę Trittico na noc (pełną dawkę), a hydroksyzynę tylko doraźnie w trudniejszych momentach. Czy w takiej sytuacji należałoby…
- Elastopatia Dzień dobry, mam 21 lat i ortopeda parę lat temu stwierdził, że mam elastopatie ale nie robił mi żadnych konkretnych badań. Ostatnio mój stan zaczął się pogarszać- moje stawy bardzo głośno strzelają (kostki, biodra, barki) mam dość silny ból kolan i pleców (w krzyżu i łopatkach).…
- Muszę się poddać zabiegowi w szpitalu ale żadne argumenty do mnie nie przemawiają żeby się temu poddać. Miałam inna opcje ale uciekłam sprzed gabinetu. Nie wiem co robić?
- Mam problem z nawracajacym krwawieniem z odbytu. Poczatkwo krew byla tylko w kale pozniej pojawila sie na papierze. Po nasiadówkach z kory debu masciach na chwile bylo lepiej. Oprcz krwawienia czuje jeszcze poeczenie I pobolewanie w odbycie ogólny dyskomfort. Codziennie wieczorem jem siemie lniane…
- W pozycji leżącej na plecach pomiędzy mostkiem a pępkiem przy napięciu mięśni brzucha pojawia się uwypuklenie i tylko w tej pozycji przy napięciu, jak są roluznione to nic nie widać w pozycji stojącej też nie widoczne.
Wciąż szukasz odpowiedzi? Zadaj nowe pytanie
Masz podobny problem? Ci specjaliści mogą Ci pomóc:
Wszystkie treści, w szczególności pytania i odpowiedzi, dotyczące tematyki medycznej mają charakter informacyjny i w żadnym wypadku nie mogą zastąpić diagnozy medycznej.