Witam Chciałbym się pogodzić z tym że nigdy nie będę miał dziewczyny i wstyd że jestem prawiczkiem

To, co Pan opisuje, brzmi jak silny wstyd i zranienie po odrzuceniach, a nie obiektywna prawda o Panu — mózg po takich doświadczeniach zaczyna chronić przed bólem, tworząc przekonania typu „na pewno zawsze będę sam”, choć są one efektem unikania i negatywnych schematów, a nie Pana atrakcyjności czy wartości.
Zamiast uczyć się godzić na samotność, warto w terapii popracować nad lękiem, samooceną i stopniowym wracaniem do kontaktów — relacje to umiejętności, których można się nauczyć, a brak doświadczeń seksualnych czy związkowych nie przekreśla szans na bliskość.

Dzień dobry,
Uczucie wstydu i poczucie samotności są dla ciebie bolesne i jest to w pełni zrozumiałe, że czujesz się zrezygnowany i tym przytłoczony. Doświadczanie odrzucenia czy wyśmiewania może mocno wpłynąć na poczucie własnej wartości, ale to nie oznacza, że jesteś "przegrywem" ani że twoje życie jest skazane na samotność. Warto zacząć pracować nad akceptacją siebie niezależnie od relacji z dziewczynami. Pomocne mogą być małe kroki: budowanie zainteresowań, kontaktów z rówieśnikami w bezpiecznym środowisku, a także praca nad komunikacją i pewnością siebie. W tych tematach skuteczna może okazać się psychoterapia. Czytając to co piszesz, podejrzewam, że szczególnie pomocna mogłaby okazać się terapia CBT lub terapia schematów, które skupiają się wokół zmiany automatycznych myśli i negatywnych przekonań o sobie, a także zakładają testowanie tych przekonań i planowanie różnych aktywności. Jeśli nie masz takiej możliwościm zachęcam do kosultacji z psychologiem lub pedagogiem. Wiele osób (w różnym wieku) doświadcza podobnych obaw. To, że teraz jest trudno, nie oznacza, że twoje życie nie może zmienić się w przyszłości.

Zostawiam także tytuł książki, która być może będzie dla Ciebie wartościowa:
"Przezwyciężanie niskiego poczucia własnej wartości" - Melanie Fennell

Dzień dobry. To, co Pan opisuje, brzmi jak dużo bólu, wstydu i poczucia odrzucenia. Doświadczenie wyśmiewania może bardzo mocno wpłynąć na samoocenę i sprawić, że zaczynamy patrzeć na siebie wyłącznie przez pryzmat tych trudnych sytuacji. To zrozumiałe, że w takiej sytuacji pojawia się chęć „pogodzenia się” z byciem samemu – często jest to sposób na ochronę przed kolejnym zranieniem.
Warto jednak zauważyć, że przekonania typu „nie jestem dla nikogo atrakcyjny” czy „będę sam przegrywem” są bardzo surowymi ocenami siebie, a nie obiektywnymi faktami. Prawictwo czy brak związku nie definiują wartości człowieka. Relacje buduje się w różnym tempie, a trudności w tym obszarze często wiążą się z niską samooceną, lękiem przed odrzuceniem czy wcześniejszymi doświadczeniami – nad czym można pracować.
Zamiast uczyć się rezygnacji z bliskości, zachęcałabym do przyjrzenia się swojemu poczuciu własnej wartości i temu, jak doświadczenia z przeszłości wpłynęły na Pana sposób myślenia o sobie. Rozmowa z psychologiem może pomóc odzyskać bardziej życzliwe spojrzenie na siebie i stopniowo budować większą pewność w relacjach. To nie jest wyrok na całe życie – to obszar, w którym naprawdę możliwa jest zmiana.